Regenboog zondag

Hallo,

Soms kan je last hebben van straatlawaai, een hond die blaft. Dan lijkt de nacht lang. Het verlangen naar slaap groot. Bij mij was er snurkgeluid overlast. Met dus erg weinig slaap. Een vermoeid gevoel. De dag lonkte echter ook. 

Onze hof kreeg het nodige water. Ik ben erg blij met onze regenputten, al zit er aan de opslag ook een einde. Dat begint in zicht te komen. Regen is er nog niet voorspelt. Ik wil er over nadenken om nog meer regenopslag te voorzien. Dat gaat nodig zijn.  

Deze ochtend vierden we samen. Rond Liefde, Hoop, zorg dragen voor mekaar. Moeilijke thema's. Nodige thema's om bij stil te staan. Stilte. Om ruimte te maken. Ik heb dat nodig, stilte. Net om verbinding te maken met mensen. Met onze kinderen. Met mijn man. De natuur. Loskomen en focussen op wat er echt toe doet. Vandaag kwam het nieuws dat iemand die ik graag had, er niet meer was. Een stille mens. Geen grootprater. Iemand waarover gemakkelijk heen gekeken werd. Iemand die wel altijd klaar stond. Een stille waardevolle kracht.

Thuisgekomen kreeg mijn vest een handlauw warm badje. Na een oprol uitwring moment in een grote handdoek, spandde ik ze op. Dan komen de steken mooi tot uiting. Het drogen duurt wel even, want het is en blijft wol. Al zorgen de warme temperaturen en de wind ervoor dat de droogtijd ingekort wordt. 

Een heerlijk gebakje hoort er ook bij op een zondagnamiddag. 

Hoewel ik doodmoe was, trok ik toch mijn wandelschoenen aan. Om te wandelen in, jawel, regen! Nou ja, er vielen wat druppels. Op een hete plaat, aarde. Lang niet genoeg. Al zorgde het wel voor een bijzonder mooi gekleurde regenboog. Zelfs een stukje dubbel. Een klein cadeautje. Enkele hazen deded wedstrijdje door de velden. Dat me denken deed aan de verhalen van Pieter Konijn, van de hand van Beatrix Potter. Bijzondere verhalen, bijzondere vrouw. 

Nog een praatje met de buren, die net thuiskwamen van vakantie. Om dan een punt te zetten achter de zondag.

Veel liefs,

Sofie