Vrijdag de dertiende: wol spinnen, wandelen en vogels in de tuin

-

Vrijdag de dertiende

Vandaag was het vrijdag de dertiende. Voor velen een dag waarop van alles mis kan lopen. Voor mij is het eigenlijk net het tegenovergestelde.

Vrijdag is mijn favoriete dag van de week en dertien is mijn geluksgetal. Een mooie combinatie dus. En zo werd het ook: een fijne dag, zelfs met het verschrikkelijke plensweer dat bijna de hele dag uit de lucht viel.

Wol

Vandaag was ik vooral bezig met wol. Ik spinde verder aan de alpacavacht waar ik momenteel aan werk. De draad begint ondertussen echt mooi te worden. Het blijft bijzonder om te zien hoe zo’n zachte vacht langzaam verandert in een lange, gelijkmatige draad.

Daarnaast beitste ik ook nog wol. Zo is die klaar om morgen te kleuren met meekrap. Het blijft iets waar ik naar uitkijk: zien hoe de wol langzaam kleur opneemt en welke tinten er tevoorschijn komen.

Wandeling

Tegen de avond klaarde het helemaal op. Perfect moment om mijn wandelschoenen aan te trekken.

De frisse lucht deed deugd na een dag binnen werken. Ik wandelde mijn vaste toertje, zoals zo vaak. Wat wel opviel: het was opvallend rustig vanavond. Soms heb je van die avonden waarop de wereld precies even stiller lijkt.

Tuin

In de tuin werd er vandaag niet gewerkt. Het weer nodigde daar ook niet echt toe uit.

Toch was er genoeg beweging. De vogels bleven dapper rondfladderen ondanks de regen. De specht liet zich vandaag niet zien, maar er waren wel veel kauwen.

Dat blijven indrukwekkende vogels om te zien.

Zo werd vrijdag de dertiende uiteindelijk gewoon een heel mooie dag.

Veel liefs,
Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen