Hofgeluk

Maandag, een mooie zonnige dag, al was er vanavond veel regen en koude. Ik maakte vandaag veel voorbereidingen want zaterdag en zondag sta ik met een standje op een kerstmarkt. Met zelfgemaakte gnooms, kerstsokjes, kaarsjes, vaasjes en kaarsenhouders. Nu ben ik nog hangertjes aan het maken om aan de cadeautjes te hangen. Die zie je op de foto. Leuk, hè?! Als de markt voorbij is, dan zet ik het patroontje online en kan je het ook maken.  Het zijn echt wel de donkere dagen... Binnen met de kachel aan en een kaarsje is het fijn vertoeven.  Ik ben een heel mooi boekje aan het lezen. Letterlijk klein, maar wat een inhoud! Het heet 'Je keek te ver' met als ondertitel 'een wandeling' geschreven door Marjoleine de Vos. Ze wandelt. Het gaat over wandelen maar ook over het landschap. Over kijken. Over de gedachten in je hoofd. De drukke gedachten. Over tegen jezelf zeggen 'kijk om je heen'. 'Kom uit je hoofd'. Wat een boek. Zo mooi geschreven ook. Ik kan het je va...

Soms zit geluk gewoon in een wolletje. In een hand vol draadjes, in een spelletje aan tafel, in een tuinpad dat leidt naar waar het leven zacht stroomt. Vandaag begon zoals zovele gewone dagen: met een boodschappentas in de ene hand, een lijstje in de andere. Maar tussen het zoeken naar rijpe perziken en de geur van versgebakken brood voelde ik het al – vandaag zou het een dag zijn van verbinding. Deze namiddag was ik gastvrouw voor het brei- en haakcafé tijdens Z!T . Een tafel vol vrouwen, garens in alle tinten, verhalen tussen de steken geweven. De sfeer was warm, open. Creativiteit als universele taal. Er werd gelachen, gezwegen, gedeeld. Het deed me deugd – hoe klein en huiselijk het ook lijkt, samen haken en breien brengt zoveel teweeg. Thuisgekomen trokken de kinderen en ik de Rummikubdoos open. De stenen klikten gezellig over tafel, handen vlogen, koppies dachten na. Ik betrapte mezelf op een glimlach – dit zijn de avonden die ik wil bewaren. En toen, tussen roos en avondl...

  Welkom op mijn stukje internet! Misschien volg je mijn blog al even, misschien ben je net binnengerold — in beide gevallen: fijn dat je er bent. Tijd om me even voor te stellen. Ik ben Sofie. Mama, partner, boekenliefhebber, natuurmens, bak- en kookfanaat, breister, haakster én gepassioneerd wolspinner. Geef mij een spinnenwiel, een bos verse wol, en wat natuurlijke plantenverf, en ik ben in mijn element. Ambacht en creativiteit zitten diep verweven in mijn dagelijks leven. Mijn hart klopt voor het ritme van de natuur. Ik hou van de eenvoud van kleine dingen: een vogel die fluit, het ruisen van de zee, de geur van versgebakken brood. Je zal me zelden vinden in een drukke massa – tenzij er een concert is waar ik rustig kan zitten en nadien snel weer de buitenlucht kan opzoeken. Ik leef graag bewust en traag, een tikkeltje eigenzinnig. Slow living, maar dan met veel kinderen, wol, en creativiteit. Samen met onze kinderen lees ik, maak ik muziek (ik speel piano, orgel, harp en c...

