Wol spinnen, een winderige wandeling en winterwortelen uit de tuin

Kleine gelukjes op een winderige dag

Een nieuwe dag, een nieuw blogbericht.
Soms zijn het net de eenvoudige dagen die het fijnst aanvoelen. Vandaag was er weer wol, een wandeling en wat tijd in de tuin. Meer hoeft dat eigenlijk niet te zijn.

Wol

Vandaag spinde ik opnieuw wat wol. Strengen die later nog gekleurd zullen worden met de restbaden van de meekrap. Het blijft bijzonder hoe je uit één verfbad zoveel verschillende tinten kan halen. Elke streng krijgt zo zijn eigen zachte nuance.

De strengen die ik samen met de cursisten kleurde, heb ik vandaag uitgespoeld en buiten laten drogen. Het was mooi om ze daar te zien hangen in de wind. En ze zijn echt prachtig geworden.

Daarnaast begon ik ook aan de laatste alpacavacht. De vierde en meteen ook de laatste van de reeks. Er zit nog wel wat werk in, maar dat hoort er natuurlijk bij. Stap voor stap komt ook dat weer goed.

Wandeling

Mijn dagelijkse wandeling deed opnieuw deugd. Al stond er vandaag wel behoorlijk wat wind. Ik was blij dat ik mijn jas had aangetrokken.

Toch blijft buiten zijn altijd goed. Even het hoofd leegmaken, de frisse lucht voelen en gewoon stappen. Meer is er soms niet nodig.

Tuin

In de tuin werd er vandaag nog geoogst. De winterwortelen kwamen uit de grond en belandden vanavond meteen op mijn bord.

Zo vers uit eigen tuin smaken ze toch altijd het lekkerst. Het zijn misschien kleine dingen, maar net daarin zit zoveel voldoening.

Het werd opnieuw een fijne dag.
Een dag vol kleine gelukjes.

Veel liefs,
Sofie