Meekrap, regen en het eerste gezoem van hommels
Wol, regen en hommels Wol – De magie van meekrap Vandaag stond in het teken van wol. Ik gaf les in wol spinnen, en zoals zo vaak gebeurt wanneer mensen aan het spinnewiel zitten, gebeurde er iets bijzonders: verwondering. Het blijft mooi om te zien hoe een pluk zachte wol, die eerst nog alle kanten op wil, langzaam verandert in een draad. Eerst wat onregelmatig, soms te dik, soms te dun, maar al snel begint er ritme te komen. Het spinnewiel zoemt zacht terwijl handen en voeten elkaar begrijpen. Vandaag kleurden we ook met meekrap. Die warme roodtinten blijven iets magisch hebben. Het idee dat een wortel uit de aarde zulke diepe kleuren kan geven, voelt bijna alchemistisch. In de potten kwam het water langzaam tot leven: eerst zacht oranje, daarna die typische roodachtige gloed waar meekrap zo bekend om staat. Het is bijzonder hoe oude technieken telkens weer mensen weten te raken. Wandeling – Regen op het pad Zoals elke dag liep ik mijn vaste rondje. Vandaag met regen. Niet de...