Hofgeluk

Regen en frisse natuur Vandaag viel er eindelijk weer regen. Goed voor de natuur, al wat minder voor de evenementen die gepland stonden. Maar alles leek opgelucht te ademen, alsof de wereld een beetje frisser werd. Rust in de groententuin In onze groententuin genoten we van het eenvoudige feit dat alles zo mooi groeit en bloeit. We oogstten niets vandaag, maar haalden wel het onkruid weg. De pompoenen liggen er al prachtig bij; ze beginnen aardig te groeien en beloven veel goeds voor de herfst. Studio Ambacht: samen spinnen en weven Wat een dag! Ik bracht hem door op Studio Ambacht in het Karrenmuseum , samen met andere spinners en wevers. De passie voor wol werkt inspirerend, verbindend en zelfs helend na een intense week. Het was extra bijzonder om kinderen achter het spinnenwiel te zien plaatsnemen. Hun fascinatie voor het maken van wol — van pluizige vacht tot draad — is zó puur. Wat een rijkdom om te zien hoe kinderen met hun handen leren werken. Familiebezoek en een kaarsj...

Herfst in de lucht De dagen worden merkbaar korter. Toch was het vandaag een prachtige dag, met volop zonneschijn. Je voelt dat de herfst in de lucht hangt, maar de warmte van de nazomer maakt alles nog zacht en vriendelijk. Zonnebloem en appels Vandaag namen we afscheid van onze gigantische zonnebloem. Ze was meer dan drie meter hoog, met een reusachtige bloem. We hebben haar letterlijk afgezaagd – een beetje weemoedig, maar ook met plezier. Want de zaadjes gaan we oogsten, zodat er volgend jaar opnieuw zulke vrolijke zonnebloemen in de tuin staan. Daarnaast plukten we de eerste appels van het jaar uit de boomgaard. Het begin van een nieuwe oogsttijd. 👉 Heb jij ook zo’n ritueel om de herfst in te luiden? Breien en wol wassen Creatief hield ik het vandaag eenvoudig: ik breide verder aan mijn trui en waste wol. Soms hoeft er niet meer te gebeuren dan dat. Het ritme van de steken en het sop van de wol geven rust. Mini-tip: Als je wol wast, gebruik dan een druppel wolwasmiddel of...

Na een zalige zomerpauze zwaaide ik vandaag opnieuw de deur open van mijn wolatelier. Wat een thuiskomen! De geur van wol, de boeken op de planken, de ruwe vachten die wachten op verwerking, de spinnenwielen in ruststand, en de kruidenbossen die aan het plafond hangen te drogen—ik stapte weer binnen in mijn eigen magische universum. Hier voel ik me verbonden, geaard, thuis. Van ruwe vacht tot fijne draad Mijn eerste werk vandaag? De zwarte Ouessant-vacht die al even lag te wachten. Eerst grof kaarden met de zitkaarder, daarna fijner met de handkaarders. Het is arbeidsintensief, ja, maar ik hou van dit ambacht. Laagje per laagje, beweging na beweging, verandert die ruwe vacht in een zachte, fijne draad. Het is een werk van liefde. En dat voel je in het eindresultaat. Bezoek aan de poort: wol in overvloed Rond de middag stonden Marc en Marleen voor de deur. Hun zoon laat een veertigtal schapen grazen, en elk jaar brengen ze mij een selectie van hun prachtigste vachten. Wat een rijkdo...

De regen viel vandaag soms met bakken uit de hemel, alsof de wolken hun hele ziel leeggoten boven het landschap. Maar zelfs dat hield ons niet tegen. Met stevige wandelschoenen en een flinke portie goesting trokken we als gezin de natuur in, richting het prachtige Nulltjärnsgården. De paden lagen glinsterend nat, de bomen ruisten zacht, en de stijgingen deden onze benen voelen dat we echt op weg waren. Maar wát een uitzicht. Elke bocht in het pad gaf ons weer een ander schilderij van stilte en groen – alsof de natuur speciaal voor ons haar mooiste kleuren bovenhaalde. Halverwege hielden we halt in Vandalen Fjällstation. Daar stond iets op ons te wachten dat de regen meteen deed vergeten: een warm, groot kaneelbroodje dat smaakte naar thuiskomen. Zo simpel, zo goed. De regen had ook zijn voordelen: geen dazen, geen muggen, geen drukte. Alleen wij, de bossen, en de rust. Wat een luxe om dit samen te mogen beleven. Echt samen. Geen afleiding, geen haast. Alleen het ritme van de natuur, en...