Creatieve workshops bij Tatteljee & een dag vol eenvoud en voldoening

-

Creatieve energie bij Tatteljee

Vandaag mocht ik twee workshops geven bij Tatteljee, een plek waar creativiteit en kunstzinnigheid centraal staan en waar jong en oud zich helemaal kunnen uitleven. Op het programma stonden vier workshops voor kinderen en jongeren van 6 tot 16 jaar: papierscheppen, papier-maché kommetjes maken, ecoprint (hapa zome) en weven met natuurlijke materialen.

De laatste twee activiteiten nam ik voor mijn rekening – en wat was het genieten! 🌿

Kunstwerken uit de natuur

Bij zowel het ecoprinten als het weven werkten de kinderen met eenvoudige materialen uit de natuur. Het

resultaat was ronduit prachtig. Zulke workshops zijn echt naar mijn hart: je hebt er weinig voor nodig, iedereen kan meedoen en toch ontstaan er unieke, persoonlijke kunstwerken.

’s Middags aten we gezellig samen onze lunch. Daarna gingen de kinderen en jongeren vol trots naar huis met nieuwe creatieve vaardigheden én hun zelfgemaakte kunstwerken.

Thuis nagenieten met spaghetti uit de tuin

Na zo’n dag vol enthousiasme en energie was het heerlijk om thuis nog verse spaghetti te maken met tomaten uit onze eigen tuin 🍅. Terwijl de saus stond te pruttelen, nam ik een moment voor mezelf met een kopje koffie. Moe, maar diep voldaan keek ik terug op de dag.

Kleine dingen, groot geluk

Het zijn dit soort dagen die me telkens weer herinneren aan de kracht van eenvoud: samen creatief bezig zijn, iets moois maken met je handen en daarna thuis genieten van een maaltijd uit eigen tuin. Het hoeft allemaal niet groot of ingewikkeld te zijn om je rijk te voelen. Soms zit geluk gewoon in papier, bladeren en een bord verse spaghetti. ✨

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen