Hofgeluk

  Hallo, deze ochtend namen we de trein, altijd een beetje reizen, naar Antwerpen. We werden verwacht voor het, weeral, laatste KID concert in de Koningin Elizabeth zaal. We genoten van de intense emoties van 'De fantastische symfonie' geschreven op de muziek van Berlioz. Gespeeld door het fantastische Symfonisch orkest van Antwerpen. Gijs de Corte, Emma Vanthielen en Hans Peter Janssens namen de rollen voor hun rekening.  Na de voorstelling maakten we een wandeling door Antwerpen. Het was er heerlijk weer voor. Genieten van het zonnetje. Het leuke aan onze kinderen is dat zij details zien waar anderen vaak aan voorbij gaan. Een bijzonder beeld in de gevel. Een gek raam. Dat maakt het extra leuk om dit met hen te doen. De drukte viel goed mee. We maakten een eetstop bij Da Giovanni's. We zijn daar al eerder geweest en de pizza's en lasagne kunnen ons zeker bekoren. Buiken goed gevuld. Ken je The other Bookshop? Nee, dan breng je die maar eens een bezoekje als je houdt v...

Een dag om te koesteren Vandaag begon de dag feestelijk. Dieter was thuis na vele dagen werken en dat vraagt hier bijna automatisch om een uitgebreide brunch. Lekkere broodjes, verschillende soorten beleg en natuurlijk eitjes van onze eigen kippen. Een roerei of een zachtgekookt eitje — simpel, maar zo lekker. We zaten samen aan tafel, praatten bij, lachten en wisselden verhalen uit. Dat zijn van die momenten die ik echt koester. Voor mij is dat een vorm van rijkdom die je niet kan meten. Wol Vandaag kwam het er eigenlijk niet van om met wol bezig te zijn. Toch nam ik even de tijd om een paar steken te breien aan mijn 365 dagen deken . Niet lang, maar genoeg om het ritme niet te verliezen. Soms zijn een paar minuten al voldoende. Wandeling Vanavond maakte ik een heerlijke wandeling. De lucht was helder en boven mij strekte zich een prachtige sterrenhemel uit. Op zulke momenten voel ik me klein. Overweldigd door de oneindigheid. Het besef dat het licht van sommige sterren al ve...

Vrijdag de dertiende Vandaag was het vrijdag de dertiende. Voor velen een dag waarop van alles mis kan lopen. Voor mij is het eigenlijk net het tegenovergestelde. Vrijdag is mijn favoriete dag van de week en dertien is mijn geluksgetal. Een mooie combinatie dus. En zo werd het ook: een fijne dag, zelfs met het verschrikkelijke plensweer dat bijna de hele dag uit de lucht viel. Wol Vandaag was ik vooral bezig met wol. Ik spinde verder aan de alpacavacht waar ik momenteel aan werk. De draad begint ondertussen echt mooi te worden. Het blijft bijzonder om te zien hoe zo’n zachte vacht langzaam verandert in een lange, gelijkmatige draad. Daarnaast beitste ik ook nog wol. Zo is die klaar om morgen te kleuren met meekrap. Het blijft iets waar ik naar uitkijk: zien hoe de wol langzaam kleur opneemt en welke tinten er tevoorschijn komen. Wandeling Tegen de avond klaarde het helemaal op. Perfect moment om mijn wandelschoenen aan te trekken. De frisse lucht deed deugd na een dag binnen we...

Kleine gelukjes op een winderige dag Een nieuwe dag, een nieuw blogbericht. Soms zijn het net de eenvoudige dagen die het fijnst aanvoelen. Vandaag was er weer wol, een wandeling en wat tijd in de tuin. Meer hoeft dat eigenlijk niet te zijn. Wol Vandaag spinde ik opnieuw wat wol. Strengen die later nog gekleurd zullen worden met de restbaden van de meekrap. Het blijft bijzonder hoe je uit één verfbad zoveel verschillende tinten kan halen. Elke streng krijgt zo zijn eigen zachte nuance. De strengen die ik samen met de cursisten kleurde, heb ik vandaag uitgespoeld en buiten laten drogen. Het was mooi om ze daar te zien hangen in de wind. En ze zijn echt prachtig geworden. Daarnaast begon ik ook aan de laatste alpacavacht. De vierde en meteen ook de laatste van de reeks. Er zit nog wel wat werk in, maar dat hoort er natuurlijk bij. Stap voor stap komt ook dat weer goed. Wandeling Mijn dagelijkse wandeling deed opnieuw deugd. Al stond er vandaag wel behoorlijk wat wind. Ik was blij...

Hallo, Zachtjes viel de regen vandaag niet. Integendeel. Het kwam met bakken uit de lucht en herinnerde me er meteen aan dat het eigenlijk nog steeds winter is. De voorbije dagen met zon en zachte temperaturen hadden me duidelijk wat verwend. Mijn winterjas had ik al bijna opgeborgen, maar vandaag mocht hij toch weer uit de kast. Tegen de avond klaarde het gelukkig weer op, alsof de dag nog even zacht wilde afsluiten. WOL Vandaag spinde ik verder aan mijn witte wol. Strengen die ik later kan verven. Gisteren kleurde ik al met meekrap. Wat ik zo fijn vind aan natuurlijke verf, is dat je het kleurmengsel meerdere keren kan gebruiken. Elke keer wordt de tint iets lichter. Van warm rood naar zachter roze, tot de kleur uiteindelijk helemaal uitgeput is. Dat geeft een prachtig verloop. Geen streng is helemaal hetzelfde, en net dat maakt het zo mooi. WANDELING Later op de avond trok ik nog naar buiten voor mijn gebruikelijke wandeling. Het was helemaal opgeklaard en boven mij versche...

Wol, regen en hommels Wol – De magie van meekrap Vandaag stond in het teken van wol. Ik gaf les in wol spinnen, en zoals zo vaak gebeurt wanneer mensen aan het spinnewiel zitten, gebeurde er iets bijzonders: verwondering. Het blijft mooi om te zien hoe een pluk zachte wol, die eerst nog alle kanten op wil, langzaam verandert in een draad. Eerst wat onregelmatig, soms te dik, soms te dun, maar al snel begint er ritme te komen. Het spinnewiel zoemt zacht terwijl handen en voeten elkaar begrijpen. Vandaag kleurden we ook met meekrap. Die warme roodtinten blijven iets magisch hebben. Het idee dat een wortel uit de aarde zulke diepe kleuren kan geven, voelt bijna alchemistisch. In de potten kwam het water langzaam tot leven: eerst zacht oranje, daarna die typische roodachtige gloed waar meekrap zo bekend om staat. Het is bijzonder hoe oude technieken telkens weer mensen weten te raken. Wandeling – Regen op het pad Zoals elke dag liep ik mijn vaste rondje. Vandaag met regen. Niet de...