Hofgeluk

Hallo, Een wekker in de vakantie zetten, doe ik niet. Voor mij geeft dat vrijheid. Al ben ik wel altijd op dezelfde moment wakker als met wekker. Een ingesleten patroon. De druk van 'ik moet eruit' is er niet, al is dus het tijdstip wel hetzelfde en dat zorgt toch voor een ander begin van de dag. Rustiger.  Ik stond ook al vroeg bij onze kippen en ook die waren al wakker. Ze hebben in hun ruime ren van alles staan om zich mee te vermaken. Veel ruimte om te schrobben, stofbaden te nemen. Heel de tijd schaduw. Struiken om onder te kruipen of op de lage takken te zitten. Een contructie om ook op te zitten. Een schommel, wat ze ook graag doen. Ook een lage waterbak met wat modder waar ze graag door banjeren. Ik hou ervan om ze bezig te zien. Elk met hun eigenschappen.  Vlekje, 1 van onze konijnen, heeft het een beetje lastig. Ze gromt en is heel knorrig. Een vrouwtje en dan is ze klaar om zwanger te worden. Wat niet is, want er is geen mannetje bij. We laten haar dan met rust. Sow...

Hallo, Een pijnlijk lijf, daar werd ik deze ochtend mee wakker. Heel veel rugpijn. Dat heeft een weerslag op mijn gemoed. Een signaal om extra goed voor mezelf te zorgen Dus ik rolde deze ochtend mijn matje uit om in de friste van de dag yoga te doen. Terwijl de maan in een opvallend mooi cirkeltje toekeek. Ook dat is goed zorgen voor mezelf, me focussen op kleine dingen.  Het ontbijt deed me ook deugd. Verse vijgen geplukt van onze struik, waren lekker in de yoghurt. We pakten een rugzak met lekkers en drankjes in, want we werden verwacht door Roodkapje in het sprookjesbos van de Efteling. Tijdens de ontspannen autorit, nam ik mijn breiwerk op. Terwijl de meters voorgaan, doen de steken dat ook. Zo is de boord klaar van mijn vest.  Wat een heerlijke avonturen beleefden we in de Efteling. Met de show van Wolf in het Sprrokjesbostheater hebben we zo gelachen en gezongen. De achtbanen bezorgden kriebels in de buik. Tijdens droomvlucht vlogen we mee met de elfjes in een droomwere...

  De dag begon met de zonnestralen die door de spleetjes van de rolluik kwam. Een kopje koffie, een ontbijt. Corneel was ook al vroeg wakker om naar de kinesist te gaan.  Dieter stapte op zijn fiets om nog plantjes te zetten in onze Hemelse groententuin. Kolen, prei krijgen er een plekje. Ook om te gieten want het is en blijft droog.  Ik haalde de lakens van ons bed, want dat was weer een weekje geleden. Ik kijk er nu al naar uit om vanavond onder verse lakens te kruipen. Heerlijk is dat.  Mijn yogamatje spreidde ik buiten uit. Terwijl ik de laatste oefening deed, zag ik... een regenboog hoog in de lucht tussen de witte wolken. Ik riep Mare, want die was wakker ondertussen. Samen genoten we van de intense kleuren die weer langzaam oploste. Een hart onder de riem. Troostend. Een warm dekentje. De wol die ik gisteren reinigde ligt te drogen op het droograam. Ik woog 200gram alpaca af om te kaarden en te spinnen. Dat is een goed gevuld mandje. Door het kaarden worden de...

Wat een maandag. Terwijl de temperatuur de hoogte inging, zette ik me aan de computer om schrijfwerk te verrichten. Veel schrijfwerk. Teksten voor op flyers, in een infobrochure, een draaiboek voor een nieuwe workshop voor een school, een voorbereiding voor een vergadering. Facturen die gemaakt moesten worden en verstuurd. Foto's maken en doorsturen. Eerlijk, mijn hoofd liep over toen ik klaar was. Ik moest echt even weer terug landen. Ideaal is daarvoor is een fietstochtje. Dat heb ik ook gemaakt, al was het maar heel even naar de muziekschool en terug om Mare te gaan halen. Het zijn daar de laatste lessen. Een schooljaar, knip, het is voorbij gevlogen. Corneel heeft morgen zijn laatste examen. Ook dat zit er weer op.  De laatste wolbollen die ik kleurde met saffraan zijn gemaakt. Morgen worden ze opgehaald. Wat een avontuur was het om ze te kleuren. Hoe mooi zijn ze geworden. Diepgeel. Of botergeel, zoals je wil. Echt een mooie kleur. Toch bijzonder wat er allemaal kan met produc...

Midzomer. Een dag om bewust te vieren. Voor mij begint dat de avond vooraf, wanneer ik de kruiden die ik vorig jaar plukte, verbrand. Telkens gooien we een takje in het vuur en zeggen we dank. Om zoveel. Om een jaar dat we gezond waren. Mooie momenten kenden. Ervaringen deelden. Lachten. Groeiden. Samen verdriet hadden. Luisterden. En ja, ook ruzie maakten. Samen genoten om zoveel. Het wás dan ook een mooi jaar.  Vandaag hou ik altijd bewust vrij. Tijd voor ons gezin. Thuis. Onze mooie plek. Ik plukte de 7 kruiden in onze tuin die een plekje krijgen boven het fornuis. Om een jaar lang terug te denken aan vandaag. Om even bij stil te staan.  Ik prulde vandaag een beetje aan. Maakte lekker eten en zelfgemaakte ijsthee.  Leerde mezelf knotless knitting aan. Een weeftechniek. Kreeg een aanvraag binnen om te leren spinnen waar ik graag op inging. En nu is de avond gevallen. Ik zit nog buiten, terwijl de maan door de bomen schijnt en de zon nog schemert aan de horizon. De vleer...

De dag begon vroeg. Of beter gezegd: de nacht was eigenlijk nog niet voorbij. Mare voelde zich nog steeds niet goed en lag wakker van de buikpijn. Pas tegen de ochtend viel ze eindelijk in slaap. Ik ben toen maar opgestaan. Buiten waren de vogels al voorzichtig begonnen met fluiten. De dagen zijn lang nu. Binnenkort is het zomerzonnewende. Vier jij dat? Ik wel. Elk jaar sta ik er even bewust bij stil. Dankbaar voor alles wat we al mochten beleven, en tegelijk vol verwachting voor wat nog komen gaat. Het vieren van het licht. Het besef dat de oogst al rijk is geweest. En ook de verwondering dat het jaar alweer half voorbij is. De tijd vliegt. Vandaag heb ik die kostbare tijd goed gebruikt. Er werd veel geknuffeld met Mare, die uiteraard thuisbleef van school. Ik deed het pigment van de brandnetels in een potje. Schilderen heb ik er nog niet mee gedaan, dat bewaar ik voor morgen. Wel schreef ik alvast een etiketje met de brandnetelinkt. De kleur is intussen nog dieper geworden en ik ben ...