Hofgeluk

Vandaag bracht ik een groot deel van de dag door in mijn wolatelier – mijn favoriete plek om te werken, te creëren en tot rust te komen. Er lag nog wol van het bonte schaap die ik zorgvuldig reinigde. Het voelt altijd bijzonder om zo dicht bij de basis van het materiaal te staan: van vacht tot draad, alles gaat door mijn handen. Van vacht naar draad De vacht die ik gisteren schoonmaakte, was vandaag klaar om te spinnen. Met veel plezier draaide ik er een klein, maar prachtig strengetje van. Nadat ik het twijnde, gaf ik de wol nog een stoombeurt, waardoor de draad mooi en levendig naar voren komt. Morgen kan ik er een proeflapje van breien – ik ben nieuwsgierig hoe het uiteindelijke effect in de steek zal uitkomen. Kleur uit de natuur Tussendoor verdiepte ik me in het verven met planten. Ik heb mijn oog laten vallen op berk, omdat die een zachte roze tint kan geven. Het idee dat je uit de natuur zulke verrassende kleuren kunt halen, blijft me fascineren. Oueessant-wol en volle stre...

De vachten van Bep en Pien Vandaag kwamen er mensen langs die hun schapen Bep en Pien een bijzonder geschenk wilden geven: een tweede leven voor hun wol. Ik vind dat altijd zo mooi om te zien—de trots in hun ogen wanneer ze over hun dieren vertellen. De namen alleen al, Bep en Pien, roepen een glimlach op. Terwijl ik aan de spinnewiel zat, voelde ik bijna de verbinding tussen dier, mens en draad. Ik werkte ook nog wat verder aan een andere vacht die al op de spoel zat. Rustig, met aandacht, zoals het spinnen bedoeld is. Een bezoek aan de bib Later op de dag gingen we naar de bib. Voor mij blijft dat altijd een klein uitje, alsof er een schatkamer voor je open gaat. Dit keer nam ik een boek mee over Slow living —precies wat zo goed aansluit bij mijn eigen ritme en manier van leven. Alleen al het bladeren door de pagina’s voelt alsof je even mag ademhalen en vertragen. Smaken van thuis ’s Avonds stond er een nieuwe variatie op tafel: een quiche, maar dan gemaakt met tortilla’s als b...

Een ochtend vol ritme en rust Na een kop koffie, een paar toeren aan mijn zelfgebreide sok en een rustige yogasessie, stap ik mijn wolatelier binnen. Het zachte licht valt door het raam, de geur van wol en zon hangt in de lucht — het belooft een fijne werkdag te worden. Van vacht tot streng wol Vandaag twijn ik de zwarte wol, waarbij de losse draden zich soepel in elkaar draaien tot een stevige draad. Met behulp van mijn trouwe niddy noddy wikkel ik de draad om tot keurige strengen. Daarna volgt het wassen — een moment waarop de geur van schone wol zich verspreidt — en nu hangen de strengen aan de waslijn te drogen. Het zonnige weer met een zacht briesje helpt mee: perfecte droogomstandigheden. Zo is deze zwarte vacht omgetoverd tot wol die straks in warme truien, sjaals of sokken een nieuw leven krijgt. Het ambachtelijke proces herhaalt zich De volgende vacht ligt al klaar. Ik spreid haar zorgvuldig uit, verwijder het meeste vuil en knip de minder mooie stukken weg (zoals de vieze ra...

Weet je nog dat we gisteren plannen hadden om het Jämtli-museum te bezoeken, maar uiteindelijk kozen voor een rustdag aan het meer? Vandaag doken we dan écht het verleden in. En hoe! In het openluchtmuseum van Jämtli wandelden we letterlijk door de tijd. We stapten binnen in oude boerderijen, houthakkershutten en charmante houten huizen — elk uit een andere periode van de Zweedse geschiedenis. Zelfs een retro villa uit 1975 stond er te pronken. Wat een contrasten. Het roept de klassieke vraag op: Was het vroeger beter? Misschien niet beter... maar zeker anders. Toen draaide het leven om overleven: jong en oud werkten samen hard, in weer en wind, met soms een mislukte oogst of zelfs burgeroorlogen als tegenslag. Vandaag leven we comfortabeler: stromend water, elektriciteit, goede gezondheidszorg, antibiotica. Maar tegelijkertijd zijn we verder verwijderd van de natuur. We leven in een tijd van overconsumptie, plasticvervuiling en klimaatverandering. Alles heeft zijn keerzijde. Het zet m...