Een liefdevolle dag vol zomerlicht, wol en brandnetels
De dag begon vroeg. Of beter gezegd: de nacht was eigenlijk nog niet voorbij. Mare voelde zich nog steeds niet goed en lag wakker van de buikpijn. Pas tegen de ochtend viel ze eindelijk in slaap. Ik ben toen maar opgestaan. Buiten waren de vogels al voorzichtig begonnen met fluiten. De dagen zijn lang nu. Binnenkort is het zomerzonnewende. Vier jij dat? Ik wel. Elk jaar sta ik er even bewust bij stil. Dankbaar voor alles wat we al mochten beleven, en tegelijk vol verwachting voor wat nog komen gaat. Het vieren van het licht. Het besef dat de oogst al rijk is geweest. En ook de verwondering dat het jaar alweer half voorbij is. De tijd vliegt. Vandaag heb ik die kostbare tijd goed gebruikt. Er werd veel geknuffeld met Mare, die uiteraard thuisbleef van school. Ik deed het pigment van de brandnetels in een potje. Schilderen heb ik er nog niet mee gedaan, dat bewaar ik voor morgen. Wel schreef ik alvast een etiketje met de brandnetelinkt. De kleur is intussen nog dieper geworden en ik ben ...