Van Muskusos tot Hondenvacht – Een Wolverhaal

Wol spinnen van schapen? Dat is tegenwoordig heel gewoon. Van alpaca’s ook – heerlijk zacht en warm, en perfect voor sjaals, truien, mutsen, wanten, dekentjes... noem maar op. Maar een paar jaar geleden had ik iets heel bijzonders in mijn handen: de vacht van een muskusos. Een van de zeldzaamste én kostbaarste wolsoorten ter wereld. Zo fijn van structuur, en enkel te verzamelen wanneer het dier zijn vacht verliest. Bovendien leven muskusossen maar op een paar plekken op aarde, en ze zijn schaars.

Van die unieke wol werd een muts gebreid – een prachtig stuk, dat inmiddels de wereld rondreist op het hoofd van een avontuurlijke natuurfotograaf. Hoe mooi is dat?

En toen kwam vorige week een nieuwe, onverwachte uitdaging mijn kant op. Of ik wol kon spinnen van hondenhaar – die vraag krijg ik wel eens vaker. Maar of ik er ook een gilet van kon breien? Die vraag was nieuw. En dus werd het voor mij een primeur. Eigenlijk is het spinnen van hondenhaar niet anders dan van schapen- of alpacawol, maar het idee dat het van je eigen hond komt, maakt het toch extra bijzonder, vind je niet?

Vandaag kon ik al een flink stuk spinnen. Voor het gilet is er nog geen patroon, maar binnenkort krijg ik een bestaand exemplaar toegestuurd waar ik me op kan baseren. Eerst maar zorgen dat ik genoeg draad heb – daar begint het mee.

Het voelt als een klein avontuur, zo’n opdracht. Ondertussen heb ik ook vlierbloesemsiroop gemaakt, vonden de kippen weer eitjes voor me, en zaten de kleine groene kikkertjes heerlijk te zonnebaden op de leliebladeren. Er viel even een spatje regen, maar gelukkig scheen de zon lang genoeg om mijn was buiten te laten drogen.

Het was een mooie maandag.

Liefs,
Sofie