Spinnen, zaaien en wachten
Ondertussen werk ik ook volop aan de voorbereidingen voor mijn cursus in september. Elk jaar groeit ze een beetje. Dieper, rijker. Net als ik leer, groeit ook wat ik doorgeef. Vooral het kleuren met planten geeft telkens nieuwe inzichten. De natuur heeft zoveel in huis, als je leert kijken.
Een nieuwe zuurdesemstarter
Vandaag ben ik opnieuw begonnen met een zuurdesemstarter. De vorige had de zomerwarmte niet overleefd — en ik wilde niemand opzadelen met de zorg ervoor tijdens onze vakantie. Dus nu begin ik gewoon weer van voren af aan.
Het is simpel: een schone glazen pot, 50 gram volkorenmeel van goede kwaliteit, 50 gram water. Mengen, deksel erop, klaar. Morgen hetzelfde ritueel. Het is een kleine handeling, maar het voelt als zaaien. Iets voeden, wachten, en erop vertrouwen dat het gaat groeien.
Kippen en kruiden
De kippen scharrelen weer vrolijk rond het erf. Het voorval met de vos lijkt een afgesloten hoofdstuk. Ze waren flink van slag, maar nu rennen ze weer verwachtingsvol naar het poortje als ik eraan kom. Er kan altijd wel iets te schrobben zijn, toch?
Tussen het spinnen door — te lang in dezelfde houding zitten doet mijn rug geen goed — wied ik in de kruidentuin. Steeds een klein emmertje tegelijk, vooral die lange grassen eruit. De kippen krijgen het overschot, en dan zie je ze weer ijverig aan het werk gaan. Mooi om te zien hoe alles hier z’n eigen ritme vindt.
Leven in een langzamer tempo
Vandaag was een rustige dag. Een trage dag, op een fijne manier. Alles op z’n tijd: spinnen, wieden, iets opstarten in een pot. Geen haast. Alleen het ritme van het seizoen, de tuin, het erf. En dat is precies genoeg.

Reacties
Een reactie posten