Zintuiglijk leren en leven: een inspirerende start van de maand

Een zachte start van juni

Maandag… een frisse bladzijde in het boek van juni. Een maand vol kleine én grote laatste keren. Nog even dat vertrouwde schoolpoortje dichttrekken. Een laatste groet aan de juf van notenleer. Mijlpalen die zachtjes naderen, terwijl de zomerlucht al lonkt.

Maar er is nog tijd. Tijd voor mooie momenten, verrassende ontmoetingen en warme herinneringen.

Op ontdekkingstocht met de Stielkar

Vandaag mocht ik met een klas derdejaars op pad naar het Karrenmuseum. Daar wachtten zeven kleurrijke personages ons op in de Klaskar, ook wel de Stielkar genoemd. Van smid tot touwslager en wagenmaker: elk ambacht kreeg een gezicht, een stem, een verhaal.

De kinderen trokken een kar vol gereedschap en voorwerpen door het museum. Op verschillende plekken kwamen de beroepen tot leven. Er werd geslagen op het aambeeld, touwen werden met kinderlijke verwondering gedraaid. Ambachten leren door te doen – precies zoals vroeger, maar dan met hedendaagse verwondering.

Creatieve handen aan het werk

Na de rondleiding gingen de kinderen zelf aan de slag. Met kleurrijke materialen – geïnspireerd op de wereld van de wagenmaker en de smid – maakten ze vissen, vol verbeelding en fantasie. Wat een fijne manier om creativiteit en erfgoedbeleving met elkaar te verbinden!

Benieuwd wat er allemaal te beleven valt in het museum? Neem zeker eens een kijkje op hun website. Tijdens de zomermaanden is er een bruisend programma vol zomerse activiteiten voor gezinnen met kinderen.

Wol, vacht en verstilling

Na de middag keerde ik terug naar de rust van thuis. Daar wachtte de vacht van onze hond — bijna droog en klaar om te verwerken tot garen. Een zachte overgang naar het spinnen van een schapenvacht,
waarbij elk draadje met aandacht ontstaat.

Wol spinnen is voor mij een meditatieve bezigheid, een manier om te vertragen, te luisteren naar wat mijn handen weten. Iets maken met wat de natuur ons schenkt — het is eenvoudig en groots tegelijk.

Muzikale verhalen in de avond

’s Avonds trok ik samen met Corneel naar het toonmoment van de cursus Muziek Schrijven van Muzarto. Hij wilde proeven, luisteren, voelen of dit pad iets voor hem is.

Wat we hoorden, raakte. Muzikale pareltjes met titels als Vreugde en Falling Leaves brachten beelden tot leven: dwarrelende bladeren, zacht herfstlicht, innerlijke beweging. Wat een rijkdom, dat muziek jongeren in staat stelt om gevoelens om te zetten in klank.

Corneel ziet het helemaal zitten. In september wil hij starten. Binnenkort mag hij al een les bijwonen. Ik ben net zo benieuwd als hij.

Verwondering als kompas

Zo begon juni met verwondering, speelsheid en zachte creativiteit. Met erfgoed, natuur, muziek en de schoonheid van gewone momenten. Een klein steentje in een wereld die soms wat zachtheid kan gebruiken.

Laat maar komen, juni. Mijn hart staat open.

Veel liefs,
Sofie