Sterrenhemel, een gezellige brunch en hagel in de tuin

Een dag om te koesteren

Vandaag begon de dag feestelijk. Dieter was thuis na vele dagen werken en dat vraagt hier bijna automatisch om een uitgebreide brunch.

Lekkere broodjes, verschillende soorten beleg en natuurlijk eitjes van onze eigen kippen. Een roerei of een zachtgekookt eitje — simpel, maar zo lekker.

We zaten samen aan tafel, praatten bij, lachten en wisselden verhalen uit. Dat zijn van die momenten die ik echt koester. Voor mij is dat een vorm van rijkdom die je niet kan meten.

Wol

Vandaag kwam het er eigenlijk niet van om met wol bezig te zijn.

Toch nam ik even de tijd om een paar steken te breien aan mijn 365 dagen deken. Niet lang, maar genoeg om het ritme niet te verliezen. Soms zijn een paar minuten al voldoende.

Wandeling

Vanavond maakte ik een heerlijke wandeling. De lucht was helder en boven mij strekte zich een prachtige sterrenhemel uit.

Op zulke momenten voel ik me klein. Overweldigd door de oneindigheid. Het besef dat het licht van sommige sterren al veel langer onderweg is dan dat ik besta.

Ons bestaan voelt dan als een speldenkopje in de tijd. Een zucht die zo weer voorbij is. En vreemd genoeg geeft dat net rust. Dingen die tegenzitten of misgaan worden plots veel kleiner. Het plaatst alles weer een beetje in perspectief.

Het was windstil en droog. Perfect wandelweer.

Tuin

In de tuin schrok ik vandaag even toen er plots een felle hagelbui losbarstte. Net zo snel als ze begon, was ze ook weer voorbij.

Ik zag Vlekje en Fluffy snel een schuilplekje zoeken, terwijl de kippen onder hun hok doken. Gelukkig hebben de plantjes het allemaal goed doorstaan.

En nog iets: vandaag is het Pi-dag. Ik moest het zelf ook even opzoeken wat dat nu precies betekende. Het heeft natuurlijk te maken met de verhouding tussen een cirkel en zijn diameter.

Een ontdekking die we te danken hebben aan Archimedes.

Een klein beetje wiskunde op een verder heel gewone dag.

Het werd opnieuw een dag vol kleine gelukjes.

Veel liefs,
Sofie