Posts

Er worden posts getoond met het label Spinnen

Een dag met verbinding

Afbeelding
Soms begint de dag anders dan je denkt. Dat was ook vandaag het geval. Mare werd ziek. Erg ziek. Buikgriep. Omdat ze een afwezigheidsattest nodig heeft voor het school, zijn we langs onze dokter gegaan. Veel kan die natuurlijk niet doen, dan een attest schrijven en bevestigen wat we al wisten. Dus vandaag een rust -, knuffel- en toiletdag. Zo lamlendig als ze was en nog steeds is. De warmte doet er ook geen deugd aan natuurlijk. Al is het bij ons binnen heerlijk koel. Vooral dankzij de bomen die de felle zonnestralen tegenhouden.  Deze ochtend had ik bezoek. Samen bespraken we de mogelijkheden om jonge leerlingen die gaan naar een buitengewone school kennis te laten maken met vaardigheden, met wol,... het werd een hartverwarmend, constructief gesprek. Ik ga alles uitwerken zodat er in september een voorstel ligt. Voor mij is dit een project naar mijn hart. Om anderen te laten kennis maken met mijn passie, met een geweldig product, met vaardigheden. En ja, ook omdat het voor jongere...

Een wisselende dag

Afbeelding
Denof Wisselend, zo zou ik de dag wel omschrijven. Ook het weer. De ene moment genoot ik van de warmte van de zon, de volgende moment viel de regen en ja, ook hagel, met bakken uit de lucht. Van een zomer is er de afgelopen dagen nog geen sprake. De plantjes overleven de hagelbuien wonderwel goed. Gelukkig maar. Ook het vlas blijft mooi staan.  Toen ik deze ochtend de kippen ging buiten laten, zat er een jonge kauw in de ren. We hebben die verhoogd zodat er zeker niets in de ren kan springen, lees een vos. Dat hebben we al eens gehad. Nou ja, eigenlijk weten we niet zeker of het wel een vos was, want we hebben het niet zien gebeuren. Wel de kippenlijkjes gevonden. Dat was heel erg verdrietig en erg om te zien. Dus sindsdien is onze ren uit voorzorg verhoogd. De jonge vogel wist de weg nog niet goed terug naar buiten. Ik hoorde de moeder roepen naar haar jong. Eigenlijk wel bijzonder om te horen. Ook een beetje eng.  Toch nog maar rustig aan doen De dag was ook wisselend. Mijn ...

De lente is begonnen: zon, wol en een tuin die ontwaakt

Afbeelding
Daar is de lente “Daar is de lente, daar is de zon…” zong Jan De Wilde ooit. En ja, daar was ze vandaag echt. Om 15.46 uur begon de lente. Alsof het zo moest zijn, deed het weer alle eer aan dit moment. Wat een zon. Wat een lucht. Zo helder, zo zacht. Ik kan daar echt van genieten. Zelfs de was mocht vandaag weer buiten drogen. Kleine dingen, maar ze voelen als pure luxe. Creatief moment Vandaag goot ik ook nog kaarsjes. Met schelpjes op de bodem en gedroogd zeewier langs de zijkant. Ze zijn zo mooi gelukt. Het zijn van die kleine creatieve momenten die een dag net dat tikkeltje extra geven. Wol Ik rondde vandaag een mooi hoofdstuk af: alle vachten zijn gesponnen. De strengen van de laatste vacht heb ik meteen gewassen en ze mochten nog drogen in de zon. Altijd een fijn zicht, wol die zachtjes beweegt in het licht. Ook de strengen voor de cursus zijn gebeitst en het blauwhout staat ondertussen te weken in water. Alles ligt klaar voor nieuwe kleuren. Wandeling Vanavond tro...

