Hofgeluk

De dag begon vroeg. Of beter gezegd: de nacht was eigenlijk nog niet voorbij. Mare voelde zich nog steeds niet goed en lag wakker van de buikpijn. Pas tegen de ochtend viel ze eindelijk in slaap. Ik ben toen maar opgestaan. Buiten waren de vogels al voorzichtig begonnen met fluiten. De dagen zijn lang nu. Binnenkort is het zomerzonnewende. Vier jij dat? Ik wel. Elk jaar sta ik er even bewust bij stil. Dankbaar voor alles wat we al mochten beleven, en tegelijk vol verwachting voor wat nog komen gaat. Het vieren van het licht. Het besef dat de oogst al rijk is geweest. En ook de verwondering dat het jaar alweer half voorbij is. De tijd vliegt. Vandaag heb ik die kostbare tijd goed gebruikt. Er werd veel geknuffeld met Mare, die uiteraard thuisbleef van school. Ik deed het pigment van de brandnetels in een potje. Schilderen heb ik er nog niet mee gedaan, dat bewaar ik voor morgen. Wel schreef ik alvast een etiketje met de brandnetelinkt. De kleur is intussen nog dieper geworden en ik ben ...

Soms begint de dag anders dan je denkt. Dat was ook vandaag het geval. Mare werd ziek. Erg ziek. Buikgriep. Omdat ze een afwezigheidsattest nodig heeft voor het school, zijn we langs onze dokter gegaan. Veel kan die natuurlijk niet doen, dan een attest schrijven en bevestigen wat we al wisten. Dus vandaag een rust -, knuffel- en toiletdag. Zo lamlendig als ze was en nog steeds is. De warmte doet er ook geen deugd aan natuurlijk. Al is het bij ons binnen heerlijk koel. Vooral dankzij de bomen die de felle zonnestralen tegenhouden.  Deze ochtend had ik bezoek. Samen bespraken we de mogelijkheden om jonge leerlingen die gaan naar een buitengewone school kennis te laten maken met vaardigheden, met wol,... het werd een hartverwarmend, constructief gesprek. Ik ga alles uitwerken zodat er in september een voorstel ligt. Voor mij is dit een project naar mijn hart. Om anderen te laten kennis maken met mijn passie, met een geweldig product, met vaardigheden. En ja, ook omdat het voor jongere...

Terwijl de zon langzaam onder gaat, zit ik hier te genieten. Van het gefluit van de vogels, van de warmte van de laatste zonnestralen. Van de dag. Een mooie dag. Met lekker eten klaarmaken om samen met ons viertjes van te genieten. Ook dartelde er vrolijk 6 meisjes en jongens over de weides van het Karrenmuseum met hun zelfgemaakt stokpaardje. Die workshop gaf ik vandaag. Wat een mooie exemplaren werden er geboren! Hun manen kregen alle kleuren van de regenboog. Heerlijk dat fantasie een plekje krijgt.  Ik spon nog wol. Niet veel want mijn knoe doet nog steeds erg pijn. Regelmatig zit ik met mijn been nog omhoog. Nu ook, terwijl ik buiten zit. De vezels van brandnetel liggen hier bij mij om te bewerken met de botte kant van mijn mes. Dat is een traag werkje. Een rustgevend werkje. Ook eentje dat loont. Want er komen al aardig wat vezeltjes te voorschijn waar ik dan mee kan spinnen met een spintol. Vertragen. Kijken. Voelen. Zachtjes bewerken. Een ideaal werkje tijdens een fluitende...

Hallo, Het was een wollige maandag. Zo voelde het althans. Het weekend en het wakker liggen zaten nog in mijn lijf. Na nog eens een doorwaakte nacht, was ik vandaag helemal murm. Ik had behoefte aan een warm dekentje.  Dat kwam er ook. Door de zon die begon te schijnen. Door even zitten aan ons poeltje en luisteren naar de vogels. 3 paar armen om me heen.  Ook werd het een wollige werkdag. Met wol stomen (al verbrandde ik wel mijn vingers...), pioen wol spinnen, breicakes maken en labelen. Die 2 laatste deed ik samen met Dieter. Fijn om dat samen te doen. De breicakes zijn mooi geworden. Echt kleuren die bij me passen. Vos, een beige rosse kleur, pioen geïnspireerd op de bloemen, de strengen wol gekleurd met kaasjeskruid. Met die laatste ben ik boekenleggers aan het weven. Echte natuurlijke leggers met botanische kleuren. Het geeft me een fijn, blij gevoel. Wat is jouw favoriete boek? Dat van mij is Alice in Wonderland, sinds ik het in de lagere school cadeau kreeg van mijn me...

Een fleurig bezoekje Wat een mooie dag was het vandaag. Deze ochtend kwam Marianne langs. Om bij te praten en ze had zo een aardig kaartje bij. Veel Beterschaaaap! Stond erop. Hoe lief is dat?! En toepasselijk. Ook een boek als cadeautje. Zen in 10 minuten. Een handboek over mindfulness. Toeval (als dat al bestaat) wil dat ik daar mee bezig ben. Met bewuster in het leven staan. Met het in het hier en nu zijn. Met ademen. Een hele uitdaging. Het is ook erg moeilijk, merk ik. Wat mij helpt is het focussen op de natuur. Welke kleuren zie ik? Welke vogels hoor ik? Voel ik de zonnestralen? Tuurlijk dwalen mijn gedachten af. Maar ik ben me er wel bewuster van dat ze afdwalen. Ook adem ik niet altijd goed door. Ook dat merkte ik op. Tijdens de dag doe ik dan wel eens zo een oefening alsof ik een kaars zachtjes uitblaas. Soms brengt dat soelaas, soms... ook helemaal niet. Er mee bezig zijn, is ook al iets, hè.  Dus Marianne kwam op bezoek. Toen we onze koffie opgedronken hadden, is ze gaan...

Denof Wisselend, zo zou ik de dag wel omschrijven. Ook het weer. De ene moment genoot ik van de warmte van de zon, de volgende moment viel de regen en ja, ook hagel, met bakken uit de lucht. Van een zomer is er de afgelopen dagen nog geen sprake. De plantjes overleven de hagelbuien wonderwel goed. Gelukkig maar. Ook het vlas blijft mooi staan.  Toen ik deze ochtend de kippen ging buiten laten, zat er een jonge kauw in de ren. We hebben die verhoogd zodat er zeker niets in de ren kan springen, lees een vos. Dat hebben we al eens gehad. Nou ja, eigenlijk weten we niet zeker of het wel een vos was, want we hebben het niet zien gebeuren. Wel de kippenlijkjes gevonden. Dat was heel erg verdrietig en erg om te zien. Dus sindsdien is onze ren uit voorzorg verhoogd. De jonge vogel wist de weg nog niet goed terug naar buiten. Ik hoorde de moeder roepen naar haar jong. Eigenlijk wel bijzonder om te horen. Ook een beetje eng.  Toch nog maar rustig aan doen De dag was ook wisselend. Mijn ...