Hofgeluk

Een zonnige zondag Het was een zonnige zondag. Eentje die verbinding bracht met mensen die ik graag zie. Vandaag kreeg ik een mooie boodschap te horen over hoe je samen iemand kan omringen. Hoe je warmte kan geven. Een luisterend oor kan zijn. Dat dit geven niet altijd gemakkelijk is, maar dat omringd worden door mensen die met je meeleven en je willen bijstaan, voelt als een warm deken. We denken vaak dat het gras groener is aan de overkant, maar in werkelijkheid is dat gras soms heel dor. Alleen krijgen we dat niet altijd te zien. Het was een inspirerende dag, eentje die blijft nazinderen. Vanmiddag zat ik samen met Mare in de zon aan de grote tafel op ons terras om te knutselen. Dat zijn momenten die vaak leiden tot fijne gesprekjes. Of soms tot stilte, waarin we allebei tot rust komen. Ondertussen was Corneel hard aan het studeren voor zijn examens. Toen Dieter wakker was — hij had ’s nachts gewerkt — stapten ze samen op de fiets. Even het hoofd leegmaken, wat bewegen en wat ...

Een mistige start van de dag De dag begon mistig. Toen ik naar de kippen ging om ze buiten te laten, zag ik de mist letterlijk vallen in de tuin. Alsof er langzaam een dekentje over alles werd gelegd. Het was ook duidelijk kouder dan de afgelopen dagen. Maar wat wil je, het is tenslotte nog maar maart. De lente is begonnen, maar de winter is nog niet helemaal verdwenen. Wol Vandaag kleurde ik strengen wol met blauwhout. Ik blijf er telkens opnieuw versteld van staan welke intense kleuren daaruit tevoorschijn komen. Zo’n diep paars, echt prachtig. Ik moet de wol natuurlijk nog spoelen en dan zal de kleur nog wat lichter worden. Maar paars blijft toch mijn favoriete kleur. Ik maakte ook nog een proeflapje voor mijn nieuwe sokken. Die proeflapjes gebruik ik later weer om kleine dekentjes van te maken voor Georgette , onze gebreide huismuis. Sinds 2021 heeft ze haar eigen kartonnen huisje. Daar zit ze te lezen, knus in haar zetel of geniet ze van lekker eten. In haar mooie bedje, me...

Daar is de lente “Daar is de lente, daar is de zon…” zong Jan De Wilde ooit. En ja, daar was ze vandaag echt. Om 15.46 uur begon de lente. Alsof het zo moest zijn, deed het weer alle eer aan dit moment. Wat een zon. Wat een lucht. Zo helder, zo zacht. Ik kan daar echt van genieten. Zelfs de was mocht vandaag weer buiten drogen. Kleine dingen, maar ze voelen als pure luxe. Creatief moment Vandaag goot ik ook nog kaarsjes. Met schelpjes op de bodem en gedroogd zeewier langs de zijkant. Ze zijn zo mooi gelukt. Het zijn van die kleine creatieve momenten die een dag net dat tikkeltje extra geven. Wol Ik rondde vandaag een mooi hoofdstuk af: alle vachten zijn gesponnen. De strengen van de laatste vacht heb ik meteen gewassen en ze mochten nog drogen in de zon. Altijd een fijn zicht, wol die zachtjes beweegt in het licht. Ook de strengen voor de cursus zijn gebeitst en het blauwhout staat ondertussen te weken in water. Alles ligt klaar voor nieuwe kleuren. Wandeling Vanavond tro...

Een dag vol lente in de lucht Wat was het vandaag een bijzonder mooie dag. Misschien had het weer er wel iets mee te maken… De zon die schijnt, vogels die fluiten — het doet meteen iets met een mens. Alles voelt lichter, zachter. Ik zag dat het nestkastje dat Corneel maakte ondertussen bewoond is. Een stel koolmeesjes heeft er zijn plekje gevonden. Ook de duiven lijken plannen te hebben, druk in de weer om een nest te bouwen in de boom. Het is zo mooi om dat leven rondom je te zien ontstaan. Wol Ik spinde verder aan mijn bruine alpacadraad. Meter voor meter groeit de draad onder mijn handen. De spoelen waren vol, dus kon ik beginnen met twijnen. Daarna maakte ik met de niddy noddy mooie strengen, klaar om gewassen en gestoomd te worden. Ook de gekleurde strengen van het meekrap-restbad kregen vandaag een spoelbeurt. Ze mochten daarna in de zon drogen — altijd een fijn zicht, wol die zachtjes beweegt in het licht. Wandeling De wandeling was vandaag echt genieten. Overal vers...

Een dag in het teken van wol Het was woensdag. Normaal is dat mijn vaste tuindag en met dit mooie weer had dat ook heerlijk geweest. Maar vandaag vroeg de wol mijn aandacht. Er moesten meters gemaakt worden. En dus gaf ik mij daar helemaal aan over. Soms weet je gewoon waar je tijd naartoe mag gaan. Wol Vandaag stond volledig in het teken van wol. Ik spinde en werkte verder, draad na draad. Het is zo’n bezigheid waarin je helemaal kan verdwijnen. Rustig, ritmisch, bijna meditatief. En tegelijk groeit er iets tastbaars onder je handen. Dat blijft toch bijzonder. Wandeling De wandeling deed opnieuw deugd. Met de ondergaande zon en het zachte licht trok ik naar buiten voor mijn vertrouwde ommetje. De vogels floten uitbundig en er hing nog een restje warmte in de lucht. Je voelt dat de dagen veranderen. Langer, zachter… voller. Tuin De tuin komt nu echt tot leven. Elke dag lijkt er meer groen te verschijnen. Kleine blaadjes aan de bomen, fris en nieuw. En hier en daar vrolijk...

Een dag vol lentegevoel Hallo, Wat een heerlijke dag was het vandaag. De zon liet zich volop zien en er was bijna geen wind. In de straat staan de bomen prachtig in bloei. Het is echt een genot om naar te kijken. Ook de skimmia staat hier volop te bloeien en verspreidt een zachte, heerlijke geur. De hommels zoemden vrolijk rond, druk in de weer. Het voelt alsof alles stilaan tot leven komt. Wol Vandaag werkte ik verder aan mijn bruine alpacadraad. De draad groeit gestaag en het blijft zo fijn om dat proces in handen te hebben. Ik spoelde ook de strengen wol die ik gisteren kleurde met meekrap. Daarna kleurde ik nog een extra lading in het restbad. Wat me telkens opnieuw verrast, is hoe intens de kleur blijft, zelfs na meerdere verfbaden. Echt bijzonder om te zien. Wandeling Vanavond genoot ik van mijn wandeling. Met de ondergaande zon op de achtergrond maakte ik rustig mijn dagelijkse ommetje. Even de benen strekken, even bewegen, even naar buiten. Soms is dat alles wat een mens nodig ...