De tuin ontwaakt: wol spinnen en lentegevoel in de lucht

Afbeelding
Een dag in het teken van wol Het was woensdag. Normaal is dat mijn vaste tuindag en met dit mooie weer had dat ook heerlijk geweest. Maar vandaag vroeg de wol mijn aandacht. Er moesten meters gemaakt worden. En dus gaf ik mij daar helemaal aan over. Soms weet je gewoon waar je tijd naartoe mag gaan. Wol Vandaag stond volledig in het teken van wol. Ik spinde en werkte verder, draad na draad. Het is zo’n bezigheid waarin je helemaal kan verdwijnen. Rustig, ritmisch, bijna meditatief. En tegelijk groeit er iets tastbaars onder je handen. Dat blijft toch bijzonder. Wandeling De wandeling deed opnieuw deugd. Met de ondergaande zon en het zachte licht trok ik naar buiten voor mijn vertrouwde ommetje. De vogels floten uitbundig en er hing nog een restje warmte in de lucht. Je voelt dat de dagen veranderen. Langer, zachter… voller. Tuin De tuin komt nu echt tot leven. Elke dag lijkt er meer groen te verschijnen. Kleine blaadjes aan de bomen, fris en nieuw. En hier en daar vrolijk...

Lente in de tuin: prei oogsten, wol verven en genieten van de zon

Afbeelding
Een dag vol lentegevoel Hallo, Wat een heerlijke dag was het vandaag. De zon liet zich volop zien en er was bijna geen wind. In de straat staan de bomen prachtig in bloei. Het is echt een genot om naar te kijken. Ook de skimmia staat hier volop te bloeien en verspreidt een zachte, heerlijke geur. De hommels zoemden vrolijk rond, druk in de weer. Het voelt alsof alles stilaan tot leven komt. Wol Vandaag werkte ik verder aan mijn bruine alpacadraad. De draad groeit gestaag en het blijft zo fijn om dat proces in handen te hebben. Ik spoelde ook de strengen wol die ik gisteren kleurde met meekrap. Daarna kleurde ik nog een extra lading in het restbad. Wat me telkens opnieuw verrast, is hoe intens de kleur blijft, zelfs na meerdere verfbaden. Echt bijzonder om te zien. Wandeling Vanavond genoot ik van mijn wandeling. Met de ondergaande zon op de achtergrond maakte ik rustig mijn dagelijkse ommetje. Even de benen strekken, even bewegen, even naar buiten. Soms is dat alles wat een mens nodig ...

Vrijdag de dertiende: wol spinnen, wandelen en vogels in de tuin

Afbeelding
Vrijdag de dertiende Vandaag was het vrijdag de dertiende. Voor velen een dag waarop van alles mis kan lopen. Voor mij is het eigenlijk net het tegenovergestelde. Vrijdag is mijn favoriete dag van de week en dertien is mijn geluksgetal. Een mooie combinatie dus. En zo werd het ook: een fijne dag, zelfs met het verschrikkelijke plensweer dat bijna de hele dag uit de lucht viel. Wol Vandaag was ik vooral bezig met wol. Ik spinde verder aan de alpacavacht waar ik momenteel aan werk. De draad begint ondertussen echt mooi te worden. Het blijft bijzonder om te zien hoe zo’n zachte vacht langzaam verandert in een lange, gelijkmatige draad. Daarnaast beitste ik ook nog wol. Zo is die klaar om morgen te kleuren met meekrap. Het blijft iets waar ik naar uitkijk: zien hoe de wol langzaam kleur opneemt en welke tinten er tevoorschijn komen. Wandeling Tegen de avond klaarde het helemaal op. Perfect moment om mijn wandelschoenen aan te trekken. De frisse lucht deed deugd na een dag binnen we...

Wol spinnen, een winderige wandeling en winterwortelen uit de tuin

Afbeelding
Kleine gelukjes op een winderige dag Een nieuwe dag, een nieuw blogbericht. Soms zijn het net de eenvoudige dagen die het fijnst aanvoelen. Vandaag was er weer wol, een wandeling en wat tijd in de tuin. Meer hoeft dat eigenlijk niet te zijn. Wol Vandaag spinde ik opnieuw wat wol. Strengen die later nog gekleurd zullen worden met de restbaden van de meekrap. Het blijft bijzonder hoe je uit één verfbad zoveel verschillende tinten kan halen. Elke streng krijgt zo zijn eigen zachte nuance. De strengen die ik samen met de cursisten kleurde, heb ik vandaag uitgespoeld en buiten laten drogen. Het was mooi om ze daar te zien hangen in de wind. En ze zijn echt prachtig geworden. Daarnaast begon ik ook aan de laatste alpacavacht. De vierde en meteen ook de laatste van de reeks. Er zit nog wel wat werk in, maar dat hoort er natuurlijk bij. Stap voor stap komt ook dat weer goed. Wandeling Mijn dagelijkse wandeling deed opnieuw deugd. Al stond er vandaag wel behoorlijk wat wind. Ik was blij...

