De stilte van november

Ineens was november daar. De maand waarin de natuur vertraagt, de dagen korter worden en het licht zachter schijnt. Vierde jij Samhain, Halloween, of misschien Allerheiligen en Allerzielen? Voor mij maakt de naam niet zoveel uit — het is vooral een moment om stil te staan.

De laatste oogst

In de moestuin loopt het oogstseizoen langzaam op zijn einde. Enkel nog prei, wat selder en doorleefde kolen getuigen van een rijk en vruchtbaar jaar. De vriezer en de inmaakkast zitten vol; een tastbare rijkdom aan eten. Ik voel dankbaarheid bij elke pot die ik openmaak.

Zonnestralen in de herfst

Vandaag genoot ik van de kleurenpracht in de natuur en het zachte zonlicht dat nog verrassend warm aanvoelde. Wat deed het deugd om buiten te zijn. Alles vertraagt stilaan: de dagen worden korter, de kippen gaan vroeger op stok, de kachel brandt al op tijd. En ’s avonds steek ik een kaarsje aan — voor de gezelligheid, voor het licht dat ons door de donkere maanden draagt.

Tijd om te vertragen

De winterperiode staat voor mij symbool voor rust. Vertragen. Naar binnen keren. Even niets plannen, gewoon zijn. De ideeën voor de lente komen vanzelf weer — maar nu is het tijd om te ademen, te luisteren en stil te genieten. Vertraag jij ook, in deze tijd van het jaar?

Wol, warmte en verbinding

Vandaag had ik een heerlijke spinles. Ik geniet intens van die momenten samen: praten over wol, boeken, ideeën, het uitwisselen van weetjes en het delen van kennis. Vandaag kleurden we wol met tamme kastanjes — heel toepasselijk in dit seizoen. De wol kreeg een prachtige rood-zalmachtige tint, alsof de herfst zelf zijn kleur erin heeft achtergelaten.

En terwijl de dagen korter worden en de wereld wat stiller lijkt, vind ik rust in het ritme van de seizoenen. Alles mag even vertragen. En dat is precies genoeg.