Waar wol groeit en kippen fluisteren

-

 

Ochtendgeluk in het Karrenmuseum

Vanochtend mocht ik opnieuw twee klassen uit het eerste leerjaar verwelkomen in het Karrenmuseum. Tijdens de mini-workshop die deel uitmaakt van de rondleiding bij de Klaskar, zagen we opnieuw schitterende kunstwerkjes ontstaan onder kleine, geconcentreerde handjes. Ik sta telkens versteld van de creativiteit die kinderen tonen – zo puur, zo vrij.

Handgesponnen wol
Wolkjeswol en warme steken

Thuis gaat het kunstige werk gewoon door. Mijn trui, gemaakt met mijn eigen Wolkjeswol, groeit langzaam maar zeker. Op de foto zie je enkel nog de boord, maar ondertussen ben ik al aan de kabels begonnen. Deze trui wordt bijzonder: hij is gemaakt van de wol van de schapen die op de Kalmthoutse Heide grazen. Zacht als een wolk en vol betekenis. Elke dag brei ik er een stukje verder aan – steek voor steek, met liefde.

Katoenen gehaakt keukenlapje
Kleine restjes, groot plezier

Tussen het breien door haakte ik een nieuw keukenlapje, gemaakt van restjes katoen. Het oude exemplaar had zijn beste tijd gehad, en het voelt heerlijk om iets nieuws te maken uit wat anders vergeten zou worden. Een klein project, maar met grote voldoening.

Muziek in beweging: Vltava op de cello

Vandaag stond de celloles in het teken van Vltava van Smetana – een stuk dat me keer op keer raakt. De stroming van de rivier voel je in elke noot. Het vraagt oefening, zeker in het gebonden spel, maar ik hou ervan. Het is een stukje muziek dat helemaal past bij mijn tempo: met geduld groeien naar iets warms en vloeiends.

De kippenhof: leven in de achtertuin

Ook onze kippen hadden weer goed nieuws: drie eitjes! Elk ei is uniek – lichtbruin, blauw of donkerbruin – dankzij onze bonte toom van zeven dames. Ze hebben allemaal hun eigen naam en karakter. De Koningin is onze oudste en legt nog steeds trouw eitjes. Flopsie en Godzilla zijn van Mare, Athena en Freya van Corneel, en Cheesecake en Muffin zijn de kippen van Dieter en mij.

Ze scharrelen vrolijk rond in hun ruime ren en zorgen voor dagelijkse verwondering. Hun eitjes vinden gretig aftrek in cakes, taarten, wafels, roereitjes, zachtgekookte eitjes en eiersalade. Het blijft magisch: voedsel van je eigen achtertuin.

Heb jij ook kippen? En hebben ze namen? Ik hoor het graag – deel je kippenverhalen met me!

Liefs,
Sofie
vanuit het hart van Hofgeluk

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen