Wol, verbinding en hertjes

-

 

De dag begon met de zonnestralen die door de spleetjes van de rolluik kwam. Een kopje koffie, een ontbijt. Corneel was ook al vroeg wakker om naar de kinesist te gaan. 

Dieter stapte op zijn fiets om nog plantjes te zetten in onze Hemelse groententuin. Kolen, prei krijgen er een plekje. Ook om te gieten want het is en blijft droog. 

Ik haalde de lakens van ons bed, want dat was weer een weekje geleden. Ik kijk er nu al naar uit om vanavond onder verse lakens te kruipen. Heerlijk is dat. 

Mijn yogamatje spreidde ik buiten uit. Terwijl ik de laatste oefening deed, zag ik... een regenboog hoog in de lucht tussen de witte wolken. Ik riep Mare, want die was wakker ondertussen. Samen genoten we van de intense kleuren die weer langzaam oploste. Een hart onder de riem. Troostend. Een warm dekentje.

De wol die ik gisteren reinigde ligt te drogen op het droograam. Ik woog 200gram alpaca af om te kaarden en te spinnen. Dat is een goed gevuld mandje. Door het kaarden worden de plukjes vacht, wolkjes vacht. Dat maakt het spinnen gemakkelijker. Ik voel er ook aan en sorteer gelijk de plukjes vacht eruit die ik niet gebruik. De strootjes, mosjes,... ook. 

Tegen de middag werd ik verwacht bij Tatteljee om samen de speel en creatieve ateliers verder voor te bereiden. Die gaan door tijdens de laatste 2 weken van de zomervakantie. Het belooft een dolle, creatieve 2 weken te worden. Als docent kan je ook helemaal los gaan in creativiteit. Meegaan in de fantasie. Het zijn pittige dagen, dat wel, met heel veel voldoening.

Na nog wol te hebben gesponnen, kregen we een presentatie voorgeschoteld van Mare. Mzt foto's van ons allemaal, leuke filmpjes met muziek erbij. Dat zijn dan gouden momenten.

Om de mosselen die op het menu stonden te verteren trokken we onze wandelschoenen aan. Onderweg kwamen we nog een bekende tegen. Gezellig, zo een praatje. En ja, ze stonden er weer. De hertjes. Elke avond. Weet je dar we er altijd naar uitkijken om ze te zien?! De zonsondergang was ook heel mooi.

Terwijl de uilen beginnen te roepen, kruip ik, heel moe en voldaan onder de wol.

Veel liefs,

Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen