Creative dagen

-

Hallo,

Het waren intense dagen. Het schrijven schiet er dan bij in. Terwijl ik daar wel veel uithaal.

Ondertussen heb ik 2 workshops gegeven, eentje om dromenvangers te maken en eentje voor het versieren van bloempotten. Telkens voor een grote groep kinderen die tussen de 6 en 10 jaar oud zijn. Het bruist dan van de creativiteit. 

Deze namiddag stoom ik de strengen alpacawol, die gewassen zijn. Dat zorgt ervoor dat er meer draaiing in de draad komt en de wolvezels mooi open gaan staan. Dat maakt de draad zacht.

Na het avondeten werd ik verwacht op het Karrenmuseum om daar mee te mogen werken aan de vorming van een mooie plek. Ook daar bruist het van creativiteit en krijgt het verleden een stem, een gezicht door een bijzondere collectie en het daaraan verbonden vakmanschap. Soms is dat ook een zaak van moeilijke keuzes maken. Want ook het financiële vraagstuk ligt er telkens opnieuw. En wordt ingewikkelder door besparingen, toenemende personeelsonkosten, sociale media waarin geïnvesteerd moet worden,.... Pittige, uitdagende kwesties.

Tijd om te rusten, nog een paar naalden breien en dan zacht onder de wol.

Veel liefs,

Sofie 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen