Hofgeluk

Een dag aan zee Wat had ik vandaag een fantastische dag. Samen met Dieter trok ik naar het water in Stavenisse . We namen allebei iets mee om creatief bezig te zijn. Ik mijn spinnenwiel, Dieter zijn houtsnijwerk. Hij maakte haaknaalden terwijl ik rustig zat te spinnen. Met zicht op het water, de wind en de stilte rondom ons. We genoten van de zeehonden die af en toe opdoken en van het kabbelende water. Het zijn van die momenten waarop alles even vertraagt. Waarop je voelt hoe weinig een mens eigenlijk nodig heeft. Wol Ook vandaag draaide alles toch weer een beetje rond wol. Tussen het spinnen door genoot ik van het ritme van het wiel, van de rust die daarin zit. Thuisgekomen werkte ik nog verder. Ik kleurde wol met saffraan en stoomde de wol die ik eerder al gewassen had. De kleuren blijven me telkens opnieuw verwonderen. Zo zacht, warm en levend. Wandeling Natuurlijk gingen we ook even wandelen. Gewoon de benen strekken, langs het water, kijkend naar de lucht en de beweging ...

Een dag in het teken van wol Het was woensdag. Normaal is dat mijn vaste tuindag en met dit mooie weer had dat ook heerlijk geweest. Maar vandaag vroeg de wol mijn aandacht. Er moesten meters gemaakt worden. En dus gaf ik mij daar helemaal aan over. Soms weet je gewoon waar je tijd naartoe mag gaan. Wol Vandaag stond volledig in het teken van wol. Ik spinde en werkte verder, draad na draad. Het is zo’n bezigheid waarin je helemaal kan verdwijnen. Rustig, ritmisch, bijna meditatief. En tegelijk groeit er iets tastbaars onder je handen. Dat blijft toch bijzonder. Wandeling De wandeling deed opnieuw deugd. Met de ondergaande zon en het zachte licht trok ik naar buiten voor mijn vertrouwde ommetje. De vogels floten uitbundig en er hing nog een restje warmte in de lucht. Je voelt dat de dagen veranderen. Langer, zachter… voller. Tuin De tuin komt nu echt tot leven. Elke dag lijkt er meer groen te verschijnen. Kleine blaadjes aan de bomen, fris en nieuw. En hier en daar vrolijk...

De dag na thuiskomst. Die voelt altijd een beetje vreemd, vind je niet? Alsof je tussen werelden zweeft — het avontuur is voorbij, maar je hoofd zit er nog een beetje in. Na een lange terugreis was het heerlijk om weer in ons eigen bed te kruipen. De stilte van thuis, het vertrouwde dekbed… zalig. Al was het vanmorgen toch even schakelen: geen ontbijtbuffet, maar zelf de koffie zetten. Gelukkig smaakte die eerste kop thuis weer verrukkelijk. Alsof mijn favoriete mok me zachtjes welkom fluisterde. Natuurlijk lag er ook een berg was op ons te wachten. Maar eerlijk? Ik vind dat eigenlijk helemaal niet erg. Zeker niet op zo'n mooie dag als vandaag. Zon, een briesje — perfect weer om alles buiten te laten drogen. Doe jij dat ook, was buiten hangen? Het heeft iets rustgevends, vind ik. En het ruikt zo heerlijk fris. Terwijl de wasmachine zijn werk deed, stond ik soep te maken. Met verse groenten uit onze eigen tuin. Binnenkort deel ik het recept hier, want oh, wat smaakte dat goed. Wij n...