Butternutten, herfst in de lucht

-

Wat een mooie dag was het vandaag: de zon scheen volop en tegen de avond viel er nog een welkom buitje regen. De herfst hangt nu goed in de lucht. Ik was blij dat de was toch nog buiten kon drogen.

En wat een oogst! Met maar liefst 18 butternutten hebben we een record verbroken. Daarnaast haalden we rode kolen, een dragon egg pompoen en broccoli uit de tuin. Ook de kippen leggen weer volop eitjes. De zoete aardappelen laten we nog even in de grond – daarvoor is het nog wat te vroeg. Intussen genieten we nog volop van de laatste tomaatjes.

Wol en stro

Creatief begon ik vandaag aan nieuwe vachten. Deze schapen waren geschoren in het stro, wat vaker gebeurt bij jonge dieren om hen gerust te stellen. Dat geeft natuurlijk heel wat stro in de vacht. Met de hand haal ik het er stukje bij beetje uit – een geduldig werkje. Maar eens dat gebeurd is, heb ik wel een prachtige vacht om mee verder te spinnen.

Samen in de zon

We genoten ook nog van een kopje koffie buiten in het zonnetje. Een goed gesprek erbij, meer hoeft het niet te zijn. 🍂

Butternut in de keuken

Onze record-oogst aan butternut vraagt om inspiratie. Heb jij nog lekkere recepten met butternut om te delen? Soep, ovenschotels, pasta’s … alles is welkom!

✨ Mini-tip

Probeer eens butternut in de oven: snijd hem in blokjes, meng met olijfolie, peper, zout en een snufje kaneel. Heerlijk bijgerecht!

💬 Quote

“Herfst is oogsten wat je eerder met liefde zaaide.”

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen