Lente in de tuin: prei oogsten, wol verven en genieten van de zon

-


Een dag vol lentegevoel

Hallo,

Wat een heerlijke dag was het vandaag. De zon liet zich volop zien en er was bijna geen wind.

In de straat staan de bomen prachtig in bloei. Het is echt een genot om naar te kijken. Ook de skimmia staat hier volop te bloeien en verspreidt een zachte, heerlijke geur.

De hommels zoemden vrolijk rond, druk in de weer. Het voelt alsof alles stilaan tot leven komt.

Wol

Vandaag werkte ik verder aan mijn bruine alpacadraad. De draad groeit gestaag en het blijft zo fijn om dat proces in handen te hebben.

Ik spoelde ook de strengen wol die ik gisteren kleurde met meekrap. Daarna kleurde ik nog een extra lading in het restbad.

Wat me telkens opnieuw verrast, is hoe intens de kleur blijft, zelfs na meerdere verfbaden. Echt bijzonder om te zien.

Wandeling

Vanavond genoot ik van mijn wandeling.

Met de ondergaande zon op de achtergrond maakte ik rustig mijn dagelijkse ommetje. Even de benen strekken, even bewegen, even naar buiten.

Soms is dat alles wat een mens nodig heeft.

Tuin

Vanmorgen vroeg trok ik naar de hof om prei uit te doen. Mooie exemplaren, stevig en fris.

Vanavond verwerkte ik ze in een heerlijke preischotel, zoals ik gisteren al schreef. Dat is voor mij echte rijkdom: oogsten uit eigen tuin en er samen van kunnen eten.

In de serre blijft het nog even spannend. De sla en spinazie laten zich nog niet zien, terwijl ze toch al een week in de grond zitten. Met het mooie weer had ik eerlijk gezegd al wat groen verwacht.

Maar het is een goede oefening in geduld. Ze komen wel.

Het was een dag om van te genieten.

Veel liefs,
Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen