Hoe een grijze maandag toch nog zonnig werd

-

Hallo,

maandag, dan is mijn ochtendhumeur net even een beetje intenser. Maar dat verdwijnt meestal wel na een aantal kopjes koffie. Ik heb vandaag een hele leuke dag gehad. Een intens gesprek deze ochtend, dat wel. Al was het wel erg constructief. Ondertussen was de mist die er hing ook op getrokken en werd het een zonovergoten, zelfs warme dag. Onze tuin kreeg bezoek van eekhoorns, spechten, meesjes,... een drukte van jewelste! 

WOL

De wol die ik kleurde met meekrap heeft een bijzonder intense rode kleur gekregen. Zo mooi! En er kwam eigenlijk weinig verfstof uit met het spoelen. Morgen toon ik je er een foto van. Ze hangt nu nog te drogen. Ik heb nog even wol gesponnen, maar door alle drukte van de dag is dat er verder niet meer van gekomen.

WANDELING

Ook vandaag trok ik mijn wandelschoenen aan. Het was heerlijk wandelen met de laatste zonnestralen van de dag op mijn gezicht. Het rook ook lekker buiten. Ik bekom daar ook echt van. Mentaal dan. Even echt mijn hoofd leegmaken, lukte vanavond. Ik kwam weinig mensen tegen. Even geen praatje. Wel genieten van de vele bloempjes die ik zag. Het tapijt van paarse dovenetel dat ik onderweg zag, maakte indruk. Ook zag ik al meer en meer paardenbloemen verschijnen. 

TUIN

Geen tuinactiviteiten vandaag. Wel de serre gaan openzetten, want daar lopen de temperaturen al snel op. Het was er nog goed vochtig, dus gieten hoefde niet. 

Veel liefs,

Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen