Hoe ik deze zonovergoten dag doorbracht

-

Hallo,

een zonovergoten dag werd het vandaag met abnormale hoge temperaturen, zei Bram de weerman, vanmorgen op de radio. Hij kreeg gelijk. Ik genoot. Jij? Heb je vandaag genoten in de zon?

Ik zag onderweg op onze fietstocht naar school pluisje in de lucht drijven. Meegenomen door een zacht briesje van de lisdodde, waarvan de bruine toppen eruit zagen als ontplofte leeuwenstaarten. Ook zag ik bomen met witte bloemen die een heerlijke geur verspreiden. Vanmiddag, toen ik aan de wasdraad stond, werd mijn aandacht getrokken door het hieuwen van buizerds. Traag cirkelend op de wind beschreven ze figuren in de lucht boven ons huis. 

WOL

Ik kleurde wol met saffraan. Weet je nog dat dit mijn plan was? Wat een resultaat! De wol kleurde diep botergeel. Wat een product, om met zo weinig draadjes, zo een mooie kleur te krijgen. Het staat nu nog te weken. Morgen spoel ik de streng na en kan ik je een foto ervan laten zien. 

Ik spon nog strengen witte wol om te kleuren. De volgende lading alpaca is gewassen. Door het zonnige weer met het briesje kon ik ze buiten drogen. 

WANDELING

Vanavond trok ik toch nog mijn wandelschoenen aan voor mijn gebruikelijke blokje rond. Heel anders, in het donker. Eigenlijk liep ik heel de tijd met mijn hoofd omhoog. Kijkend naar de sterrenpracht. We wonen heel landelijk, dus valt de lichtpollutie heel goed mee. Ik voel me dan klein als ik zo naar boven kijk en al die sterren zie. 

TUIN

Weet je nog dat ik deze week rucola, waterkers en snijsla zaaide in potjes voor op de vensterbank?! Alles komt al uit. Hoe fijn is dat. Nog even en ik kan de waterkers al gebruiken. Verder heb ik niets gedaan in de tuin. Wel genoten. Net zoals gisteren. En plannen gemaakt om in de serre te werken. Heb jij een eigen groetentuin of een plekje waar je in potten groenten kweekt?

Waar heb jij van genoten vandaag? 

Veel liefs,

Sofie


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen