Wol verven met blauwhout, een mistige ochtend en leven in de serre

-


Een mistige start van de dag

De dag begon mistig. Toen ik naar de kippen ging om ze buiten te laten, zag ik de mist letterlijk vallen in de tuin. Alsof er langzaam een dekentje over alles werd gelegd.

Het was ook duidelijk kouder dan de afgelopen dagen. Maar wat wil je, het is tenslotte nog maar maart. De lente is begonnen, maar de winter is nog niet helemaal verdwenen.

Wol

Vandaag kleurde ik strengen wol met blauwhout. Ik blijf er telkens opnieuw versteld van staan welke intense kleuren daaruit tevoorschijn komen. Zo’n diep paars, echt prachtig.

Ik moet de wol natuurlijk nog spoelen en dan zal de kleur nog wat lichter worden. Maar paars blijft toch mijn favoriete kleur.

Ik maakte ook nog een proeflapje voor mijn nieuwe sokken. Die proeflapjes gebruik ik later weer om kleine dekentjes van te maken voor Georgette, onze gebreide huismuis.

Sinds 2021 heeft ze haar eigen kartonnen huisje. Daar zit ze te lezen, knus in haar zetel of geniet ze van lekker eten. In haar mooie bedje, met leuke spreien, droomt ze over haar vele avonturen. Het blijft leuk om daar kleine dingetjes voor te maken.

Wandeling

Vanavond was de zonsondergang bijzonder mooi. De lucht kleurde intens en hoog aan de hemel stond nog een klein stukje maan.

De vogels lieten hun laatste roep van de dag horen. Dat moment tussen dag en nacht, dat blijft toch iets speciaals. Fantastisch gewoon.

Tuin

In de serre schrok ik even. Toen ik de deur opendeed, fladderde er een vogeltje rond. Het beestje was helemaal overstuur.

Ik ben dan maar even weggegaan zodat het rustig de weg naar buiten kon terugvinden. Soms is dat het beste wat je kan doen.

Daarna strooide ik meststoffen in de serre en gaf alles flink water. Zo krijgen de plantjes weer voldoende voeding om verder te groeien. Het seizoen is nu echt begonnen.


Hoe was jouw dag vandaag?

Veel liefs,
Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen