Een dag vol zon, bergen en geluksmomenten

Toen we 's ochtends het raam van onze hotelkamer openden, werden we verwelkomd door een stralende zon en een helderblauwe lucht. Het beloofde een prachtige dag te worden — en dat werd het ook.

Een gouden tip van een bergwandelaar

Een paar dagen eerder, aan de oever van het meer, raakten we aan de praat met een ervaren bergwandelaar. Hij vertelde ons over Jämtlandsfjällen, een hooggelegen parel binnen het natuurpark Vålådalen. Daar zouden we niet alleen kunnen genieten van indrukwekkende vergezichten, maar ook kans maken om rendieren te zien — hun zomerverblijf, vertelde hij met een glimlach.

Onderweg naar het rendierengebied

Na een uitgebreid, heerlijk ontbijt (dat we zéker gaan missen...) vertrokken we vol verwachting. Een uurtje rijden bracht ons naar de ingang van het gebied. Het was er druk: parkeerplaatsen vol met wandelaars, klaar voor flinke dagtochten. Wij kozen voor een rustigere route — geen hoge toppen, maar op zoek naar iets anders: de rendieren.

Bloemen, bergen en betovering

Een vriendelijke hoteleigenaar wees ons het juiste pad. En wat was het daar mooi… We wandelden langs bloeiende bergweides, kabbelende riviertjes en keken uit over besneeuwde bergtoppen. De lucht was zuiver, het uitzicht adembenemend.

En toen, plots — rendieren. Geen foto's, want op zo’n moment ben ik liever helemaal aanwezig. Kijken, inademen, verwonderd zijn. Zó’n geluksmoment wil je met je hart vastleggen, niet alleen met je camera.

Picknick aan de rivier

We zochten een plekje aan het water. Daar aten we, praatten we, en onze kinderen speelden vrij en zorgeloos in de natuur. Eenvoudig geluk. Dít zijn de momenten die blijven. Gouden herinneringen, diep opgeslagen.

Wolwinkelgeluk bij Kaki

Op de terugweg maakten we nog een stop bij Kaki — jawel, een wolwinkel! Maar niet zomaar een... Het was een klein paradijs voor breiliefhebbers. Ik vond prachtige strengen voor een trui en sokkenwol in kleuren die helemaal bij mij passen. Wat een feest.

Avondstilte en dankbaarheid

Na een verrukkelijke maaltijd sloten we de dag af op het terras van ons hotel. De zon zakte langzaam weg achter de bergen. We zaten daar stil, dromend, nagenietend. Dankbaar. Koesterend wat deze vakantie ons bracht: natuur, rust, verbinding, en kleine grootse momenten van hofgeluk.