Terugverlangen naar Zweden: natuur, mensen én eten
Zweden… ik mis het. De uitgestrekte bossen, de kabbelende meren, de gemoedelijke mensen – en ja, ook het eten. Die pure smaken en eenvoudige combinaties brengen me altijd weer terug naar dat gevoel van rust en verbondenheid.
Omdat het verlangen weer opspeelde, trok ik naar de bibliotheek. Op zoek naar Zweedse – en bij uitbreiding Scandinavische – kookboeken. En jawel, ik vond een pareltje: Het Scandi-dieet.
Geen streng dieet, maar pure smaak
Een dieet? Eerlijk is eerlijk: ik heb wat kilo’s te veel. Maar streng lijnen? Nee, dat werkt voor mij niet. Jojo-effect gegarandeerd. Toch nam ik het boek mee, en wel om één reden: de recepten.
Het Scandi-dieet draait niet om verbieden, maar om balans. Meer groenten, minder vlees en kaas, en vet in bescheiden hoeveelheden. Je bord wordt vooral gevuld met verse, kleurrijke ingrediënten – en dat spreekt me aan.
Een ontbijt dat voelt als een cadeautje
Vanmorgen maakte ik een ontbijt uit het boek:
Romige yoghurt met zelfgemaakte muesli
-
Een zachtgekookt eitje
-
Een knapperige cracker met kaas
-
Vers fruit en amandelen
-
En, vooruit… een halve paprika (die was even doorbijten zo vroeg op de dag)
Het mooie? Ik voelde me verzadigd, zonder dat het als een dieetmaaltijd aanvoelde. Alles is eenvoudig te maken met wat ik toch al in huis heb – of in de vriezer.
Handwerken, wol en warme ontmoetingen
’s Middags kwam een cursist langs om een vacht op te halen. Zulke momenten vind ik heerlijk: verhalen delen, kennis uitwisselen, iemand blij maken met een vacht waar zij straks iets prachtigs van gaat maken.
Zelf werkte ik verder aan een zachte, witte Ouessantvacht en breide aan mijn sok terwijl de kinderen in hun zwembadje spetterden.
Kleine momenten van geluk
Vanavond spelen we nog een gezelschapsspel – een cadeautje van dezelfde cursist, speciaal voor de kinderen. Het zijn die kleine, onverwachte gebaren die mijn dag een gouden randje geven.
Reacties
Een reactie posten