Hofgeluk

Sommige dagen hebben gewoon iets magisch. Geen grootse plannen, geen to-dolijstjes die afgevinkt moeten worden. Gewoon zijn . Vandaag was zo’n dag waarop alles zachtjes kabbelde. De kinderen zijn met vakantie, en wij ook een beetje. Alles mag, niets moet. Ik begon mijn ochtend zoals ik dat het allerliefste doe: in stilte, met wol. Nog voor het huis echt wakker werd, glipte ik mijn wolatelier binnen. De zon piepte aarzelend naar binnen terwijl ik de spinnewiel zachtjes liet zoemen. Traag, ritmisch, rustgevend. Het is een beetje zoals mediteren, maar dan met vezels. Later genoten we samen van een luie brunch. Geen haast, alleen maar hongerige buikjes en veel tijd. Rond de middag kwam het vriendinnetje van Mare langs. Die twee zijn een pracht van een duo. Samen verdwijnen ze in hun eigen wereld vol verhalen, spelletjes en gelach. Je ziet gewoon dat ze elkaar gemist hadden. Als vieruurtje bakte ik miniwafeltjes – mijn kleine wafelijzertje is een favorietje in huis. Het bakt heerlijke, k...

Vandaag begon ik in alle vroegte. Terwijl het huis nog stil was en de ochtend zacht binnenviel, stond ik in de keuken. Een pot op het vuur, verse groenten uit de tuin op het aanrecht. Spaghetti maken is hier thuis bijna een ritueel. En nu de tuin op volle toeren draait, mag dat ook wel iets zijn om van te genieten. Deze keer roerde ik fijngeraspte courgette door de saus, samen met ui, wortel, selder en sappige tomaten. Alles uit eigen tuin, stuk voor stuk met liefde geoogst. Een beetje gehakt erbij, wat spek voor wie dat graag heeft – maar het hoeft niet. Het mag ook helemaal plantaardig blijven. De smaak zit sowieso in de traagheid: lang laten sudderen, en daarna een nachtje laten rusten. De volgende dag is alles nóg lekkerder. Tussen het snijden en roeren door lag mijn wol op tafel. Ik kon verder breien terwijl de saus rustig pruttelde. Zulke momenten zijn mijn favoriete momenten. Alles mag, niets moet. Later op de dag trokken we nog even naar Antwerpen, maar het gevoel van die rus...

Wat een dag vandaag. Zon op mijn gezicht, een zacht briesje door het open raam, en het ritmische getik van mijn spinnenwiel op het terras. Terwijl ik wol spin voor mijn najaarscursus Kleuren met natuurlijke materialen , droom ik al van strengen die straks zacht tintelen in aardse tinten. Intussen groeit onze tuin weelderig verder. Alles lijkt tegelijk oogstklaar. De tomaten kleuren vuurrood, de venkel staat stevig in het bed en de ajuintjes bollen vrolijk op. Twee keer per dag wandel ik met een mandje en een mesje door ons stukje grond. Alsof ik op schattenjacht ben. Vandaag vond ik venkel, knoflook, ajuin en tomaten – perfect voor een eenvoudige maar smaakvolle lunch. 's Avonds kwamen daar ook nog komkommers, paprika en pijpajuintjes bij. Allemaal vers, knapperig, eerlijk. En wat ik deed met die venkel? Ik maakte er een warme pastaschotel van – licht en geurig, precies wat je wil op een zomerse dag. 🍝 Recept: Pasta met venkel en tomaten uit eigen tuin Een makkelijk recept v...

De zomer laat zich volop zien in de tuin. Courgettes, groot en klein, glanzen tussen het groen en lijken bijna dagelijks te groeien. Het is courgettetijd – en dat betekent: oogsten, creatief koken én genieten. Courgette is zo’n veelzijdige groente. Je maakt er soep van, je draait er fijne slierten van als pastavervanger, bakt er krokante koekjes van of verwerkt ze in een frisse salade. Maar vandaag deel ik één van mijn favoriete recepten: gevulde courgette uit de oven . Eenvoudig, smaakvol en ideaal voor wie houdt van huisgemaakte gerechten met verse ingrediënten. Wat heb je nodig? 1 courgette (liefst uit eigen tuin!) 500 g gehakt (of aangepast aan de grootte van je courgette) 1 ui 1 blikje tomatenpuree 1 bol mozzarella (of kleine bolletjes) Olijfolie Kruiden: peper, zout, tijm, rozemarijn, basilicum, peterselie – vers of gedroogd Zo maak je het: Voorbereiding van de vulling Snipper de ui fijn. Bak het gehakt rul in een scheutje olijfolie. Voeg de ui toe e...