Hofgeluk

Een fleurig bezoekje Wat een mooie dag was het vandaag. Deze ochtend kwam Marianne langs. Om bij te praten en ze had zo een aardig kaartje bij. Veel Beterschaaaap! Stond erop. Hoe lief is dat?! En toepasselijk. Ook een boek als cadeautje. Zen in 10 minuten. Een handboek over mindfulness. Toeval (als dat al bestaat) wil dat ik daar mee bezig ben. Met bewuster in het leven staan. Met het in het hier en nu zijn. Met ademen. Een hele uitdaging. Het is ook erg moeilijk, merk ik. Wat mij helpt is het focussen op de natuur. Welke kleuren zie ik? Welke vogels hoor ik? Voel ik de zonnestralen? Tuurlijk dwalen mijn gedachten af. Maar ik ben me er wel bewuster van dat ze afdwalen. Ook adem ik niet altijd goed door. Ook dat merkte ik op. Tijdens de dag doe ik dan wel eens zo een oefening alsof ik een kaars zachtjes uitblaas. Soms brengt dat soelaas, soms... ook helemaal niet. Er mee bezig zijn, is ook al iets, hè.  Dus Marianne kwam op bezoek. Toen we onze koffie opgedronken hadden, is ze gaan...

Denof Wisselend, zo zou ik de dag wel omschrijven. Ook het weer. De ene moment genoot ik van de warmte van de zon, de volgende moment viel de regen en ja, ook hagel, met bakken uit de lucht. Van een zomer is er de afgelopen dagen nog geen sprake. De plantjes overleven de hagelbuien wonderwel goed. Gelukkig maar. Ook het vlas blijft mooi staan.  Toen ik deze ochtend de kippen ging buiten laten, zat er een jonge kauw in de ren. We hebben die verhoogd zodat er zeker niets in de ren kan springen, lees een vos. Dat hebben we al eens gehad. Nou ja, eigenlijk weten we niet zeker of het wel een vos was, want we hebben het niet zien gebeuren. Wel de kippenlijkjes gevonden. Dat was heel erg verdrietig en erg om te zien. Dus sindsdien is onze ren uit voorzorg verhoogd. De jonge vogel wist de weg nog niet goed terug naar buiten. Ik hoorde de moeder roepen naar haar jong. Eigenlijk wel bijzonder om te horen. Ook een beetje eng.  Toch nog maar rustig aan doen De dag was ook wisselend. Mijn ...

Soms loopt het anders dan verwacht De dag verliep anders dan ik eerst had gedacht. Want normaal had het hier vol gestaan met spinnende wielen, vachten om te sorteren en te verwerken tot wol. Potten die stonden te pruttelen om te verven met groene en blauwe indigo. Gezellig babbelende mensen met een gedeelde passie voor het spinnen en kleuren van wol. Een val van de trap vorige week besliste daar anders over. Ik ben er nog steeds van aan het bekomen. Zeker mijn knie wil niet goed mee. Stekende pijn en ook erge rugpijn. Ik wissel rondscharrelen in en rond het huis af met benen omhoog om te herstellen. Ik lijk zo wel op onze broedende kippen. Die scharrelen ook af en toe rond en dan hup weer op de nest.  Creativiteit Ondertussen is het pigment dat ik maakte met brandnetel klaar. Wat is dat goed gelukt. Ik ben er zo blij mee. Nu kan er zelf mee aquarelverf mee maken. Ook goot ik nog een kaarsje. Daar hoef ik niet veel voor te doen, hè. Ze heeft een mooie lichtgroene kleur gekregen....

Een dag aan zee Wat had ik vandaag een fantastische dag. Samen met Dieter trok ik naar het water in Stavenisse . We namen allebei iets mee om creatief bezig te zijn. Ik mijn spinnenwiel, Dieter zijn houtsnijwerk. Hij maakte haaknaalden terwijl ik rustig zat te spinnen. Met zicht op het water, de wind en de stilte rondom ons. We genoten van de zeehonden die af en toe opdoken en van het kabbelende water. Het zijn van die momenten waarop alles even vertraagt. Waarop je voelt hoe weinig een mens eigenlijk nodig heeft. Wol Ook vandaag draaide alles toch weer een beetje rond wol. Tussen het spinnen door genoot ik van het ritme van het wiel, van de rust die daarin zit. Thuisgekomen werkte ik nog verder. Ik kleurde wol met saffraan en stoomde de wol die ik eerder al gewassen had. De kleuren blijven me telkens opnieuw verwonderen. Zo zacht, warm en levend. Wandeling Natuurlijk gingen we ook even wandelen. Gewoon de benen strekken, langs het water, kijkend naar de lucht en de beweging ...

Wat een dag Wat een dag vandaag. Maartse buien op hun best — of misschien beter gezegd: op hun hevigst. Hagel, en ja, zelfs sneeuw kwam uit de lucht gevallen. Gelukkig was het binnen warm en gezellig. Wol Vandaag werkte ik samen om vachten te kaarden. Die worden later gebruikt om te vilten. Met de zitkaarder gaat dat behoorlijk vlot — al blijft het natuurlijk werk dat je voelt in je handen. Maar net dat maakt het zo fijn. Terwijl we bezig waren, werd er gepraat. Over wol, over verven, over vilten… Het zijn die momenten waarop je niet alleen werkt, maar ook kennis en verhalen deelt. Nadien spon ik nog wat wol. Morgen kan ik die gaan twijnen. Ook heb ik opnieuw strengen gebeitst, klaar om binnenkort te kleuren. Het werk gaat rustig verder. Wandeling Ik reed vandaag wat vroeger naar de school van Mare om daar een wandeling te maken. Haar school ligt midden in het groen, bij een voormalig klooster. Een plek waar het altijd fijn wandelen is. Letterlijk tussen de buien door. Want o...

Een echte maartse buiendag Het was vandaag een echte maartse buiendag. Zon, hagel, wind en regen… alles kwam voorbij. Zoals het ook gaat in het leven. Alles heeft zijn tijd. Wol Vandaag rommelde ik wat in mijn atelier. Opruimen, herschikken, weer wat plaats maken. Dat kan soms even goed doen als creëren zelf. Tussendoor spon ik wol voor een nieuw project dat stilaan vorm krijgt. Nog pril, maar dat maakt het net zo fijn. Ik waste ook wol en zette een nieuwe lading klaar om te weken. Die wil ik binnenkort kleuren met saffraan. Altijd weer spannend om te zien welke tinten er zullen verschijnen. Wandeling Tussen de buien door vond ik toch een droog moment om te gaan wandelen. En ja, echt droog. Het was heerlijk. De lucht zat vol indrukwekkende wolkenformaties, met hier en daar zonnestralen die erdoor braken. Zo mooi om naar te kijken. Kijk jij wel eens naar boven tijdens het wandelen? Tuin Gelukkig heeft de tuin het goed doorstaan. De plantjes hebben niet geleden onder de hage...