Maartse buien met sneeuw, wol kaarden en tulpen in bloei

Wat een dag

Wat een dag vandaag.
Maartse buien op hun best — of misschien beter gezegd: op hun hevigst. Hagel, en ja, zelfs sneeuw kwam uit de lucht gevallen.

Gelukkig was het binnen warm en gezellig.

Wol

Vandaag werkte ik samen om vachten te kaarden. Die worden later gebruikt om te vilten. Met de zitkaarder gaat dat behoorlijk vlot — al blijft het natuurlijk werk dat je voelt in je handen. Maar net dat maakt het zo fijn.

Terwijl we bezig waren, werd er gepraat. Over wol, over verven, over vilten… Het zijn die momenten waarop je niet alleen werkt, maar ook kennis en verhalen deelt.

Nadien spon ik nog wat wol. Morgen kan ik die gaan twijnen. Ook heb ik opnieuw strengen gebeitst, klaar om binnenkort te kleuren. Het werk gaat rustig verder.

Wandeling

Ik reed vandaag wat vroeger naar de school van Mare om daar een wandeling te maken. Haar school ligt midden in het groen, bij een voormalig klooster. Een plek waar het altijd fijn wandelen is.

Letterlijk tussen de buien door. Want op dat moment scheen de zon zelfs even.

Vanavond viel me ook op hoe helder de lucht was. De maan en de sterren stonden prachtig aan de hemel. Al voelde je meteen ook dat het daardoor kouder werd.

Tuin

Koud, hagel, sneeuw… het is geen weer voor de tuin. Zeker niet voor een groentetuin.

Ik ben dan ook blij dat ik nog niets buiten heb gezaaid of geplant. In de serre staan de plantjes gelukkig goed beschut en groeien ze rustig verder.

Als het echt te koud wordt, zet ik er noveenkaarsen bij. Een klein beetje extra warmte om de kilte te verdrijven.

En toch… in de voortuin is er kleur. De tulpen komen op. Eindelijk weer. De afgelopen jaren waren ze minder aanwezig, maar dit jaar staan ze er echt mooi bij.

Mijn favoriete bloemen.

Veel liefs en warmte,
Sofie