Hofgeluk

Soms loopt het anders dan verwacht De dag verliep anders dan ik eerst had gedacht. Want normaal had het hier vol gestaan met spinnende wielen, vachten om te sorteren en te verwerken tot wol. Potten die stonden te pruttelen om te verven met groene en blauwe indigo. Gezellig babbelende mensen met een gedeelde passie voor het spinnen en kleuren van wol. Een val van de trap vorige week besliste daar anders over. Ik ben er nog steeds van aan het bekomen. Zeker mijn knie wil niet goed mee. Stekende pijn en ook erge rugpijn. Ik wissel rondscharrelen in en rond het huis af met benen omhoog om te herstellen. Ik lijk zo wel op onze broedende kippen. Die scharrelen ook af en toe rond en dan hup weer op de nest.  Creativiteit Ondertussen is het pigment dat ik maakte met brandnetel klaar. Wat is dat goed gelukt. Ik ben er zo blij mee. Nu kan er zelf mee aquarelverf mee maken. Ook goot ik nog een kaarsje. Daar hoef ik niet veel voor te doen, hè. Ze heeft een mooie lichtgroene kleur gekregen....

Een mistige start van de dag De dag begon mistig. Toen ik naar de kippen ging om ze buiten te laten, zag ik de mist letterlijk vallen in de tuin. Alsof er langzaam een dekentje over alles werd gelegd. Het was ook duidelijk kouder dan de afgelopen dagen. Maar wat wil je, het is tenslotte nog maar maart. De lente is begonnen, maar de winter is nog niet helemaal verdwenen. Wol Vandaag kleurde ik strengen wol met blauwhout. Ik blijf er telkens opnieuw versteld van staan welke intense kleuren daaruit tevoorschijn komen. Zo’n diep paars, echt prachtig. Ik moet de wol natuurlijk nog spoelen en dan zal de kleur nog wat lichter worden. Maar paars blijft toch mijn favoriete kleur. Ik maakte ook nog een proeflapje voor mijn nieuwe sokken. Die proeflapjes gebruik ik later weer om kleine dekentjes van te maken voor Georgette , onze gebreide huismuis. Sinds 2021 heeft ze haar eigen kartonnen huisje. Daar zit ze te lezen, knus in haar zetel of geniet ze van lekker eten. In haar mooie bedje, me...

Een dag vol lentegevoel Hallo, Wat een heerlijke dag was het vandaag. De zon liet zich volop zien en er was bijna geen wind. In de straat staan de bomen prachtig in bloei. Het is echt een genot om naar te kijken. Ook de skimmia staat hier volop te bloeien en verspreidt een zachte, heerlijke geur. De hommels zoemden vrolijk rond, druk in de weer. Het voelt alsof alles stilaan tot leven komt. Wol Vandaag werkte ik verder aan mijn bruine alpacadraad. De draad groeit gestaag en het blijft zo fijn om dat proces in handen te hebben. Ik spoelde ook de strengen wol die ik gisteren kleurde met meekrap. Daarna kleurde ik nog een extra lading in het restbad. Wat me telkens opnieuw verrast, is hoe intens de kleur blijft, zelfs na meerdere verfbaden. Echt bijzonder om te zien. Wandeling Vanavond genoot ik van mijn wandeling. Met de ondergaande zon op de achtergrond maakte ik rustig mijn dagelijkse ommetje. Even de benen strekken, even bewegen, even naar buiten. Soms is dat alles wat een mens nodig ...

De geur van herfst in de lucht Het valt steeds meer op: de dagen worden korter. De kippen gaan al vroeger op stok en ’s morgens blijft het langer donker. Terwijl de zomer langzaam plaatsmaakt voor de herfst, merk je het niet alleen in de lucht, maar ook in de kleine dagelijkse dingen in de tuin en op het erf. Een schapenvacht die oplicht Vandaag waste ik een vacht van een bont schaap. Het bijzondere is dat het donkere bont al mooi wit begint te worden naarmate het schoonspoelt. Er zit iets magisch in dat proces – alsof je stukje bij beetje een verborgen schat tevoorschijn haalt. Oogsten in de groententuin We trokken ook naar onze moestuin bij het Karrenmuseum. Tussen het wieden door genoten we vooral van het oogsten: lange, slanke bonen die bijna op spaghettislierten lijken, frisse courgettes en al flink gegroeide pompoenen. Die laatste laten we nog even staan tot ze helemaal rijp zijn. Met de courgettes weet ik al raad, maar ik ben altijd op zoek naar nieuwe inspiratie. Heb jij ...