Grijze dag met een vleugje roze en blauw

Afbeelding
Een grijze dag, dat was het wel buiten. Hoewel toen ik vanmorgen naar school reed met Mare waren er toch ook roze tinten te zien en blauwe plekjes tussen de wolken door. Het regende ook een beetje. Van die miezerregen. Al is dat goed voor de natuur, want het is nog steeds erg droog. Thuisgekomen startte ik de dag met een kop koffie en een bijpraatmoment met Dieter. Doorspreken wat we de komende dagen gaan doen, planningen maken, onze zorgen en trotsheid delen over onze kinderen. We doen dat bewust. Samen rond de tafel gaan. Elkaar letterlijk in de ogen kijken.  Vervolgens ging ik gewapend met emmer en snoeischaar aan het eikels rapen helemaal vanachter in de tuin. Volgende week geef ik namelijk les in het kleuren van wol met eikels. Dat is zo bijzonder. Want eerst krijg je bruin, maar doe je er roestwater bij, dan krijg je zwart! Kleuren met eikels vraagt wel voorbereiding want ze moeten geplet, vandaar dus de snoeischaar, een paar dagen weken in water. Zo worden ze 'week' geno...

Appelstrudel, wolkleuren & een uil in de nacht

Afbeelding
De wind maakte het fris op de fiets vandaag, maar binnen was het des te gezelliger. Met de kachel aan zette ik een klein pannetje op met water, stukjes appelsien van onze boom op het terras en een vleugje kaneel. Het verspreidt zo’n heerlijke geur door het huis – wel even in de gaten houden natuurlijk, dat het niet droog kookt. In de tuin plukte ik appels en bakte er appelstrudel mee voor een lekker vieruurtje. Gisteren kleurden we tijdens de cursus strengen wol met boerenwormkruid en vandaag kregen ze nog een badje met azijn om de kleur goed te fixeren. Wat zijn ze prachtig geworden! Ook mijn spinnewiel draaide weer: de eerste spoel zit vol, morgen werk ik de tweede af en na het twijnen heb ik opnieuw een voorraadje om te kleuren. Misschien met brandnetels waar ik elke dag voorbijfiets, of toch met de vele eikels die er dit jaar te vinden zijn. De kippen kregen vandaag vers stro. Grappig hoe ze daar altijd even aan moeten wennen, waarschijnlijk omdat hun zorgvuldig gemaakte nestjes ...

Studio Ambacht, pompoenen en een kaarsje voor september

Afbeelding
Regen en frisse natuur Vandaag viel er eindelijk weer regen. Goed voor de natuur, al wat minder voor de evenementen die gepland stonden. Maar alles leek opgelucht te ademen, alsof de wereld een beetje frisser werd. Rust in de groententuin In onze groententuin genoten we van het eenvoudige feit dat alles zo mooi groeit en bloeit. We oogstten niets vandaag, maar haalden wel het onkruid weg. De pompoenen liggen er al prachtig bij; ze beginnen aardig te groeien en beloven veel goeds voor de herfst. Studio Ambacht: samen spinnen en weven Wat een dag! Ik bracht hem door op Studio Ambacht in het Karrenmuseum , samen met andere spinners en wevers. De passie voor wol werkt inspirerend, verbindend en zelfs helend na een intense week. Het was extra bijzonder om kinderen achter het spinnenwiel te zien plaatsnemen. Hun fascinatie voor het maken van wol — van pluizige vacht tot draad — is zó puur. Wat een rijkdom om te zien hoe kinderen met hun handen leren werken. Familiebezoek en een kaarsj...

Getwijnd en gewassen: nieuwe strengen en bonte wol

Afbeelding
Vandaag stond helemaal in het teken van wol. Ik heb getwijnd – een van mijn favoriete stappen in het spinproces. Het blijft bijzonder om losse draden samen te brengen tot een stevige, gelijkmatige streng. Er liggen inmiddels al een paar strengen klaar, al moeten ze nog gewassen worden voordat ik het resultaat écht kan bewonderen. Het is altijd zo’n fijn moment als de wol na het wassen nog zachter en levendiger oogt. Wat is twijnen eigenlijk? Twijnen is het proces waarbij je twee of meer enkelvoudige gesponnen draden met elkaar verdraait. Door die draai in tegengestelde richting te geven van hoe de draad gesponnen is, ontstaat een sterke, evenwichtige draad die minder snel gaat krullen of breken. Het maakt het garen niet alleen steviger, maar geeft het ook meer karakter. Een getwijnde draad is vaak net iets ronder en gladder, waardoor steken in brei- of haakwerk mooier uitkomen. Het is dus een belangrijke stap om van losse, kwetsbare draadjes een volwaardig handgesponnen garen te mak...

Spinnen, zaaien en wachten

Afbeelding
Wol spinnen. Het klinkt misschien als iets uit een andere tijd. Eentonig, zelfs. Maar voor mij is het allesbehalve saai. Elke draai van het spinnewiel brengt rust. De herhaling van mijn vingers die vezels tot draad vormen — het is een soort meditatie. De tweede vacht is bijna helemaal verwerkt. Een paar strengen zijn al klaar, de rest volgt morgen. Daarna kunnen ze gewassen worden, en begin ik aan de derde vacht van dit seizoen. Ondertussen werk ik ook volop aan de voorbereidingen voor mijn cursus in september. Elk jaar groeit ze een beetje. Dieper, rijker. Net als ik leer, groeit ook wat ik doorgeef. Vooral het kleuren met planten geeft telkens nieuwe inzichten. De natuur heeft zoveel in huis, als je leert kijken. Een nieuwe zuurdesemstarter Vandaag ben ik opnieuw begonnen met een zuurdesemstarter. De vorige had de zomerwarmte niet overleefd — en ik wilde niemand opzadelen met de zorg ervoor tijdens onze vakantie. Dus nu begin ik gewoon weer van voren af aan. Het is simpel: een sc...

Boerenwormkruid en goudgele wol – een zomers ateliermoment

Afbeelding
In mijn atelier hangt de geur van zomer. Vandaag plukte ik nog een bosje boerenwormkruid , dat ik voorzichtig op z’n kop heb gehangen om te drogen. De eerste bundels zijn intussen mooi droog – klaar om te bewaren in bruine papieren zakken. Dat is mijn beproefde methode: geen plastiek, want daarin zouden de bloemen kunnen gaan schimmelen. En dat zou zonde zijn van al dat moois. Maar wat doe je nu eigenlijk met boerenwormkruid? Je kunt er mee verven. Op de foto zie je het resultaat: die prachtige heldergele streng wol kreeg haar kleur van de gele bloemetjes van deze plant. Alleen de bloemhoofdjes gebruik ik, voor dat zonnige, zuivere geel. Voeg je ook de stelen toe, dan verandert de tint: iets grijzer, met een groene ondertoon. Ook mooi, net wat aardser. Het is maar net wat je zoekt voor je project. Ik hou van dat proces: plukken, drogen, koken, kleuren. Elke stap is traag, met aandacht. En elk resultaat is uniek – een samenwerking tussen plant en mens. 🌿 Boerenwormkruid gebruiken om w...

Een dagje Brussel, boekenliefde en Alice in Wonderland

Afbeelding
Wat een dag. Zo’n dag die je bijblijft. We vertrokken vanmorgen vroeg, met een rugzak vol goesting en een hoofd vol plannen. De auto parkeerden we aan het station van Mechelen, en van daaruit namen we de trein naar Brussel – onze bruisende hoofdstad. Op het programma: een dag vol boeken en verwondering. Mijn nicht en haar dochter wachtten ons op in het hart van de stad, klaar om samen op verkenning te gaan. De eerste halte? Waterstones Brussel – een indrukwekkende Engelstalige boekenwinkel, verstopt tussen de drukte van de stad. Een plek waar het plots stil wordt in je hoofd. Zoveel boeken. Zoveel verhalen. En zoveel inspiratie. Boeken, verwondering en natuurlijke kleuren We kwamen eigenlijk vooral voor onze zoon. Een klein boekenfeestje, speciaal voor hem. Maar stiekem... hadden we het allemaal nodig. De geur van boeken, het ritselen van bladzijden, het gevoel van verdwalen in een verhaal. Iedereen vond er zijn ding. Van spannende leesboeken tot illustraties vol fantasie. En ik?...

Een dag vol wol, vriendschap en wafels

Sommige dagen hebben gewoon iets magisch. Geen grootse plannen, geen to-dolijstjes die afgevinkt moeten worden. Gewoon zijn . Vandaag was zo’n dag waarop alles zachtjes kabbelde. De kinderen zijn met vakantie, en wij ook een beetje. Alles mag, niets moet. Ik begon mijn ochtend zoals ik dat het allerliefste doe: in stilte, met wol. Nog voor het huis echt wakker werd, glipte ik mijn wolatelier binnen. De zon piepte aarzelend naar binnen terwijl ik de spinnewiel zachtjes liet zoemen. Traag, ritmisch, rustgevend. Het is een beetje zoals mediteren, maar dan met vezels. Later genoten we samen van een luie brunch. Geen haast, alleen maar hongerige buikjes en veel tijd. Rond de middag kwam het vriendinnetje van Mare langs. Die twee zijn een pracht van een duo. Samen verdwijnen ze in hun eigen wereld vol verhalen, spelletjes en gelach. Je ziet gewoon dat ze elkaar gemist hadden. Als vieruurtje bakte ik miniwafeltjes – mijn kleine wafelijzertje is een favorietje in huis. Het bakt heerlijke, k...

Zomerwol, kindergeluk en tsjirpende krekels

Afbeelding
Zaterdagen lijken zich de laatste tijd stilletjes aan elkaar te rijgen. De dagen glippen haast ongemerkt voorbij, maar niet zonder vulling — want achter de schermen groeit mijn collectie kerstsokjes gestaag. Elk stukje wordt met de hand gemaakt, met oog voor detail en een hoofd vol plannen. In september mogen ze hun plekje vinden in mijn webshop, klaar voor mensen die houden van handgemaakt en hartverwarmend. Vandaag kwam Mare terug van haar allereerste slaapfeestje. Vrolijk, maar met kleine oogjes en een grote behoefte aan rust. Na een eenvoudige lunch — verse sla uit eigen tuin en een zachtgekookt eitje — vond ze haar energie terug. Samen met Corneel spetterde ze in het zwembad, omringd door zon en zomerse geluiden. Terwijl zij speelden, installeerde ik mezelf met mijn zitkaarder in de schaduw. Dat is een grof, stevig werktuig, uniek in zijn soort. Zo’n zitkaarder is ideaal om de wol voor de eerste keer te bewerken: het haalt er het meeste vuil uit en maakt de vacht luchtiger. Daar...

Mag ik me even voorstellen? 🌿

Afbeelding
  Welkom op mijn stukje internet! Misschien volg je mijn blog al even, misschien ben je net binnengerold — in beide gevallen: fijn dat je er bent. Tijd om me even voor te stellen. Ik ben Sofie. Mama, partner, boekenliefhebber, natuurmens, bak- en kookfanaat, breister, haakster én gepassioneerd wolspinner. Geef mij een spinnenwiel, een bos verse wol, en wat natuurlijke plantenverf, en ik ben in mijn element. Ambacht en creativiteit zitten diep verweven in mijn dagelijks leven. Mijn hart klopt voor het ritme van de natuur. Ik hou van de eenvoud van kleine dingen: een vogel die fluit, het ruisen van de zee, de geur van versgebakken brood. Je zal me zelden vinden in een drukke massa – tenzij er een concert is waar ik rustig kan zitten en nadien snel weer de buitenlucht kan opzoeken. Ik leef graag bewust en traag, een tikkeltje eigenzinnig. Slow living, maar dan met veel kinderen, wol, en creativiteit. Samen met onze kinderen lees ik, maak ik muziek (ik speel piano, orgel, harp en c...

