Posts

Dankbaarheid, wol en breien

Afbeelding
Hallo, Terwijl Dieter van morgen vroeg vertrok, nam ik mijn breinaalden om onder het genot van een kopje koffie en een luisterboek, verder te werken aan mijn vest. En toen veranderde de vest in een trui. Ik heb namelijk de voorpanden en het achterpand aan mekaar gezet op 1 naald. Eigenlijk was dat niet de bedoeling. Maar ik wil al zo lang nog eens een trui voor mezelf breien. Met dit parroon is dat ook mogelijk. Dus voila, een trui dus. Het is al mooi gelukt. Nu ben ik er over aan het denken om er nog een patroon in te breien. Daar kan ik nog wel even over nadenken. Het zou dan om.het onderste stuk gaan, vlak boven de boord. Dat lijkt me het mooiste. Een paar uur later werd ik verwacht voor een begrafenis. Een dame, op hoge leeftijd, had afscheid genomen. Het werd een eerbetoon. Warm. Heel liefdevol. Vol dankbaarheid.  In de namiddag zette ik me aan het vilten. Heerlijk is dat. Wrijven. Zeep. Warm water. Wol. Zo een mooie dingen dat je er mee kan maken. Deze keer heb ik er bloempot...

Herfstige vest

Afbeelding
Hallo, deze ochtend werden we verwacht bij de oogarts voor Mare. Voor een controle. Dat is altijd een beetje met de billen toegeknepen afwachten. Hebben de druppeltjes hun werk gedaan? Ja! Eindelijk! Er viel een zware last van mijn schouders. We konden ook goed nieuws gebruiken, na de vele zorgen. Even adempauze, want er zitten nog een paar pittige afspraken met specialisten in het vooruitzicht. Maar daar even niet aan denken. Even denken. Oef. Het werkt. Ze gaat minder snel achteruit. Het vertraagt. Dat biedt ook hoop.  In de namiddag mocht ik lief bezoek ontvangen. Ook een meekrapplant! Waar ik zo ontzettend blij mee ben. Er was ook een boek bij met de titel 'Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt' geschreven door Haemin Sunim. Het zette me aan het denken. En ik herken daar veel in. Ik neem ook graag de tijd om te kijken. Naar de regen bijvoorbeeld. Hoe die uit de lucht valt. Dat er verschillende soorten 'regens' zijn. Die ook een verschillend geluid m...

Creative dagen

Afbeelding
Hallo, Het waren intense dagen. Het schrijven schiet er dan bij in. Terwijl ik daar wel veel uithaal. Ondertussen heb ik 2 workshops gegeven, eentje om dromenvangers te maken en eentje voor het versieren van bloempotten. Telkens voor een grote groep kinderen die tussen de 6 en 10 jaar oud zijn. Het bruist dan van de creativiteit.  Deze namiddag stoom ik de strengen alpacawol, die gewassen zijn. Dat zorgt ervoor dat er meer draaiing in de draad komt en de wolvezels mooi open gaan staan. Dat maakt de draad zacht. Na het avondeten werd ik verwacht op het Karrenmuseum om daar mee te mogen werken aan de vorming van een mooie plek. Ook daar bruist het van creativiteit en krijgt het verleden een stem, een gezicht door een bijzondere collectie en het daaraan verbonden vakmanschap. Soms is dat ook een zaak van moeilijke keuzes maken. Want ook het financiële vraagstuk ligt er telkens opnieuw. En wordt ingewikkelder door besparingen, toenemende personeelsonkosten, sociale media waarin geïnves...

Sterke wollige vrouw

Afbeelding
Hallo, Vandaag was het hier Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, Moederkesdag. Ik weet het erg religieus geïnspireerd. En toch, ja, ik heb daar veel mee. Met de vrouw als krachtig symbool. Als een heipaal. Stevig verankerd in de grond. Door weer en wind. Met een enorme kracht in zich. Veel meer dan we zelf beseffen.  Ik voelde me vandaag gevierd. Door onze kinderen. Elk op hun eigen unieke manier. Mare tekende me op een hele bijzondere manier, met haar oog voor detail en fijngevoeligheid. Corneel componeerde een muziekstuk, met zijn gevoel voor gelaagheid en zijn kunst om de muziek voor hem te laten spreken. Door Dieter voelde ik me geliefd omdat hij zorgde voor een heerlijk kopje op bed, voor een pure luxe en voor een zeer lekkere brunch.  Ik las, breidde, spon, ging wandelen, verzorgde mijn planten, had mooie gesprekken met onze kinderen, deed yoga. Maakte jam van onze vijgen. Wat een dag om te koesteren. En ja, het regende. Heerlijk!  Ik maakte ook een begin aan een nieuwe dro...