Na een zalige zomerpauze zwaaide ik vandaag opnieuw de deur open van mijn wolatelier. Wat een thuiskomen! De geur van wol, de boeken op de planken, de ruwe vachten die wachten op verwerking, de spinnenwielen in ruststand, en de kruidenbossen die aan het plafond hangen te drogen—ik stapte weer binnen in mijn eigen magische universum. Hier voel ik me verbonden, geaard, thuis. Van ruwe vacht tot fijne draad Mijn eerste werk vandaag? De zwarte Ouessant-vacht die al even lag te wachten. Eerst grof kaarden met de zitkaarder, daarna fijner met de handkaarders. Het is arbeidsintensief, ja, maar ik hou van dit ambacht. Laagje per laagje, beweging na beweging, verandert die ruwe vacht in een zachte, fijne draad. Het is een werk van liefde. En dat voel je in het eindresultaat. Bezoek aan de poort: wol in overvloed Rond de middag stonden Marc en Marleen voor de deur. Hun zoon laat een veertigtal schapen grazen, en elk jaar brengen ze mij een selectie van hun prachtigste vachten. Wat een rijkdo...

In mijn atelier hangt de geur van zomer. Vandaag plukte ik nog een bosje boerenwormkruid , dat ik voorzichtig op z’n kop heb gehangen om te drogen. De eerste bundels zijn intussen mooi droog – klaar om te bewaren in bruine papieren zakken. Dat is mijn beproefde methode: geen plastiek, want daarin zouden de bloemen kunnen gaan schimmelen. En dat zou zonde zijn van al dat moois. Maar wat doe je nu eigenlijk met boerenwormkruid? Je kunt er mee verven. Op de foto zie je het resultaat: die prachtige heldergele streng wol kreeg haar kleur van de gele bloemetjes van deze plant. Alleen de bloemhoofdjes gebruik ik, voor dat zonnige, zuivere geel. Voeg je ook de stelen toe, dan verandert de tint: iets grijzer, met een groene ondertoon. Ook mooi, net wat aardser. Het is maar net wat je zoekt voor je project. Ik hou van dat proces: plukken, drogen, koken, kleuren. Elke stap is traag, met aandacht. En elk resultaat is uniek – een samenwerking tussen plant en mens. 🌿 Boerenwormkruid gebruiken om w...

Vandaag begon ik in alle vroegte. Terwijl het huis nog stil was en de ochtend zacht binnenviel, stond ik in de keuken. Een pot op het vuur, verse groenten uit de tuin op het aanrecht. Spaghetti maken is hier thuis bijna een ritueel. En nu de tuin op volle toeren draait, mag dat ook wel iets zijn om van te genieten. Deze keer roerde ik fijngeraspte courgette door de saus, samen met ui, wortel, selder en sappige tomaten. Alles uit eigen tuin, stuk voor stuk met liefde geoogst. Een beetje gehakt erbij, wat spek voor wie dat graag heeft – maar het hoeft niet. Het mag ook helemaal plantaardig blijven. De smaak zit sowieso in de traagheid: lang laten sudderen, en daarna een nachtje laten rusten. De volgende dag is alles nóg lekkerder. Tussen het snijden en roeren door lag mijn wol op tafel. Ik kon verder breien terwijl de saus rustig pruttelde. Zulke momenten zijn mijn favoriete momenten. Alles mag, niets moet. Later op de dag trokken we nog even naar Antwerpen, maar het gevoel van die rus...

