Hofgeluk

Soms begint de dag anders dan je denkt. Dat was ook vandaag het geval. Mare werd ziek. Erg ziek. Buikgriep. Omdat ze een afwezigheidsattest nodig heeft voor het school, zijn we langs onze dokter gegaan. Veel kan die natuurlijk niet doen, dan een attest schrijven en bevestigen wat we al wisten. Dus vandaag een rust -, knuffel- en toiletdag. Zo lamlendig als ze was en nog steeds is. De warmte doet er ook geen deugd aan natuurlijk. Al is het bij ons binnen heerlijk koel. Vooral dankzij de bomen die de felle zonnestralen tegenhouden.  Deze ochtend had ik bezoek. Samen bespraken we de mogelijkheden om jonge leerlingen die gaan naar een buitengewone school kennis te laten maken met vaardigheden, met wol,... het werd een hartverwarmend, constructief gesprek. Ik ga alles uitwerken zodat er in september een voorstel ligt. Voor mij is dit een project naar mijn hart. Om anderen te laten kennis maken met mijn passie, met een geweldig product, met vaardigheden. En ja, ook omdat het voor jongere...

Een fleurig bezoekje Wat een mooie dag was het vandaag. Deze ochtend kwam Marianne langs. Om bij te praten en ze had zo een aardig kaartje bij. Veel Beterschaaaap! Stond erop. Hoe lief is dat?! En toepasselijk. Ook een boek als cadeautje. Zen in 10 minuten. Een handboek over mindfulness. Toeval (als dat al bestaat) wil dat ik daar mee bezig ben. Met bewuster in het leven staan. Met het in het hier en nu zijn. Met ademen. Een hele uitdaging. Het is ook erg moeilijk, merk ik. Wat mij helpt is het focussen op de natuur. Welke kleuren zie ik? Welke vogels hoor ik? Voel ik de zonnestralen? Tuurlijk dwalen mijn gedachten af. Maar ik ben me er wel bewuster van dat ze afdwalen. Ook adem ik niet altijd goed door. Ook dat merkte ik op. Tijdens de dag doe ik dan wel eens zo een oefening alsof ik een kaars zachtjes uitblaas. Soms brengt dat soelaas, soms... ook helemaal niet. Er mee bezig zijn, is ook al iets, hè.  Dus Marianne kwam op bezoek. Toen we onze koffie opgedronken hadden, is ze gaan...

Denof Wisselend, zo zou ik de dag wel omschrijven. Ook het weer. De ene moment genoot ik van de warmte van de zon, de volgende moment viel de regen en ja, ook hagel, met bakken uit de lucht. Van een zomer is er de afgelopen dagen nog geen sprake. De plantjes overleven de hagelbuien wonderwel goed. Gelukkig maar. Ook het vlas blijft mooi staan.  Toen ik deze ochtend de kippen ging buiten laten, zat er een jonge kauw in de ren. We hebben die verhoogd zodat er zeker niets in de ren kan springen, lees een vos. Dat hebben we al eens gehad. Nou ja, eigenlijk weten we niet zeker of het wel een vos was, want we hebben het niet zien gebeuren. Wel de kippenlijkjes gevonden. Dat was heel erg verdrietig en erg om te zien. Dus sindsdien is onze ren uit voorzorg verhoogd. De jonge vogel wist de weg nog niet goed terug naar buiten. Ik hoorde de moeder roepen naar haar jong. Eigenlijk wel bijzonder om te horen. Ook een beetje eng.  Toch nog maar rustig aan doen De dag was ook wisselend. Mijn ...

Soms loopt het anders dan verwacht De dag verliep anders dan ik eerst had gedacht. Want normaal had het hier vol gestaan met spinnende wielen, vachten om te sorteren en te verwerken tot wol. Potten die stonden te pruttelen om te verven met groene en blauwe indigo. Gezellig babbelende mensen met een gedeelde passie voor het spinnen en kleuren van wol. Een val van de trap vorige week besliste daar anders over. Ik ben er nog steeds van aan het bekomen. Zeker mijn knie wil niet goed mee. Stekende pijn en ook erge rugpijn. Ik wissel rondscharrelen in en rond het huis af met benen omhoog om te herstellen. Ik lijk zo wel op onze broedende kippen. Die scharrelen ook af en toe rond en dan hup weer op de nest.  Creativiteit Ondertussen is het pigment dat ik maakte met brandnetel klaar. Wat is dat goed gelukt. Ik ben er zo blij mee. Nu kan er zelf mee aquarelverf mee maken. Ook goot ik nog een kaarsje. Daar hoef ik niet veel voor te doen, hè. Ze heeft een mooie lichtgroene kleur gekregen....