Het was zo'n zondag waarop alles zacht glanst. Een zomerzondag in haar volle, gouden glorie. De ochtend kroop langzaam op gang. We ontbeten rustig, met de zon die stilletjes de keuken binnenviel. Buiten scharrelden onze dames – de kippen – gemoedelijk rond. Hun dagelijkse geschenk lag alweer in het nest: warme, verse eitjes. Wat een rijkdom, elke keer opnieuw. Corneel maakte er eiersalade van. Zelfgemaakt, met liefde en een snufje tijd. En dat proef je – alsof elke hap een beetje zachter smaakte. In de tuin stond de vlinderstruik volop in bloei. Het was een komen en gaan van fladderende vleugels, zoemende bijen, trage hommels. Een levendige stilte, als een kleine wereld die bruist van leven en tegelijk tot rust lijkt te komen. We zaten erbij, keken, ademden. ’s Namiddags viel het leven verder stil. We lieten het gewoon gebeuren. Wat soezen in de schaduw van de bomen, een paar bladzijden lezen, en ik breide rustig verder aan het voorpand van de gilet – zachtgrijze wol, gesponnen uit...

Na heel wat zonnige uurtjes haken is het zover: mijn zomerse hoedje is helemaal klaar! 💛 Gemaakt in mijn favoriete kleur, met liefde en een flinke dosis zomergeluk. En omdat ik het zo leuk vind om mijn creaties te delen, vind je onderaan dit bericht het gratis haakpatroon zodat jij ook aan de slag kunt! 🔗 Klik hier om het patroon te downloaden (Een eenvoudig, aanpasbaar patroon voor elk hoofd en elke stijl.) Pas het patroon eenvoudig aan jouw maat aan Wil je het gehaakte hoedje perfect laten aansluiten op jouw hoofdomtrek? Geen probleem! Je kunt het patroon heel makkelijk aanpassen: Groter hoofd? Haak een extra ronde met meerderingen tot ongeveer 50 steken . Kleiner hoofd? Minder dan 40 steken is vaak genoeg. Een bredere rand? Haak gewoon één of meerdere toeren vaste extra voor een sierlijk effect. Zo maak je een zomers hoedje dat helemaal bij jou past – qua maat én uitstraling. 🌼 Hulp nodig? Ik denk graag met je mee Kom je er niet helemaal uit, of wil je je...

Vandaag voelde het al een beetje als vakantie. De dag begon met zachte regen – een zegen voor de groentetuin én onze bloemenpracht. Ik kon het alleen maar toejuichen. Maar nog voor de middag brak de zon door, precies op tijd voor Corneels klaspicknick. Zelf nestelde ik me buiten, haakwerk in de hand. Rondom mij gonste het van het leven bij de lavendel. Sluit je je ogen, dan waan je je zo in de Provence. De geur, de kleur, het zachte zomerlicht – alles klopte. Mijn bol wol? Paars, natuurlijk. Mijn lievelingskleur, én een perfecte match met de bloeiende lavendel. Ik haak momenteel aan een zomers hoedje. Voor het eerst. En dat betekent: proberen, uithalen, opnieuw beginnen. Vertraging als vanzelf. Maar net dat maakt het zo fijn. Als het straks goed zit, heb ik meteen een patroon om verder op te bouwen. Én een hoofd vol nieuwe ideeën. Toch liep ik vandaag ook al even een schoolwinkel binnen. Schoolspullen voor volgend jaar — vroeg? Misschien. Maar het staat nu mooi afgevinkt van m’n lij...

Wat een dag. Warm van de zon, maar ook van trots. Liefde. Blijdschap. Vandaag nam Corneel, onze zoon, afscheid van de tweede graad van Muzarto. Zijn klas zong uit volle borst klassiekers als The Lion Sleeps Tonight — met stralende gezichten, op een zonnig podium, voor een publiek dat zichtbaar genoot. Dat zijn van die kleine dingen die je niet snel vergeet. Mijlpalen die het leven kleur geven. Vlaggetjesmomenten. En het welverdiende ijsje achteraf? Dat smaakte dubbel zo lekker. Later op de dag dook ik mijn atelier in. Zaterdag leerde ik een nieuwe haaktechniek, en vandaag werkte ik aan het patroon van een zomers hoedje. Zo'n patroon ontwikkelen is een proces op zich. Het vraagt creativiteit , geduld en flink wat denkwerk. Uittrekken, opnieuw beginnen, bijschaven — een vorm van modern vakmanschap . Vaak vergeten we hoeveel liefde, tijd en aandacht er in zoiets schuilt. Toch is het ook dat wat het zo mooi maakt: zelf iets maken, stap voor stap. Zelf doen geeft voldoening, en he...