Hartverwarmende vrijdag

Afbeelding
Hallo, In alle vroegte terwijl het nog frisjes is, een koffietje buiten drinken op het terras, is voor mij pure luxe. De vogels die dan kwetteren, 'praten' met elkaar. Het gerikketik van de eekhoorns die door de bomen 'crossen' (ik kan naar kijken met een open mond verbazing hoe snel ze zich kunnen verplaatsen en springen). Een haan die in de verte roept. Plannen maken voor de dag. Voor een warme dag. Eigenlijk had ik er niet veel. Wandelen, ja. En hoewel het nog vroeg was, vond ik het toch al een uitdaging door de warmte. We hebben een groot voordeel. Een koel huis. Waar het dus heerlijk is om in te vertoeven. En dat is precies hetgeen wat we hebben gedaan. Ik heb nog wel getwijnd. Ja, de alpacawol. De grijze vacht begint al aardig te slinken en de strengen wol zijn mooi.  Mijn vest die ik waste en blokte was ook droog. Dat heeft toch wel een aantal dagen geduurd. Maar het resultaat is prachtig. De steken komen nu mooi uit en de randen krollen niet meer om. Ik ben heel...

Vrouwtje Plooi onder de vallende sterren

Afbeelding
Hallo, Wat heb ik een mooie nacht beleefd! We lagen namelijk op onze rug midden in de nacht om te kijken naar de Perseïden. We werden beloond met veel vallende sterren. Wat een mooi schouwspel. Ondertussen riepen zowel de bosuil als het steenuiltje. De bosuil kwam zelfs rakelings over gescheerd. Op een bepaald moment hoorden we gefritsel. Nogal luid en dat bleef ook duren... spannend. Eerst dacht, verdorie, een rat. Maar nee, wie was het?! De egel. Die was aan het rondscharrelen tussen de verdroogde bladeren. Hoe mooi om mee te maken. Ik denk dan altijd aan Vrouwtje Plooi, een figuur uit de verhalen van Beatrix Potter. Vele keren voorgelezen voor onze kinderen. Al kan je jezelf afvragen wie ik er het meeste plezier mee deed. Corneel merkte nog 'kijk, vrouwtje plooi' Toch fijn hoe iets van jaren geleden toch is blijven hangen. Onze kinderen kropen in bed en ik zette me alvast aan het breien, vergezeld van een kopje koffie... Toen het licht genoeg was, gingen we wandelen. Helaas ...

Iets met pittig wandelen en de zon

Afbeelding
Hallo, De dag begon met een fikse wandeling. Hetzelfde rondje als altijd, tegen een ander tempo. Om te voelen, nou ja, hoe dat voelt. Het was pittig. En dat kwam niet door de temperatuur. De warmte van de zon viel nog goed mee. Eerlijk is eerlijk. Ik kon ook niet genieten van de wandeling, want ik was enkel bezig met het tempo. Dat kwam door een artikel over de Dodentocht die dit weekend doorgaat. Over welk tempo je moet hebben om hem te kunnen volbrengen. De 100 kilometer in 24 uur. Conclusie... mijn lijf protesteerde enorm na de wandeling. Mijn rug deed veel meer pijn (mijn onderste wervels staan vast met bouten en staven en vormen zo 1 blok). Het ontspannende effect, het ik maak mijn hoofd leeg moment was er niet. Dus... niet mijn ding. En dat ik geen Dodentocht wandel, ach, dat staan niet op mijn wensenlijstje. Wel van een wandeling genieten met zo min mogelijk rugpijn. Want de dag houdt niet op na een wandeling.  Die liep verder met wol kaarden en spinnen. Ja, nog altijd alpac...