Hofgeluk

Een dag aan zee Wat had ik vandaag een fantastische dag. Samen met Dieter trok ik naar het water in Stavenisse . We namen allebei iets mee om creatief bezig te zijn. Ik mijn spinnenwiel, Dieter zijn houtsnijwerk. Hij maakte haaknaalden terwijl ik rustig zat te spinnen. Met zicht op het water, de wind en de stilte rondom ons. We genoten van de zeehonden die af en toe opdoken en van het kabbelende water. Het zijn van die momenten waarop alles even vertraagt. Waarop je voelt hoe weinig een mens eigenlijk nodig heeft. Wol Ook vandaag draaide alles toch weer een beetje rond wol. Tussen het spinnen door genoot ik van het ritme van het wiel, van de rust die daarin zit. Thuisgekomen werkte ik nog verder. Ik kleurde wol met saffraan en stoomde de wol die ik eerder al gewassen had. De kleuren blijven me telkens opnieuw verwonderen. Zo zacht, warm en levend. Wandeling Natuurlijk gingen we ook even wandelen. Gewoon de benen strekken, langs het water, kijkend naar de lucht en de beweging ...

Wat een dag Wat een dag vandaag. Maartse buien op hun best — of misschien beter gezegd: op hun hevigst. Hagel, en ja, zelfs sneeuw kwam uit de lucht gevallen. Gelukkig was het binnen warm en gezellig. Wol Vandaag werkte ik samen om vachten te kaarden. Die worden later gebruikt om te vilten. Met de zitkaarder gaat dat behoorlijk vlot — al blijft het natuurlijk werk dat je voelt in je handen. Maar net dat maakt het zo fijn. Terwijl we bezig waren, werd er gepraat. Over wol, over verven, over vilten… Het zijn die momenten waarop je niet alleen werkt, maar ook kennis en verhalen deelt. Nadien spon ik nog wat wol. Morgen kan ik die gaan twijnen. Ook heb ik opnieuw strengen gebeitst, klaar om binnenkort te kleuren. Het werk gaat rustig verder. Wandeling Ik reed vandaag wat vroeger naar de school van Mare om daar een wandeling te maken. Haar school ligt midden in het groen, bij een voormalig klooster. Een plek waar het altijd fijn wandelen is. Letterlijk tussen de buien door. Want o...

Een echte maartse buiendag Het was vandaag een echte maartse buiendag. Zon, hagel, wind en regen… alles kwam voorbij. Zoals het ook gaat in het leven. Alles heeft zijn tijd. Wol Vandaag rommelde ik wat in mijn atelier. Opruimen, herschikken, weer wat plaats maken. Dat kan soms even goed doen als creëren zelf. Tussendoor spon ik wol voor een nieuw project dat stilaan vorm krijgt. Nog pril, maar dat maakt het net zo fijn. Ik waste ook wol en zette een nieuwe lading klaar om te weken. Die wil ik binnenkort kleuren met saffraan. Altijd weer spannend om te zien welke tinten er zullen verschijnen. Wandeling Tussen de buien door vond ik toch een droog moment om te gaan wandelen. En ja, echt droog. Het was heerlijk. De lucht zat vol indrukwekkende wolkenformaties, met hier en daar zonnestralen die erdoor braken. Zo mooi om naar te kijken. Kijk jij wel eens naar boven tijdens het wandelen? Tuin Gelukkig heeft de tuin het goed doorstaan. De plantjes hebben niet geleden onder de hage...

Hoe kleurde jouw dag? Wat kan ik schrijven over vandaag? Het was een dag die vroeg begon. Er was nog wat werk te doen voor ik naar mijn lokaal vertrok om les te gaan geven. Wol Vandaag gaf ik mijn laatste les in een hele reeks waarin ik mensen leerde wol spinnen. Of voor wie al wat meer ervaring had, nieuwe technieken aan te leren. Het doet telkens weer deugd om mensen te zien groeien in dat proces. In de eerste lessen wordt er vaak gezucht, gekreund en soms zelfs een beetje gefrustreerd op een spinnewiel dat precies altijd maar de verkeerde kant op draait. Maar dan, plots, is daar een draad. Hun eigen draad. Zelf gesponnen wol waarmee ze verder creatief aan de slag kunnen. Want creatief zijn ze allemaal, elk op hun eigen manier. En het is zo mooi om te zien welke weg mensen daarna afleggen. Dat blijft hartverwarmend. Ik had voor hen nog twee gekleurde strengen meegebracht: eentje geverfd met meekrap en eentje met blauwhout. Over een paar weken zien we elkaar terug om samen te ...

Maandag Het was maandag. Een dag waarop ik probeer wat liever te zijn voor mezelf, voor onze kinderen en voor mijn man. Gewoon omdat we allemaal een beetje last hebben van het typische maandaggevoel. Het begin van een nieuwe week, het ritme dat weer op gang moet komen. Dus op maandag probeer ik het allemaal wat zachter te laten verlopen. Wol Vandaag maakte ik kaartjes voor de gekleurde wol van meekrap en blauwhout, voor mijn cursisten. Daarna maakte ik met de wolwinder mooie bolletjes van de wol. Dat presenteert toch net wat mooier dan strengen. Een labeltje er netjes rond en klaar. De wol die ik verfde met meekrap krijgt de naam Mandarijntje , vanwege de warme oranje kleur. Zo is er ook de wol Alice : allerlei tinten paars, geel en een streepje groen. Een beetje apart, maar net daarom zo mooi. Het is gebaseerd op mijn favoriete verhaal, Alice's Adventures in Wonderland . Ik vind het fijn om wol namen te geven. Het maakt elke streng een beetje een verhaal op zich. Wandeli...

Een zonnige zondag Het was een zonnige zondag. Eentje die verbinding bracht met mensen die ik graag zie. Vandaag kreeg ik een mooie boodschap te horen over hoe je samen iemand kan omringen. Hoe je warmte kan geven. Een luisterend oor kan zijn. Dat dit geven niet altijd gemakkelijk is, maar dat omringd worden door mensen die met je meeleven en je willen bijstaan, voelt als een warm deken. We denken vaak dat het gras groener is aan de overkant, maar in werkelijkheid is dat gras soms heel dor. Alleen krijgen we dat niet altijd te zien. Het was een inspirerende dag, eentje die blijft nazinderen. Vanmiddag zat ik samen met Mare in de zon aan de grote tafel op ons terras om te knutselen. Dat zijn momenten die vaak leiden tot fijne gesprekjes. Of soms tot stilte, waarin we allebei tot rust komen. Ondertussen was Corneel hard aan het studeren voor zijn examens. Toen Dieter wakker was — hij had ’s nachts gewerkt — stapten ze samen op de fiets. Even het hoofd leegmaken, wat bewegen en wat ...