Hofgeluk

Sommige dagen hebben gewoon iets magisch. Geen grootse plannen, geen to-dolijstjes die afgevinkt moeten worden. Gewoon zijn . Vandaag was zo’n dag waarop alles zachtjes kabbelde. De kinderen zijn met vakantie, en wij ook een beetje. Alles mag, niets moet. Ik begon mijn ochtend zoals ik dat het allerliefste doe: in stilte, met wol. Nog voor het huis echt wakker werd, glipte ik mijn wolatelier binnen. De zon piepte aarzelend naar binnen terwijl ik de spinnewiel zachtjes liet zoemen. Traag, ritmisch, rustgevend. Het is een beetje zoals mediteren, maar dan met vezels. Later genoten we samen van een luie brunch. Geen haast, alleen maar hongerige buikjes en veel tijd. Rond de middag kwam het vriendinnetje van Mare langs. Die twee zijn een pracht van een duo. Samen verdwijnen ze in hun eigen wereld vol verhalen, spelletjes en gelach. Je ziet gewoon dat ze elkaar gemist hadden. Als vieruurtje bakte ik miniwafeltjes – mijn kleine wafelijzertje is een favorietje in huis. Het bakt heerlijke, k...

Vandaag begon ik in alle vroegte. Terwijl het huis nog stil was en de ochtend zacht binnenviel, stond ik in de keuken. Een pot op het vuur, verse groenten uit de tuin op het aanrecht. Spaghetti maken is hier thuis bijna een ritueel. En nu de tuin op volle toeren draait, mag dat ook wel iets zijn om van te genieten. Deze keer roerde ik fijngeraspte courgette door de saus, samen met ui, wortel, selder en sappige tomaten. Alles uit eigen tuin, stuk voor stuk met liefde geoogst. Een beetje gehakt erbij, wat spek voor wie dat graag heeft – maar het hoeft niet. Het mag ook helemaal plantaardig blijven. De smaak zit sowieso in de traagheid: lang laten sudderen, en daarna een nachtje laten rusten. De volgende dag is alles nóg lekkerder. Tussen het snijden en roeren door lag mijn wol op tafel. Ik kon verder breien terwijl de saus rustig pruttelde. Zulke momenten zijn mijn favoriete momenten. Alles mag, niets moet. Later op de dag trokken we nog even naar Antwerpen, maar het gevoel van die rus...

Maandag, maar eentje met een gouden randje. Door de Nationale Feestdag voelde het als een zondag. Een feestdag met regen voor de tuin, zon voor het hart en zoveel groei tussen de druppels door. Onze moestuin was dolblij met het zachte hemelwater. Alles leek ineens frisser, groener, voller. De oogst van vandaag was dan ook rijk en vrolijk: paarse bloemkool (al kleurt die jammer genoeg groen bij het koken), tomaten die barsten van smaak, een handvol ajuin… en een flinke courgette. Die laatste verwerkte ik tot iets wat ik je écht wil aanraden: courgettekoekjes. Heb je ze al eens gemaakt? Zo niet: dit is je teken. Want ze zijn eenvoudig, smaakvol en perfect als lunch of bijgerecht. Ideaal voor wie houdt van koken met wat de tuin op dat moment schenkt. Maar voor ik het recept met je deel: vandaag was ook een dag van draadjes en spelletjes. Ik kaarde een zachte Ouessantvacht, spon een stukje draad, breide verder aan mijn gilet, en tussendoor speelden we een spel aan tafel. Zo'n dag waar ...

Zomer. Dat is overvloed. Een tuin die barst van het leven, van groenten en fruit in alle kleuren en geuren. Zoals ik gisteren nog schreef: verser dan vers. Elke dag kook ik met wat de tuin me geeft. De lange zomerdagen vullen zich vanzelf: wol spinnen, breien in de schaduw, op stap gaan met de kinderen, lezen, spelletjes spelen, fietsen in de vroege ochtend als de dauw nog op het gras ligt. En pas laat op de avond eten, als de hitte wat gaan liggen is. En dan zijn er de bramen. Zwart en glanzend hangen ze aan de grote struik achter in onze tuin. Je hoeft er de deur niet voor uit. Maar je moet wel de doorntjes trotseren. Soms zucht ik een beetje, want de waslijn staat vlakbij. En als ik niet oplet, haken de lange ranken zich vast in de lakens. Dan moet de snoeischaar eraan te pas komen, en steek ik weer die verloren draadjes terug in de was – littekens van de zomer. Ach, ik neem het erbij. Want wat een rijkdom, zo’n bramenstruik vlak bij huis. Bramen plukken, dat doe ik al sinds ik...

De zomer laat zich volop zien in de tuin. Courgettes, groot en klein, glanzen tussen het groen en lijken bijna dagelijks te groeien. Het is courgettetijd – en dat betekent: oogsten, creatief koken én genieten. Courgette is zo’n veelzijdige groente. Je maakt er soep van, je draait er fijne slierten van als pastavervanger, bakt er krokante koekjes van of verwerkt ze in een frisse salade. Maar vandaag deel ik één van mijn favoriete recepten: gevulde courgette uit de oven . Eenvoudig, smaakvol en ideaal voor wie houdt van huisgemaakte gerechten met verse ingrediënten. Wat heb je nodig? 1 courgette (liefst uit eigen tuin!) 500 g gehakt (of aangepast aan de grootte van je courgette) 1 ui 1 blikje tomatenpuree 1 bol mozzarella (of kleine bolletjes) Olijfolie Kruiden: peper, zout, tijm, rozemarijn, basilicum, peterselie – vers of gedroogd Zo maak je het: Voorbereiding van de vulling Snipper de ui fijn. Bak het gehakt rul in een scheutje olijfolie. Voeg de ui toe e...