Hofgeluk

Na een zalige zomerpauze zwaaide ik vandaag opnieuw de deur open van mijn wolatelier. Wat een thuiskomen! De geur van wol, de boeken op de planken, de ruwe vachten die wachten op verwerking, de spinnenwielen in ruststand, en de kruidenbossen die aan het plafond hangen te drogen—ik stapte weer binnen in mijn eigen magische universum. Hier voel ik me verbonden, geaard, thuis. Van ruwe vacht tot fijne draad Mijn eerste werk vandaag? De zwarte Ouessant-vacht die al even lag te wachten. Eerst grof kaarden met de zitkaarder, daarna fijner met de handkaarders. Het is arbeidsintensief, ja, maar ik hou van dit ambacht. Laagje per laagje, beweging na beweging, verandert die ruwe vacht in een zachte, fijne draad. Het is een werk van liefde. En dat voel je in het eindresultaat. Bezoek aan de poort: wol in overvloed Rond de middag stonden Marc en Marleen voor de deur. Hun zoon laat een veertigtal schapen grazen, en elk jaar brengen ze mij een selectie van hun prachtigste vachten. Wat een rijkdo...

De dag na thuiskomst. Die voelt altijd een beetje vreemd, vind je niet? Alsof je tussen werelden zweeft — het avontuur is voorbij, maar je hoofd zit er nog een beetje in. Na een lange terugreis was het heerlijk om weer in ons eigen bed te kruipen. De stilte van thuis, het vertrouwde dekbed… zalig. Al was het vanmorgen toch even schakelen: geen ontbijtbuffet, maar zelf de koffie zetten. Gelukkig smaakte die eerste kop thuis weer verrukkelijk. Alsof mijn favoriete mok me zachtjes welkom fluisterde. Natuurlijk lag er ook een berg was op ons te wachten. Maar eerlijk? Ik vind dat eigenlijk helemaal niet erg. Zeker niet op zo'n mooie dag als vandaag. Zon, een briesje — perfect weer om alles buiten te laten drogen. Doe jij dat ook, was buiten hangen? Het heeft iets rustgevends, vind ik. En het ruikt zo heerlijk fris. Terwijl de wasmachine zijn werk deed, stond ik soep te maken. Met verse groenten uit onze eigen tuin. Binnenkort deel ik het recept hier, want oh, wat smaakte dat goed. Wij n...

Toen we 's ochtends het raam van onze hotelkamer openden, werden we verwelkomd door een stralende zon en een helderblauwe lucht. Het beloofde een prachtige dag te worden — en dat werd het ook. Een gouden tip van een bergwandelaar Een paar dagen eerder, aan de oever van het meer, raakten we aan de praat met een ervaren bergwandelaar. Hij vertelde ons over Jämtlandsfjällen, een hooggelegen parel binnen het natuurpark Vålådalen. Daar zouden we niet alleen kunnen genieten van indrukwekkende vergezichten, maar ook kans maken om rendieren te zien — hun zomerverblijf, vertelde hij met een glimlach. Onderweg naar het rendierengebied Na een uitgebreid, heerlijk ontbijt (dat we zéker gaan missen...) vertrokken we vol verwachting. Een uurtje rijden bracht ons naar de ingang van het gebied. Het was er druk: parkeerplaatsen vol met wandelaars, klaar voor flinke dagtochten. Wij kozen voor een rustigere route — geen hoge toppen, maar op zoek naar iets anders: de rendieren. Bloemen, bergen en beto...

Weet je nog dat we gisteren plannen hadden om het Jämtli-museum te bezoeken, maar uiteindelijk kozen voor een rustdag aan het meer? Vandaag doken we dan écht het verleden in. En hoe! In het openluchtmuseum van Jämtli wandelden we letterlijk door de tijd. We stapten binnen in oude boerderijen, houthakkershutten en charmante houten huizen — elk uit een andere periode van de Zweedse geschiedenis. Zelfs een retro villa uit 1975 stond er te pronken. Wat een contrasten. Het roept de klassieke vraag op: Was het vroeger beter? Misschien niet beter... maar zeker anders. Toen draaide het leven om overleven: jong en oud werkten samen hard, in weer en wind, met soms een mislukte oogst of zelfs burgeroorlogen als tegenslag. Vandaag leven we comfortabeler: stromend water, elektriciteit, goede gezondheidszorg, antibiotica. Maar tegelijkertijd zijn we verder verwijderd van de natuur. We leven in een tijd van overconsumptie, plasticvervuiling en klimaatverandering. Alles heeft zijn keerzijde. Het zet m...