✨ Dagen met een gouden randje: lezen, spinnen en samenzijn

De nacht bracht weinig slaap. De indrukken van de dag ervoor bleven nazinderen – je leest er meer over in mijn vorige blogbericht. Gelukkig heerste er rust in het kippenhok, en ook de konijntjes waagden zich weer buiten. Gisteren bleven ze in hun hok – ik vermoed dat ook zij de vos gezien hebben. Gelukkig bracht een bezoek aan de bibliotheek wat lichtheid. Tussen de rekken ontdekte ik het boek ‘Emily Wildes Encyclopedie der Feeën’ van Heather Fawcett. Al langer op mijn leeslijst, en nu ineens daar, alsof het op me lag te wachten. Wat een heerlijk boek om in te verdwalen. Het leest vlot, en hoewel het even wennen is aan het idee van een Cambridge-professor die serieus feeën bestudeert, vind ik het een briljant uitgangspunt. Zodra ik verder gelezen heb, laat ik je weten wat ik ervan vind. Op het filmpje zie je ook mijn zelfgemaakte boekenlegger, geweven op een smal weefgetouw – hetzelfde waarmee je ook armbandjes kan maken. Ik gebruikte mijn eigen gesponnen wol. Simpel, maar zo fijn o...

De magie van wol verven met planten: natuurlijk kleuren en spinnen

Afbeelding
Er is iets betoverends aan het kleuren van wol met wat de natuur ons schenkt. Het is een eeuwenoude ambacht die elke keer weer verrast. Zelf werk ik uitsluitend met natuurlijke kleurstoffen: planten, bladeren, bloemen en schors die ik in de loop van het jaar verzamel. Denk aan vrouwenmantel uit de tuin, boerenwormkruid langs de berm of eikels en klimop uit het bos. Elk plantje vertelt zijn eigen kleurverhaal. Wat me telkens opnieuw verwondert, is hoe harmonieus de kleuren samenkomen. Geen schreeuwerige tinten, maar zachte, aardse nuances — van warmgeel tot mosgroen, met af en toe een verrassend accent zoals het diepe rood van meekrap of het bijna fluorescerende groen van jonge klimop. Natuurlijke wol neemt deze plantaardige kleuren op met een subtiele pracht die je met synthetische verf nooit bereikt. Maar kleuren is slechts één deel van het proces. Voor mij begint het ambacht al bij het spinnen. Vandaag zat ik achter mijn spinnewiel om verse strengen wol te maken — puur, onbewerkt e...

De poort ging open, de wol riep

Afbeelding
Vandaag zwaaiden de deuren van het wolatelier opnieuw open. Alsof de ruimte zelf wist dat er werk op haar lag te wachten. In een grote juten zak lagen de zwarte vachten van de Ouessantschapen, vorige week geleverd. Ruw, ongetemd, doordrenkt van stro — puur natuur in al haar grilligheid. Ik wist het al bij het openschudden: dit wordt een vacht waar ik in mag duiken. Letterlijk en figuurlijk. Er zit veel stro in, en dat vraagt geduld. Tijd. Aandacht. Maar gelukkig staat mijn trouwe drumkaarder al klaar — je ziet ‘m in het filmpje aan het werk, hij en ik zijn intussen goed op elkaar afgestemd. De eerste handeling is altijd met de handen. Pluk voor pluk, stro voor stro, haal ik uit de vacht wat niet bij de wol hoort. Mijn vingers voelen al wat mijn ogen nog niet zien. Dan volgt het kaarden: een vacht gaat bij mij meerdere keren door de drumkaarder. Niet uit haast, maar uit zorg. Elke doorgang haalt iets weg — een klit, een sprietje hooi — en maakt de wol soepeler, zachter, spingeschikt. ...