Zomerzonnewende. Het keerpunt van het jaar. Vanochtend zat ik in alle vroegte buiten, met een kopje koffie in mijn handen. De zon kwam op, warm en goud. De eerste vogelgeluiden vulden de tuin. En daar waren ze ook weer: onze huishommels, die hun nest hebben onder de dorpel van het terrasraam. Ze vlogen af en aan alsof ook zij wisten dat het vandaag bijzonder was. Ik voelde me dankbaar. Terwijl ik terugkeek op de voorbije maanden. Wat een eerste halfjaar is het geweest. Niet alles was licht of gemakkelijk—er was verdriet, ziekte, vermoeidheid, tegenslag. Maar er was ook zoveel moois. En vooral: we hadden elkaar. Goudrandjes Mama zijn van kindjes met een gouden randje – want zo noem ik ze liever – is soms een intens avontuur. Vol uitdagingen, maar ook vol verwondering. Ze verrassen me elke dag. Door hun kracht. Hun doorzettingsvermogen. Hun puurheid. Ze hebben me al zoveel geleerd. Over liefde. Over geduld. Over de schoonheid van wachten, van ruimte geven. We zijn gegroeid, als gezi...

Soms is het gewoon genoeg: een zonrijke zondag vol kleine momenten die je hart vullen. We begonnen de dag traag en fijn – met versgebakken croissants, dampende koffie en muziek die zachtjes op de achtergrond speelde. Geen haast. Alleen maar zijn . Samen. Na het ontbijt was er nog even wat huiswerk, maar al snel keerde de rust terug. Buiten rommelden we wat in de tuin, tussen de kippen en bloeiende planten. Binnen vulde muziek opnieuw het huis – op het orgel, op de cello. Klanken die alles lichter maakten. In die rustige ochtend vond ook mijn creativiteit haar plek. Ik haakte een nieuwe haarversiering, gewoon met wat katoendraad en een elastiekje. Losse steken, een paar blaadjes, een metalen hangertje, houten kraaltjes. Zo eenvoudig, en toch zo leuk om te maken. En het resultaat? Prachtig in mijn haar. Maak jij er ook eentje? Ik ben benieuwd hoe jouw versie eruitziet. In de namiddag sprongen we op de fiets voor een klein rondje. Even het hoofd leegmaken, samen de wind voelen. Genieten v...

De herfst is begonnen met prachtige kleuren in de natuur. Ik geniet daar zo van. Eikels die vallen, noten die verzameld worden door eekhoorns, kastanjes om te verzamelen.  Ik gebruik vaatdoekjes die ik zelf maak. Ik maak er genoeg zodat ik elke dag een verse kan gebruiken. Elk seizoen maak ik er in een ander kleurtje. Voor de herfst heb ik warm oranje gekozen.  Hieronder vind je het patroon zodat je ze zelf kan maken. Het is helemaal niet moeilijk. Nodig - Haaknaald 2.0 - Katoendraad vb. Catania haakkatoen (maar restjes kan ook!) - 2 steekmarkeerders - Naald om de draadjes weg te werken - Schaar Afkortingen - L = Losse - V = Vaste - ST = Stokje Patroon TIP! Steek telkens een steekmarkeerder in de L die je aan het begin van de toer haakt. Zo weet je waar je gebleven bent. 1. Zet 24 L op 2. Keren 3. Haak 23 V vanaf de tweede losse vanaf de haaknaald 4. Keren 5. 3 L. Sla de eerste steek over. 23 ST 6. Keren 7. 1 L. Sla de eerste steek over. 23 V. Herhaal 4, 5, 6, 7. Doe dit 6 kee...