Een mistige start van de dag De dag begon mistig. Toen ik naar de kippen ging om ze buiten te laten, zag ik de mist letterlijk vallen in de tuin. Alsof er langzaam een dekentje over alles werd gelegd. Het was ook duidelijk kouder dan de afgelopen dagen. Maar wat wil je, het is tenslotte nog maar maart. De lente is begonnen, maar de winter is nog niet helemaal verdwenen. Wol Vandaag kleurde ik strengen wol met blauwhout. Ik blijf er telkens opnieuw versteld van staan welke intense kleuren daaruit tevoorschijn komen. Zo’n diep paars, echt prachtig. Ik moet de wol natuurlijk nog spoelen en dan zal de kleur nog wat lichter worden. Maar paars blijft toch mijn favoriete kleur. Ik maakte ook nog een proeflapje voor mijn nieuwe sokken. Die proeflapjes gebruik ik later weer om kleine dekentjes van te maken voor Georgette , onze gebreide huismuis. Sinds 2021 heeft ze haar eigen kartonnen huisje. Daar zit ze te lezen, knus in haar zetel of geniet ze van lekker eten. In haar mooie bedje, me...

Een dag vol lente in de lucht Wat was het vandaag een bijzonder mooie dag. Misschien had het weer er wel iets mee te maken… De zon die schijnt, vogels die fluiten — het doet meteen iets met een mens. Alles voelt lichter, zachter. Ik zag dat het nestkastje dat Corneel maakte ondertussen bewoond is. Een stel koolmeesjes heeft er zijn plekje gevonden. Ook de duiven lijken plannen te hebben, druk in de weer om een nest te bouwen in de boom. Het is zo mooi om dat leven rondom je te zien ontstaan. Wol Ik spinde verder aan mijn bruine alpacadraad. Meter voor meter groeit de draad onder mijn handen. De spoelen waren vol, dus kon ik beginnen met twijnen. Daarna maakte ik met de niddy noddy mooie strengen, klaar om gewassen en gestoomd te worden. Ook de gekleurde strengen van het meekrap-restbad kregen vandaag een spoelbeurt. Ze mochten daarna in de zon drogen — altijd een fijn zicht, wol die zachtjes beweegt in het licht. Wandeling De wandeling was vandaag echt genieten. Overal vers...

Een dag in het teken van wol Het was woensdag. Normaal is dat mijn vaste tuindag en met dit mooie weer had dat ook heerlijk geweest. Maar vandaag vroeg de wol mijn aandacht. Er moesten meters gemaakt worden. En dus gaf ik mij daar helemaal aan over. Soms weet je gewoon waar je tijd naartoe mag gaan. Wol Vandaag stond volledig in het teken van wol. Ik spinde en werkte verder, draad na draad. Het is zo’n bezigheid waarin je helemaal kan verdwijnen. Rustig, ritmisch, bijna meditatief. En tegelijk groeit er iets tastbaars onder je handen. Dat blijft toch bijzonder. Wandeling De wandeling deed opnieuw deugd. Met de ondergaande zon en het zachte licht trok ik naar buiten voor mijn vertrouwde ommetje. De vogels floten uitbundig en er hing nog een restje warmte in de lucht. Je voelt dat de dagen veranderen. Langer, zachter… voller. Tuin De tuin komt nu echt tot leven. Elke dag lijkt er meer groen te verschijnen. Kleine blaadjes aan de bomen, fris en nieuw. En hier en daar vrolijk...

Hallo, maandag, dan is mijn ochtendhumeur net even een beetje intenser. Maar dat verdwijnt meestal wel na een aantal kopjes koffie. Ik heb vandaag een hele leuke dag gehad. Een intens gesprek deze ochtend, dat wel. Al was het wel erg constructief. Ondertussen was de mist die er hing ook op getrokken en werd het een zonovergoten, zelfs warme dag. Onze tuin kreeg bezoek van eekhoorns, spechten, meesjes,... een drukte van jewelste!  WOL De wol die ik kleurde met meekrap heeft een bijzonder intense rode kleur gekregen. Zo mooi! En er kwam eigenlijk weinig verfstof uit met het spoelen. Morgen toon ik je er een foto van. Ze hangt nu nog te drogen. Ik heb nog even wol gesponnen, maar door alle drukte van de dag is dat er verder niet meer van gekomen. WANDELING Ook vandaag trok ik mijn wandelschoenen aan. Het was heerlijk wandelen met de laatste zonnestralen van de dag op mijn gezicht. Het rook ook lekker buiten. Ik bekom daar ook echt van. Mentaal dan. Even echt mijn hoofd leegmaken, lukt...

De dag na thuiskomst. Die voelt altijd een beetje vreemd, vind je niet? Alsof je tussen werelden zweeft — het avontuur is voorbij, maar je hoofd zit er nog een beetje in. Na een lange terugreis was het heerlijk om weer in ons eigen bed te kruipen. De stilte van thuis, het vertrouwde dekbed… zalig. Al was het vanmorgen toch even schakelen: geen ontbijtbuffet, maar zelf de koffie zetten. Gelukkig smaakte die eerste kop thuis weer verrukkelijk. Alsof mijn favoriete mok me zachtjes welkom fluisterde. Natuurlijk lag er ook een berg was op ons te wachten. Maar eerlijk? Ik vind dat eigenlijk helemaal niet erg. Zeker niet op zo'n mooie dag als vandaag. Zon, een briesje — perfect weer om alles buiten te laten drogen. Doe jij dat ook, was buiten hangen? Het heeft iets rustgevends, vind ik. En het ruikt zo heerlijk fris. Terwijl de wasmachine zijn werk deed, stond ik soep te maken. Met verse groenten uit onze eigen tuin. Binnenkort deel ik het recept hier, want oh, wat smaakte dat goed. Wij n...