Vrouwtje Plooi onder de vallende sterren

-

Hallo,

Wat heb ik een mooie nacht beleefd! We lagen namelijk op onze rug midden in de nacht om te kijken naar de Perseïden. We werden beloond met veel vallende sterren. Wat een mooi schouwspel. Ondertussen riepen zowel de bosuil als het steenuiltje. De bosuil kwam zelfs rakelings over gescheerd.

Op een bepaald moment hoorden we gefritsel. Nogal luid en dat bleef ook duren... spannend. Eerst dacht, verdorie, een rat. Maar nee, wie was het?! De egel. Die was aan het rondscharrelen tussen de verdroogde bladeren. Hoe mooi om mee te maken. Ik denk dan altijd aan Vrouwtje Plooi, een figuur uit de verhalen van Beatrix Potter. Vele keren voorgelezen voor onze kinderen. Al kan je jezelf afvragen wie ik er het meeste plezier mee deed. Corneel merkte nog 'kijk, vrouwtje plooi' Toch fijn hoe iets van jaren geleden toch is blijven hangen.

Onze kinderen kropen in bed en ik zette me alvast aan het breien, vergezeld van een kopje koffie...

Toen het licht genoeg was, gingen we wandelen. Helaas was het een stille wandeling met weinig te zien op ons pad.

Na een voormiddag in het Karrenmuseum en een lekkere lasagne, zette ik me aan het spinnen. In de schaduw, onder onze bomen is dat fijn om te doen. Terwijl kan ik een oogje in het zeil houden als onze kinderen in het zwembad spelen. Nou ja, ronddobberen. Verkoeling zoeken.

Vanavond kwamen er nog 2 vachten om te spinnen. Van Ouassant schaapjes. Helaas maar 2, want de derde is er niet meer. Dat is altijd verdrietig wanneer ik dat verneem van eigenaren. Ook een schaap maakt deel uit van een gezinsleven. Ook die wordt gemist.

Vanavond is het weer tijd om alles te gieten. Voor zaterdag is er regen voorspeld. Dat zou nogal een cadeau zijn!

Veel liefs,

Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen