Hofgeluk

Hallo, Geen gesnurk, wel geblaf, maar een goede nachtrust.  Ik rolde mijn yogamatje buiten uit en na de oefeningen, lag ik op mijn rug te ontspannen. Kijkend naar de lucht. Bewonderend naar de zwaluws met indrukwekkend vliegwerk. Fladderende vlinders. Overdrijvende wolken. Het bracht me terug naar mijn kindertijd. Toen lag ik ook zo. In de wei. Het warme gras prikkend. Bedenken wat voor figuren ik zag voorbij drijven in de wolken.  Na de boodschappen en het huishouden (huiskabouters zouden handig zijn) zette ik me aan het twijnen van de alpacawol. Zo verschenen er weer mooie strengen wol. Nog zwart van het zand dat er in zit. Vezeltje voor vezeltje verandert een hoop vacht in een draad.  Mijn vest lag buiten te drogen. Nog steeds vochtig. Wol heeft de eigenschap lang vocht vast te houden. Doe het daarom als een dekentje rond je planten. Het houdt vocht vast, slakken houden niet van de wol op hun velletje en het onkruid blijft er door weg. Een absolute aanrader. Of doe het...

Hallo, Soms kan je last hebben van straatlawaai, een hond die blaft. Dan lijkt de nacht lang. Het verlangen naar slaap groot. Bij mij was er snurkgeluid overlast. Met dus erg weinig slaap. Een vermoeid gevoel. De dag lonkte echter ook.  Onze hof kreeg het nodige water. Ik ben erg blij met onze regenputten, al zit er aan de opslag ook een einde. Dat begint in zicht te komen. Regen is er nog niet voorspelt. Ik wil er over nadenken om nog meer regenopslag te voorzien. Dat gaat nodig zijn.   Deze ochtend vierden we samen. Rond Liefde, Hoop, zorg dragen voor mekaar. Moeilijke thema's. Nodige thema's om bij stil te staan. Stilte. Om ruimte te maken. Ik heb dat nodig, stilte. Net om verbinding te maken met mensen. Met onze kinderen. Met mijn man. De natuur. Loskomen en focussen op wat er echt toe doet. Vandaag kwam het nieuws dat iemand die ik graag had, er niet meer was. Een stille mens. Geen grootprater. Iemand waarover gemakkelijk heen gekeken werd. Iemand die wel altijd klaa...

Hallo, Een wekker in de vakantie zetten, doe ik niet. Voor mij geeft dat vrijheid. Al ben ik wel altijd op dezelfde moment wakker als met wekker. Een ingesleten patroon. De druk van 'ik moet eruit' is er niet, al is dus het tijdstip wel hetzelfde en dat zorgt toch voor een ander begin van de dag. Rustiger.  Ik stond ook al vroeg bij onze kippen en ook die waren al wakker. Ze hebben in hun ruime ren van alles staan om zich mee te vermaken. Veel ruimte om te schrobben, stofbaden te nemen. Heel de tijd schaduw. Struiken om onder te kruipen of op de lage takken te zitten. Een contructie om ook op te zitten. Een schommel, wat ze ook graag doen. Ook een lage waterbak met wat modder waar ze graag door banjeren. Ik hou ervan om ze bezig te zien. Elk met hun eigenschappen.  Vlekje, 1 van onze konijnen, heeft het een beetje lastig. Ze gromt en is heel knorrig. Een vrouwtje en dan is ze klaar om zwanger te worden. Wat niet is, want er is geen mannetje bij. We laten haar dan met rust. Sow...

Hallo, Een pijnlijk lijf, daar werd ik deze ochtend mee wakker. Heel veel rugpijn. Dat heeft een weerslag op mijn gemoed. Een signaal om extra goed voor mezelf te zorgen Dus ik rolde deze ochtend mijn matje uit om in de friste van de dag yoga te doen. Terwijl de maan in een opvallend mooi cirkeltje toekeek. Ook dat is goed zorgen voor mezelf, me focussen op kleine dingen.  Het ontbijt deed me ook deugd. Verse vijgen geplukt van onze struik, waren lekker in de yoghurt. We pakten een rugzak met lekkers en drankjes in, want we werden verwacht door Roodkapje in het sprookjesbos van de Efteling. Tijdens de ontspannen autorit, nam ik mijn breiwerk op. Terwijl de meters voorgaan, doen de steken dat ook. Zo is de boord klaar van mijn vest.  Wat een heerlijke avonturen beleefden we in de Efteling. Met de show van Wolf in het Sprrokjesbostheater hebben we zo gelachen en gezongen. De achtbanen bezorgden kriebels in de buik. Tijdens droomvlucht vlogen we mee met de elfjes in een droomwere...

  De dag begon met de zonnestralen die door de spleetjes van de rolluik kwam. Een kopje koffie, een ontbijt. Corneel was ook al vroeg wakker om naar de kinesist te gaan.  Dieter stapte op zijn fiets om nog plantjes te zetten in onze Hemelse groententuin. Kolen, prei krijgen er een plekje. Ook om te gieten want het is en blijft droog.  Ik haalde de lakens van ons bed, want dat was weer een weekje geleden. Ik kijk er nu al naar uit om vanavond onder verse lakens te kruipen. Heerlijk is dat.  Mijn yogamatje spreidde ik buiten uit. Terwijl ik de laatste oefening deed, zag ik... een regenboog hoog in de lucht tussen de witte wolken. Ik riep Mare, want die was wakker ondertussen. Samen genoten we van de intense kleuren die weer langzaam oploste. Een hart onder de riem. Troostend. Een warm dekentje. De wol die ik gisteren reinigde ligt te drogen op het droograam. Ik woog 200gram alpaca af om te kaarden en te spinnen. Dat is een goed gevuld mandje. Door het kaarden worden de...

Wat een maandag. Terwijl de temperatuur de hoogte inging, zette ik me aan de computer om schrijfwerk te verrichten. Veel schrijfwerk. Teksten voor op flyers, in een infobrochure, een draaiboek voor een nieuwe workshop voor een school, een voorbereiding voor een vergadering. Facturen die gemaakt moesten worden en verstuurd. Foto's maken en doorsturen. Eerlijk, mijn hoofd liep over toen ik klaar was. Ik moest echt even weer terug landen. Ideaal is daarvoor is een fietstochtje. Dat heb ik ook gemaakt, al was het maar heel even naar de muziekschool en terug om Mare te gaan halen. Het zijn daar de laatste lessen. Een schooljaar, knip, het is voorbij gevlogen. Corneel heeft morgen zijn laatste examen. Ook dat zit er weer op.  De laatste wolbollen die ik kleurde met saffraan zijn gemaakt. Morgen worden ze opgehaald. Wat een avontuur was het om ze te kleuren. Hoe mooi zijn ze geworden. Diepgeel. Of botergeel, zoals je wil. Echt een mooie kleur. Toch bijzonder wat er allemaal kan met produc...