Vandaag stond eigenlijk een bezoek aan het openluchtmuseum Jamtli op de planning. Maar soms loopt een reis anders dan verwacht. Corneel voelde zich tijdens het ontbijt niet helemaal lekker, en dus besloten we om onze dag anders in te vullen. Dat is het mooie aan een zelfgeplande reis: je kunt je plannen aanpassen aan het moment, aan wat goed voelt. En zo werd deze dag er eentje van onverwacht Hofgeluk. Tijd voor rust, ruimte en natuur Na een paar uurtjes rusten voelde Corneel zich gelukkig beter, en besloten we een frisse neus te halen. We maakten eerst een kort uitstapje naar de lokale supermarkt voor een drankje en iets lekkers. Daarna reden we opnieuw naar Vålådalen, waar we gisteren ook al een mooie tijd hadden beleefd. Deze keer kozen we ervoor om het pad rond het meer te volgen. Wat een prachtige plek. De natuur straalt hier een rust uit die je bijna niet kan beschrijven. Onderweg zagen we twee vissers aan het water. Net toen we passeerden, haalde één van hen een forel boven. Een...

De regen viel vandaag soms met bakken uit de hemel, alsof de wolken hun hele ziel leeggoten boven het landschap. Maar zelfs dat hield ons niet tegen. Met stevige wandelschoenen en een flinke portie goesting trokken we als gezin de natuur in, richting het prachtige Nulltjärnsgården. De paden lagen glinsterend nat, de bomen ruisten zacht, en de stijgingen deden onze benen voelen dat we echt op weg waren. Maar wát een uitzicht. Elke bocht in het pad gaf ons weer een ander schilderij van stilte en groen – alsof de natuur speciaal voor ons haar mooiste kleuren bovenhaalde. Halverwege hielden we halt in Vandalen Fjällstation. Daar stond iets op ons te wachten dat de regen meteen deed vergeten: een warm, groot kaneelbroodje dat smaakte naar thuiskomen. Zo simpel, zo goed. De regen had ook zijn voordelen: geen dazen, geen muggen, geen drukte. Alleen wij, de bossen, en de rust. Wat een luxe om dit samen te mogen beleven. Echt samen. Geen afleiding, geen haast. Alleen het ritme van de natuur, en...

Wat een betoverende dag was het vandaag in Zweden! We hadden het voorrecht om de grootste waterval van het land te ontdekken: Tännforsen. De dag begon vroeg, want we hadden veel te beleven. Samen stapten we in de auto, onze harten vol verwachting. De rit naar de waterval was prachtig, maar het echte avontuur begon pas toen we de bestemming bereikten. Bij aankomst werd de drukte van het dagelijks leven meteen van ons afgeschud. De serene stilte van de natuur omhulde ons.  We begonnen een rustige wandeling, en al snel stonden we oog in oog met de indrukwekkende Tännforsen. De waterval was adembenemend groot en majestueus, en het deed ons beseffen hoe klein we in vergelijking met de kracht van de natuur zijn. Wat een ervaring! Na wat tijd te hebben doorgebracht bij de waterval, besloten we de route terug te nemen. Maar in plaats van de hoofdweg te volgen, namen we een kleine zijweg die ons langs verborgen riviertjes leidde. We stopten even om stenen over het water te ketsen. Het zij...

Na een verkwikkende nacht in het hart van de Zweedse natuur, stonden we te popelen voor wat het ontbijt ons zou brengen. En oh, wat een ontbijt! Het buffet was een feest voor de zintuigen, boordevol lokale lekkernijen. Denk aan versgebakken wafels die je zelf kunt bereiden, omhuld met de zoetste zelfgemaakte confituren en een wolk van romige slagroom. Het was onmogelijk om niet helemaal vol te raken. En dus, met volle buiken en een glimlach op ons gezicht, waren we klaar om de reis naar Åre te maken. Eenmaal aangekomen, maakten we een wandeling door het pittoreske stadje, dat doordrenkt is van eeuwenoude geschiedenis. De sfeer is er bijna magisch, alsof de tijd er even stil heeft gestaan. En daar, aan de voet van de bergen, stond de legendarische Bergbana, een kabeltrein die al sinds 1900 de toppen van Åre bereikt. Een rit naar boven met een verhaal in elke meter die we omhoog stegen. Bovenaan gingen we op zoek naar het pad Trollstigen, dat zich slingert langs een betoverende rivier....

De zomervakantie begon voor ons dit jaar met een bijzonder avontuur: op naar Zweden! ✈️ Vanuit Schiphol vertrokken we vol goede zin, klaar om de drukte achter ons te laten en de rust van het noorden op te zoeken. De vlucht verliep vlot, en al snel stonden we op Zweedse bodem. Vanaf daar stapten we in de auto voor het tweede deel van de reis: een rit door het prachtige landschap naar ons hotel Åre Fjällsätra . Wat meteen opviel? De natuur. Overal waar je keek: eindeloze bossen, helderblauwe meren die glinsterden in de zon, en heuvels vol wilde bloemen. 🌼🌲 De ramen konden open, de zomergeur van dennen, zon en vers gras stroomde naar binnen. Het was alsof de reis ons stap voor stap liet landen in een andere wereld – eentje waarin je vanzelf wat dieper ademhaalt. De rit verliep soepel. Geen stress, geen haast. Alleen wij, de weg en het uitzicht dat steeds mooier werd. Af en toe stopten we om even uit te stappen en te genieten van het uitzicht – en om een paar foto’s te maken, natuurlijk ...