Hofgeluk

  De dag begon met de zonnestralen die door de spleetjes van de rolluik kwam. Een kopje koffie, een ontbijt. Corneel was ook al vroeg wakker om naar de kinesist te gaan.  Dieter stapte op zijn fiets om nog plantjes te zetten in onze Hemelse groententuin. Kolen, prei krijgen er een plekje. Ook om te gieten want het is en blijft droog.  Ik haalde de lakens van ons bed, want dat was weer een weekje geleden. Ik kijk er nu al naar uit om vanavond onder verse lakens te kruipen. Heerlijk is dat.  Mijn yogamatje spreidde ik buiten uit. Terwijl ik de laatste oefening deed, zag ik... een regenboog hoog in de lucht tussen de witte wolken. Ik riep Mare, want die was wakker ondertussen. Samen genoten we van de intense kleuren die weer langzaam oploste. Een hart onder de riem. Troostend. Een warm dekentje. De wol die ik gisteren reinigde ligt te drogen op het droograam. Ik woog 200gram alpaca af om te kaarden en te spinnen. Dat is een goed gevuld mandje. Door het kaarden worden de...

Wat een maandag. Terwijl de temperatuur de hoogte inging, zette ik me aan de computer om schrijfwerk te verrichten. Veel schrijfwerk. Teksten voor op flyers, in een infobrochure, een draaiboek voor een nieuwe workshop voor een school, een voorbereiding voor een vergadering. Facturen die gemaakt moesten worden en verstuurd. Foto's maken en doorsturen. Eerlijk, mijn hoofd liep over toen ik klaar was. Ik moest echt even weer terug landen. Ideaal is daarvoor is een fietstochtje. Dat heb ik ook gemaakt, al was het maar heel even naar de muziekschool en terug om Mare te gaan halen. Het zijn daar de laatste lessen. Een schooljaar, knip, het is voorbij gevlogen. Corneel heeft morgen zijn laatste examen. Ook dat zit er weer op.  De laatste wolbollen die ik kleurde met saffraan zijn gemaakt. Morgen worden ze opgehaald. Wat een avontuur was het om ze te kleuren. Hoe mooi zijn ze geworden. Diepgeel. Of botergeel, zoals je wil. Echt een mooie kleur. Toch bijzonder wat er allemaal kan met produc...

Midzomer. Een dag om bewust te vieren. Voor mij begint dat de avond vooraf, wanneer ik de kruiden die ik vorig jaar plukte, verbrand. Telkens gooien we een takje in het vuur en zeggen we dank. Om zoveel. Om een jaar dat we gezond waren. Mooie momenten kenden. Ervaringen deelden. Lachten. Groeiden. Samen verdriet hadden. Luisterden. En ja, ook ruzie maakten. Samen genoten om zoveel. Het wás dan ook een mooi jaar.  Vandaag hou ik altijd bewust vrij. Tijd voor ons gezin. Thuis. Onze mooie plek. Ik plukte de 7 kruiden in onze tuin die een plekje krijgen boven het fornuis. Om een jaar lang terug te denken aan vandaag. Om even bij stil te staan.  Ik prulde vandaag een beetje aan. Maakte lekker eten en zelfgemaakte ijsthee.  Leerde mezelf knotless knitting aan. Een weeftechniek. Kreeg een aanvraag binnen om te leren spinnen waar ik graag op inging. En nu is de avond gevallen. Ik zit nog buiten, terwijl de maan door de bomen schijnt en de zon nog schemert aan de horizon. De vleer...

De dag begon vroeg. Of beter gezegd: de nacht was eigenlijk nog niet voorbij. Mare voelde zich nog steeds niet goed en lag wakker van de buikpijn. Pas tegen de ochtend viel ze eindelijk in slaap. Ik ben toen maar opgestaan. Buiten waren de vogels al voorzichtig begonnen met fluiten. De dagen zijn lang nu. Binnenkort is het zomerzonnewende. Vier jij dat? Ik wel. Elk jaar sta ik er even bewust bij stil. Dankbaar voor alles wat we al mochten beleven, en tegelijk vol verwachting voor wat nog komen gaat. Het vieren van het licht. Het besef dat de oogst al rijk is geweest. En ook de verwondering dat het jaar alweer half voorbij is. De tijd vliegt. Vandaag heb ik die kostbare tijd goed gebruikt. Er werd veel geknuffeld met Mare, die uiteraard thuisbleef van school. Ik deed het pigment van de brandnetels in een potje. Schilderen heb ik er nog niet mee gedaan, dat bewaar ik voor morgen. Wel schreef ik alvast een etiketje met de brandnetelinkt. De kleur is intussen nog dieper geworden en ik ben ...

Soms begint de dag anders dan je denkt. Dat was ook vandaag het geval. Mare werd ziek. Erg ziek. Buikgriep. Omdat ze een afwezigheidsattest nodig heeft voor het school, zijn we langs onze dokter gegaan. Veel kan die natuurlijk niet doen, dan een attest schrijven en bevestigen wat we al wisten. Dus vandaag een rust -, knuffel- en toiletdag. Zo lamlendig als ze was en nog steeds is. De warmte doet er ook geen deugd aan natuurlijk. Al is het bij ons binnen heerlijk koel. Vooral dankzij de bomen die de felle zonnestralen tegenhouden.  Deze ochtend had ik bezoek. Samen bespraken we de mogelijkheden om jonge leerlingen die gaan naar een buitengewone school kennis te laten maken met vaardigheden, met wol,... het werd een hartverwarmend, constructief gesprek. Ik ga alles uitwerken zodat er in september een voorstel ligt. Voor mij is dit een project naar mijn hart. Om anderen te laten kennis maken met mijn passie, met een geweldig product, met vaardigheden. En ja, ook omdat het voor jongere...

Terwijl de zon langzaam onder gaat, zit ik hier te genieten. Van het gefluit van de vogels, van de warmte van de laatste zonnestralen. Van de dag. Een mooie dag. Met lekker eten klaarmaken om samen met ons viertjes van te genieten. Ook dartelde er vrolijk 6 meisjes en jongens over de weides van het Karrenmuseum met hun zelfgemaakt stokpaardje. Die workshop gaf ik vandaag. Wat een mooie exemplaren werden er geboren! Hun manen kregen alle kleuren van de regenboog. Heerlijk dat fantasie een plekje krijgt.  Ik spon nog wol. Niet veel want mijn knoe doet nog steeds erg pijn. Regelmatig zit ik met mijn been nog omhoog. Nu ook, terwijl ik buiten zit. De vezels van brandnetel liggen hier bij mij om te bewerken met de botte kant van mijn mes. Dat is een traag werkje. Een rustgevend werkje. Ook eentje dat loont. Want er komen al aardig wat vezeltjes te voorschijn waar ik dan mee kan spinnen met een spintol. Vertragen. Kijken. Voelen. Zachtjes bewerken. Een ideaal werkje tijdens een fluitende...