Maandag, maar eentje met een gouden randje. Door de Nationale Feestdag voelde het als een zondag. Een feestdag met regen voor de tuin, zon voor het hart en zoveel groei tussen de druppels door. Onze moestuin was dolblij met het zachte hemelwater. Alles leek ineens frisser, groener, voller. De oogst van vandaag was dan ook rijk en vrolijk: paarse bloemkool (al kleurt die jammer genoeg groen bij het koken), tomaten die barsten van smaak, een handvol ajuin… en een flinke courgette. Die laatste verwerkte ik tot iets wat ik je écht wil aanraden: courgettekoekjes. Heb je ze al eens gemaakt? Zo niet: dit is je teken. Want ze zijn eenvoudig, smaakvol en perfect als lunch of bijgerecht. Ideaal voor wie houdt van koken met wat de tuin op dat moment schenkt. Maar voor ik het recept met je deel: vandaag was ook een dag van draadjes en spelletjes. Ik kaarde een zachte Ouessantvacht, spon een stukje draad, breide verder aan mijn gilet, en tussendoor speelden we een spel aan tafel. Zo'n dag waar ...

Zomer. Dat is overvloed. Een tuin die barst van het leven, van groenten en fruit in alle kleuren en geuren. Zoals ik gisteren nog schreef: verser dan vers. Elke dag kook ik met wat de tuin me geeft. De lange zomerdagen vullen zich vanzelf: wol spinnen, breien in de schaduw, op stap gaan met de kinderen, lezen, spelletjes spelen, fietsen in de vroege ochtend als de dauw nog op het gras ligt. En pas laat op de avond eten, als de hitte wat gaan liggen is. En dan zijn er de bramen. Zwart en glanzend hangen ze aan de grote struik achter in onze tuin. Je hoeft er de deur niet voor uit. Maar je moet wel de doorntjes trotseren. Soms zucht ik een beetje, want de waslijn staat vlakbij. En als ik niet oplet, haken de lange ranken zich vast in de lakens. Dan moet de snoeischaar eraan te pas komen, en steek ik weer die verloren draadjes terug in de was – littekens van de zomer. Ach, ik neem het erbij. Want wat een rijkdom, zo’n bramenstruik vlak bij huis. Bramen plukken, dat doe ik al sinds ik...

Wat een dag vandaag. Zon op mijn gezicht, een zacht briesje door het open raam, en het ritmische getik van mijn spinnenwiel op het terras. Terwijl ik wol spin voor mijn najaarscursus Kleuren met natuurlijke materialen , droom ik al van strengen die straks zacht tintelen in aardse tinten. Intussen groeit onze tuin weelderig verder. Alles lijkt tegelijk oogstklaar. De tomaten kleuren vuurrood, de venkel staat stevig in het bed en de ajuintjes bollen vrolijk op. Twee keer per dag wandel ik met een mandje en een mesje door ons stukje grond. Alsof ik op schattenjacht ben. Vandaag vond ik venkel, knoflook, ajuin en tomaten – perfect voor een eenvoudige maar smaakvolle lunch. 's Avonds kwamen daar ook nog komkommers, paprika en pijpajuintjes bij. Allemaal vers, knapperig, eerlijk. En wat ik deed met die venkel? Ik maakte er een warme pastaschotel van – licht en geurig, precies wat je wil op een zomerse dag. 🍝 Recept: Pasta met venkel en tomaten uit eigen tuin Een makkelijk recept v...

De zomer laat zich volop zien in de tuin. Courgettes, groot en klein, glanzen tussen het groen en lijken bijna dagelijks te groeien. Het is courgettetijd – en dat betekent: oogsten, creatief koken én genieten. Courgette is zo’n veelzijdige groente. Je maakt er soep van, je draait er fijne slierten van als pastavervanger, bakt er krokante koekjes van of verwerkt ze in een frisse salade. Maar vandaag deel ik één van mijn favoriete recepten: gevulde courgette uit de oven . Eenvoudig, smaakvol en ideaal voor wie houdt van huisgemaakte gerechten met verse ingrediënten. Wat heb je nodig? 1 courgette (liefst uit eigen tuin!) 500 g gehakt (of aangepast aan de grootte van je courgette) 1 ui 1 blikje tomatenpuree 1 bol mozzarella (of kleine bolletjes) Olijfolie Kruiden: peper, zout, tijm, rozemarijn, basilicum, peterselie – vers of gedroogd Zo maak je het: Voorbereiding van de vulling Snipper de ui fijn. Bak het gehakt rul in een scheutje olijfolie. Voeg de ui toe e...