Weven in de zon: creativiteit, natuur en... frietjes!

-

Workshop bloemen
Vandaag bracht ik opnieuw een heerlijke dag door op het prachtige Landgoed Ottermeer, waar ik een workshop gaf met als thema: weven met natuurlijke materialen. Wat een feest om samen met een fijne groep mensen creatief bezig te zijn, midden in de natuur.

We begonnen met het maken van ons eigen weefraam — helemaal from scratch. We verzamelden stevige takken in het bos en bonden die samen met wol die ik zelf had gesponnen. Daarna spanden we een basisdraad van wol en begon het echte werk: weven met wat de natuur ons gaf. Gras, lange bladeren van de iris, geurige munt en citroenmelisse, en zelfs bloeiende saliebloemen vonden hun weg in de weefsels. 🌿🌸

De sfeer was ontspannen, de zon straalde aan een heldere hemel, en de resultaten waren werkelijk prachtig. Kijk zeker even naar de foto’s — ik beloof je: je krijgt meteen zin om zelf aan de slag te gaan.

Resultaat workshop weven met natuurlijke materialen

Ambacht en rust gaan hand in hand

Thuisgekomen werkte ik verder aan een ander bijzonder project: wol spinnen van hondenvacht. Ja, echt waar! De strengen zijn inmiddels helemaal klaar en hangen nu buiten te drogen in de zon en de wind. Oké, ik geef toe: ze ruiken nog lichtjes naar... hond. Maar dat hoort erbij, toch? 😉

Frietjes en de dag van de aardappel

Vanavond sloten we de dag af met een bord dampende frietjes. Want wist je dat het vandaag de dag van de aardappel is? Onze aardappelen halen we altijd bij de lokale boer — vers, lokaal en met liefde geteeld. We snijden ze zelf en bakken ze goudbruin. Eenvoudig, puur en onweerstaanbaar lekker!

👉 Wat is jouw favoriete gerecht met aardappelen?
Laat het me weten in een reactie, ik ben benieuwd!

Veel liefs,
Sofie

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Heksenhoedje

-
Afbeelding
Gisteren maakte ik pompoen oorbellen, vandaag dit leuke heksenhoedje. Om op te hangen aan een slinger of om op te zetten bij Georgette.  Kwestie van beetje bij beetje Halloween in huis te halen.  Ik hoor je denken, Georgette? Dat is onze huismuis! Geen echte (ik ben een beetje bang van muizen) maar eentje die ik breidde, want tijdens de lockdowns knutselden we een huis van karton en die had een bewoner nodig. Van een restje eigen gesponnen wol breidde ik een muis. Corneel en Mare bedachten de naam. Ondertussen maakte Dieter nog meubeltjes (zeteltje, bedje, tafeltje en stoeltjes) en van papier maakten we een kledingskast en een keuken. Ondertussen heeft ze allerlei dekentjes gekregen, sjaals, omslagdoekjes, kleine boekjes en nu dus ook een heksenhoed! Zo leuk om allemaal samen te doen. Ze heeft een plekje gekregen in mijn atelier. En daar woont ze graag. Liefs, Sofie
Meer lezen

Zomerse zaterdag vol muziek

-
Afbeelding
Wat een warme dag was het vandaag. De deuren van mijn wolatelier bleven toe — vandaag vertragen we. Zaterdag is hier meestal muziekschooldag. En vandaag was het extra bijzonder: opendeurdag. Corneel schitterde samen met zijn groep in een verkorte versie van Matilda . Wat een plezier om hun enthousiasme te zien! Mare nam deel aan een demo-les met haar notenleerklas. Daarna bezochten we de muziekmeesters. Corneel speelde een stukje uit Interstellar , en Mare bracht een prachtig muziekstukje op cello — samen met haar meester. Muziekschool voelt hier niet als leren, maar als samen genieten, spelen, ontdekken. Een plek waar creativiteit en vriendschap bloeien. Een thuismoment met cake In de namiddag bleef het rustig. De warmte, het huis, de muziek die nog wat na-echoot in je hoofd. En toen dacht ik: we hebben weer eieren genoeg. Onze kippen zijn op dreef — tijd voor cake! Dit is mijn basiscake-recept , eenvoudig en snel, perfect voor een luie namiddag. En altijd lekker. De geur alleen al ma...
Meer lezen

Maandag: een dag om te vertragen

-
Afbeelding
Maandag... Is het jouw favoriete dag van de week? Voor mij wel – of toch op dagen zoals vandaag. De zon scheen zacht, de lucht was helder, en ik mocht een nieuwe cursist ontvangen. Iemand die, net als ik, verlangt naar vertraging. Naar het zelf maken. Naar leven met aandacht. Samen zaten we aan het spinnewiel, terwijl de wol langzaam transformeerde tot draad. Het is zo bijzonder om mijn passie te mogen delen. Spinnen is voor mij meer dan een ambacht – het is een ritueel van rust, een vorm van verbondenheid. Met de natuur. Met het materiaal. En met elkaar. Terwijl onze handen werkten, voerden we gesprekken over het leven. Over de schoonheid van het eenvoudige. Over hoe vol en rijk het leven kan zijn, maar ook hoe lastig het soms is om je plek te vinden in een wereld die voortdurend haast heeft. We lachten ook veel – want ook dát hoort bij het leven. De Wolkjeswol groeit onder mijn handen. De trui vordert stilaan. Elke draad vertelt een verhaal van tijd, zorg en vakmanschap. Ik ben do...
Meer lezen