Een hartverwarmde zondag
Wat een mooie dag was het. Deze ochtend begon rustig met een kopje koffie. Ik breidde vandaag, zoals elke dag, weer 10 minuten aan mijn 365 dagen deken. In de kleur paars. Mijn favoriete kleur. Het begint al een beetje lengte te krijgen. Gisteren brak er een breinaald en schoten er steken van de naald. Ik had nog reserve naalden liggen met de juiste dikte en kon dus verder breien. Nieuwe naalden heb ik nog niet besteld, maar ga ik wel doen. De reserve aanvullen.
Na de middag nam ik mijn breinaalden in de hand om verder te werken aan een trui die ik zelf heb ontworpen. Ze begint al lengte te krijgen. Steek voor steek. Terwijl werd er geknutseld, geleerd. Samen een stukje kriekenvlaai eten.
Deze ochtend ging ik ook voor tijdens de woord - en commundienst om Lichtmis te vieren. Licht centraal zetten. Hoop. Warmte. Licht zijn voor anderen. Ieders met zijn of haar eigen mogelijkheden. Het werd een verdiepend samenzijn.
Toen ik 's middags thuiskwam, werd ik warm onthaald door onze kinderen met een mooi gedekte tafel. Roereitje, pistoletje, lekker beleg. Voor mij zijn dat zo een gouden momenten, samen aan tafel, babbelen. Verbindend.
En het zonnetje... wat scheen hij hard vandaag. Het voelde heerlijk om de stralen te voelen. De warmte. De vogels fluiten ook weer volop. Even buiten staan. Luisteren. Genieten.
Vanavond maakten Mare en ik nog een wandelingetje. Naar de zonsondergang kijken. Babbeltje doen van moeder en dochter. Samen.
Het kacheltje brandt. De rozemarijn staat erop te pruttelen en verspreidt een heerlijke geur.
Veel liefs,
Sofie
Reacties
Een reactie posten