De dag nadien: zacht landen na een reis
Na een lange terugreis was het heerlijk om weer in ons eigen bed te kruipen. De stilte van thuis, het vertrouwde dekbed… zalig. Al was het vanmorgen toch even schakelen: geen ontbijtbuffet, maar zelf de koffie zetten. Gelukkig smaakte die eerste kop thuis weer verrukkelijk. Alsof mijn favoriete mok me zachtjes welkom fluisterde.
Natuurlijk lag er ook een berg was op ons te wachten. Maar eerlijk? Ik vind dat eigenlijk helemaal niet erg. Zeker niet op zo'n mooie dag als vandaag. Zon, een briesje — perfect weer om alles buiten te laten drogen. Doe jij dat ook, was buiten hangen? Het heeft iets rustgevends, vind ik. En het ruikt zo heerlijk fris.
Terwijl de wasmachine zijn werk deed, stond ik soep te maken. Met verse groenten uit onze eigen tuin. Binnenkort deel ik het recept hier, want oh, wat smaakte dat goed. Wij nemen na een reis altijd bewust een rustdag. Om te landen. Om even weer ‘thuis’ te voelen.
De middag verliep rustig. Wat lezen, breien, keuvelen met een drankje erbij. Samen napraten over wat we allemaal gezien en beleefd hebben. Een spelletje spelen. Met de kippen knuffelen (ja, echt!). Het zijn die kleine dingen die het thuiskomen zo fijn maken.
En weet je wat we vanavond aten? Frietjes. Zelfgesneden en gebakken. Een traditie bij ons na elke reis. Knapperig, goudbruin, met liefde gemaakt — een lekkere manier om écht terug thuis te zijn.
Als afsluiter maakten we nog een korte avondwandeling. Ik las ooit dat zo’n wandeling wonderen doet voor je spijsvertering, je nachtrust en je gemoed. En eerlijk: het deed deugd. Even de frisse lucht in, het hoofd leegmaken, de dag afronden met zachte stappen.
Morgen start een nieuwe week. Een frisse maandag. En ik voel me klaar om erin te vliegen — langzaam, maar vol goesting.
Reacties
Een reactie posten